Σπύρος Μητριτσάκης: «Ο εθελοντισμός είναι συνώνυμο της ναυαγοσωστικής»

Της ΔΙΟΝΥΣΙΑΣ ΜΠΟΖΙΚΗ

Η αποστολή των ναυαγοσωστών απαιτεί αυτοθυσία, σοβαρότητα, τόλμη,  ρίσκο και ιδιαίτερες γνώσεις. Αυτό που τους δίνει όμως δύναμη και κουράγιο να συνεχίσουν την προσπάθεια τους, είναι η αγάπη για τον συνάνθρωπο.

Αυτά τονίζει ε συνέντευξη του ο Σπύρος Μητριτσάκης – εκπαιδευτής ναυαγοσωστών στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ναυαγοσωστικής LIFEGUARD HELLAS  , καθηγητής Φυσικής Αγωγής , εκπαιδευτής στον Αμερικάνικο Ερυθρό Σταυρό και στην Παγκόσμια Ομοσπονδία Ναυαγοσωστικής-

Ακολουθούν όσα ο ίδιος μας αφηγήθηκε από καρδιάς!

Με ποια αφορμή αποφασίσατε να ιδρύσετε την LIFEGUARD HELLAS;

Εμείς που ασχολούμασταν με την ναυαγοσωστική βλέπαμε ότι ήταν τεράστια η ανάγκη της ύπαρξης ναυαγοσωστών. Ουσιαστικά, ήμασταν η μοναδική χώρα που δεν είχε ναυαγοσώστες. Έτσι μαζί με άλλους πιέσαμε το λιμεναρχείο -το ζητούσαμε πάνω από μια δεκαετία αυτό- να υπάρξει νόμος για την ναυαγοσωστική. Μόλις δημιουργήθηκε ο νόμος ιδρύσαμε την LIFEGUARD HELLAS. Είμαστε η δεύτερη χώρα σε πνιγμούς. Είναι απαράδεκτο για μια χώρα που ζει από τη θάλασσα, από τον τουρισμό. Άρα, θα έπρεπε να ήμασταν η χώρα που δεν έχει πνιγμούς! Με την παρουσία των ναυαγοσωστών αυτό έχει μειωθεί γύρω στο 30 με 35%.

Μιλήστε μας για τις εθελοντικές δράσεις που επιχειρείτε στα νησιά του Αιγαίου ως LIFEGUARD HELLAS. Πως ξεκίνησε το όλο εγχείρημα;

Κάνουμε πολλές εθελοντικές δράσεις και είμαστε περήφανοι για αυτό! Θεωρούμε την ναυαγοσωστική με τον εθελοντισμό κάτι ταυτόσημο. Με εθελοντισμό ξεκινήσαμε και μετά αυτό έγινε επάγγελμα. Ο εθελοντισμός είναι συνώνυμο της ναυαγοσωστικής. Προσφέρουμε εθελοντικά τις δράσεις μας σε αγώνες κολύμβησης, τις πρώτες βοήθειες σε αγώνες δρόμου, στον Μαραθώνα Αθηνών. Έτσι, όταν έγινε η έκρηξη του προσφυγικού και είδαμε μικρά μωρά να επιπλέουν στο Αιγαίο είπαμε πως δεν είναι δυνατό να συμβαίνει αυτό. Κάναμε έκκληση για συμπαράσταση. Ο αριθμός των ναυαγοσωστών που ανταποκρίθηκε ήταν συγκλονιστικός. Και φύγαμε και ξεκινήσαμε με σταθμό την Λέσβο. Πιστεύω, και δεν είναι υπερβολή αυτό, γράψαμε μια απίστευτη σελίδα στη σύγχρονη ιστορία. Χιλιάδες κόσμος από όλο τον πλανήτη-από μακριά ή επί τόπου- ήρθε να βοηθήσει. Φέραμε ναυαγοσώστες από 16 χώρες. Ήρθε ομάδα ναυαγοσωστών από την Ομοσπονδία της Νέας Ζηλανδίας, από την Αυστραλία. Η Αμερικάνικη Ομοσπονδία ναυαγοσωστών είχε επί τρεις μήνες, κάθε δέκα μέρες ξεχωριστό group ,το όποιο ενάλλασσε. Ήταν ένα διάστημα 6 μηνών που όλοι γνώριζαν τους Έλληνες ναυαγοσώστες. Δεν ήξεραν τι ακριβώς σημαίνει LIFEGUARD HELLAS , αλλά ήξεραν ότι υπήρχαν κάποιοι Έλληνες ναυαγοσώστες, οι οποίοι είχαν φτιάξει μια βάση και έσωζαν κόσμο!

Και συνεχίζει:

Όλα αυτά εθελοντικά! Χωρίς καμία επιχορήγηση. Δεν είμαστε Μη Κυβερνητικός Οργανισμός. Με δικά μας έξοδα και κάποιους φίλους που βοηθούσαν σε αυτή την τεράστια ανθρωπιστική προσπάθεια. Η Aegean ήταν από την πρώτη στιγμή δίπλα μας. Πρέπει να αναφέρεται αυτό, να γίνονται παραδείγματα αυτές οι χορηγίες, δεν είναι διαφήμιση. Μέσω της Aegean είδαμε πολύ λιγότερα μωρά να επιπλέουν !Σκεφθείτε τις εικόνες που θα αντικρίζαμε… Έτσι, αυτή η εθελοντική ομάδα της LIFEGUARD HELLAS βραβεύτηκε για πρώτη φορά στην Ευρώπη από την Παγκόσμια Ομοσπονδία Διάσωσης με το Παγκόσμιο Βραβείο Ηρωϊσμού. Αυτό δεν έχει ξαναγίνει στην Ευρώπη.  Πρόσφατα μας βράβευσαν από την Παγκόσμια Γιορτή Βράβευσης των κορυφαίων αθλητών για την κοινωνική μας δράση, και πιο συγκεκριμένα την Μάνια Μπικώφ -διευθύντρια της LIFEGUARD HELLAS και πρώην αθλήτρια της εθνικής ομάδας με διεθνείς και πανελλαδικές διακρίσεις και με τον ναυτικό όμιλο Βουλιαγμένης και τον Ολυμπιακό- επίσης με το Παγκόσμιο Βραβείο Ηρωϊσμού. Το κάναμε μέχρι τώρα με πολλές δυσκολίες. Με την προσωπική μας προσπάθεια να προσφέρουμε ο,τι μπορούμε σε ανθρώπους που και αυτοί δεν φταίνε σε τίποτα. Υπάρχει πόλεμος στη μισή Αφρική και Μέση Ανατολή. Αυτοί οι άνθρωποι τρέχουν να γλυτώσουν, και δεν φτάνει που έχουν τον πόλεμο, έχουν να περάσουν μια θάλασσα την οποία δεν έχουν συναντήσει ποτέ στη ζωή τους.

 

Με αφορμή την καθημερινή αμερικάνικη τηλεοπτική σειρά Baywatch άρχισε να κυριαρχεί στην αντίληψη της κοινής γνώμης πως για να γίνει κάποιος ναυαγοσώστης πρέπει να διαθέτει τις σωματικές αναλογίες ενός μοντέλου. Ισχύει αυτή η άποψη ή είναι ένας μύθος;

Όλοι οι σωματότυποι γίνονται και έχουν γίνει ναυαγοσώστες. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ο αλτρουϊσμός, να είναι κάποιος υπεύθυνος. Υπάρχουν πάρα πολλοί που δεν έχουν τις αναλογίες που πιστεύει κάποιος, έως θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχουν και περιττά κιλά. Παρ’όλα αυτά είναι άριστοι κολυμβητές, άριστοι χαρακτήρες. Ανταπεξέρχονται πολύ καλύτερα από κάποιον που ασχολείται μόνο με το σώμα του , και στα μαθήματα φροντίζουμε να το ξεκαθαρίζουμε αυτό ,ώστε να μην θεωρείται πως ο ναυαγοσώστης έχει σχέση με »lifestyle», προσωπική προβολή και φιγούρα.

Ένας ναυαγοσώστης έχει το περιθώριο να επιλέξει ποιον θα σώσει σε μια πολύ δύσκολη περίπτωση;

Αυτό που μαθαίνει ένας ναυαγοσώστης είναι να μην προσπερνά ποτέ ένα θύμα. Θα πάμε σε αυτόν που είναι πιο κοντά, θα εξασφαλίσουμε όπως λέμε διάσωση, δηλαδή θα του δώσουμε ένα σωσίβιο, και θα συνεχίσουμε για να πάμε στο επόμενο θύμα. Όπως γίνεται και με τους γιατρούς, δεν μπορούμε να αποκαταστήσουμε εμείς τον θεό και να πούμε αυτόν θα σώσω και αυτόν θα αφήσω να πεθάνει. Αυτό δεν γίνεται !

Με ποιους τρόπους γίνεται η προσέγγιση του θύματος, ειδικά όταν πρόκειται για ανθρώπους με ειδικές ανάγκες;

Δεν υπάρχει ιδιαίτερη διαφορά στα άτομα με ειδικές ανάγκες από τα άτομα με μη ειδικές. Γίνεται με συγκεκριμένους τρόπους, στους οποίους εκπαιδεύονται οι ναυαγοσώστες. Αν ειδικά το θύμα είναι άτομο με ειδικές ανάγκες, χρησιμοποιούμε για παράδειγμα προτζέκτορες, προπλάσματα… αλλά προσέγγιση δεν μπορεί να ειπωθεί σε μόνο μια συνέντευξη!

Τι συμβαίνει κατά τις αντιδράσεις πανικού στο νερό;

Υπάρχει εντελώς λανθασμένη εντύπωση ότι ένα θύμα σε πανικό θα αρπάξει τον ναυαγοσώστη, θα τον αγκαλιάσει και θα τον πνίξει. Όπως αναφέρει και μια αμερικάνικη έρευνα, ο πνιγμός δεν μοιάζει με πνιγμό. Ένας, ο οποίος μπορεί να χτυπιέται στο νερό, για να αρπάξει τον ναυαγοσώστη σημαίνει ότι έχει δυνάμεις, ότι  το σώμα του επιπλέει έξω από το νερό. Θύματα, όμως, είναι αυτοί που δεν μπορούν να κολυμπήσουν και άρα βουλιάζουν. Αυτός που βουλιάζει, που πίνει νερό, που σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, σε λιγότερο από 1 λεπτό, όπως τονίζει η διεθνής βιβλιογραφία,  μπορεί να βυθιστεί, πως θα έχει τις δυνάμεις να κάνει όλα αυτά τα πράγματα; Υπάρχει λοιπόν μια σοβαρή παρεξήγηση. Το θύμα βουλιάζει όταν είναι αβοήθητο και δεν έχει δυνάμεις. Αυτό συμβαίνει όταν κάποιος αισθανθεί  ξαφνικά μια αδιαθεσία. Πνίγεται κάποιος γιατί δεν μπορεί να κολυμπήσει. Αν μπορούσε δεν θα πνιγόταν.

Ποια είναι η επαγγελματική αποκατάσταση ,κυρίως σήμερα, μεσούσης της κρίσης; 

Υπάρχει δουλειά για όλους τους ναυαγοσώστες. Κάθε χρόνο δεν φτάνουν οι ναυαγοσώστες για όλη την Ελλάδα. Το μόνο αρνητικό είναι ότι έχουμε μικρή περίοδο, τριών μηνών βάσει του νόμου. Στα ξενοδοχεία είναι περισσότερο, από τέσσερις έως έξι  μήνες. Προσπαθούμε ,ως LIFEGUARD HELLAS και το έχουμε καταφέρει εν μέρει, να αλλάξουμε την διάταξη για να επιμηκυνθεί η περίοδος. Δηλαδή  από τρεις  μήνες να την κάνουμε πέντε, που θα είναι καλό για το επάγγελμα. Ο ναυαγοσώστης δεν υπάρχει ως κατοχυρωμένο επάγγελμα. Γενικά βγαίνει ένας καλός μισθός 800-900 ευρώ, προσθέτοντας τα σαββατοκύριακα και τις αργίες. Πριν την κρίση οι μισθοί κυμαίνονταν στα 1300-1400 ευρώ , τώρα ανεβαίνουν πάλι.

Πως κρίνετε τις συνθήκες εργασίας της χώρας μας και του εξωτερικού;

Στην Ελλάδα επειδή είναι σχετικά καινούρια η παρουσία των ναυαγοσωστών δεν είναι στα επίπεδα που επιθυμούμε. Συνεχώς το κυνηγάμε .  Οι δήμοι είναι υπεύθυνοι για τους ναυαγοσώστες και να προσφέρουν όλα αυτά που απαιτεί ο νόμος. Τα λιμεναρχεία είναι υπεύθυνα να ελέγχουν τους δήμους και να βάζουν αυστηρά πρόστιμα, ακόμα και να προβούν σε βαρύτερες τιμωρίες αν συνεχίζουν να μην βάζουν ναυαγοσώστη. Οι συνθήκες δεν είναι κακές όπου δουλεύουν, αλλά πάντα χρήζουν βελτίωσης. Στο εξωτερικό, εκεί που είναι αναπτυγμένοι ναυαγοσωστικά, όπως στην  Αυστραλία, Αγγλία, ΗΠΑ, οι συνθήκες είναι καταπληκτικές. Έχουν πολύ οργανωμένους πύργους με σύγχρονο εξοπλισμό που τους προστατεύουν από τις καιρικές συνθήκες. Σκεφθείτε ότι στην Αυστραλία, σε κάποια μέρη, υπάρχει ανά τέσσερις πύργους ελικόπτερο με μέσο χρόνο απογείωσης τα 9 λεπτά. Ωστόσο, αυτοί έχουν πάνω από έναν αιώνα ναυαγοσώστες, από το 1894, εμείς έχουμε από τότε που ξεκίνησε το προεδρικό διάταγμα, δηλαδή από το 2000, που μέχρι να εφαρμοστεί πέρασαν πέντε έτη. Ουσιαστικά δέκα χρόνια έχουμε ναυαγοσώστες.

Σε ποιες παραλίες είναι υποχρεωτική η ύπαρξη ναυαγοσώστη;

Στις περισσότερες που ξέρουμε ότι υπάρχει κόσμος. Σύμφωνα με τον νόμο σε κάθε παραλία η οποία θεωρείται πολυσύχναστη. Δηλαδή, πολυσύχναστη είναι μια παραλία που σε ακτίνα 1 χλμ έχει μέσο όρο την ημέρα 500 λουόμενους.

Θα συμβουλεύατε κάποιον εκπαιδευόμενό σας να μεταναστεύσει στο εξωτερικό;

Να μεταναστεύσει στο εξωτερικό δεν θα συμβούλευα κανέναν! Χρειαζόμαστε όλοι στην Ελλάδα και όλοι πρέπει να την βοηθάμε στις δύσκολες μέρες. Ότι θα μπορούσε να πάει  στο εξωτερικό -και η LIFEGUARD HELLAS προσφέρει αυτή την δυνατότητα-  σαν εμπειρία ναι, γιατί όχι, και τα χρήματα είναι καλά. Κυρίως όμως σαν εμπειρία, να δει πως δουλεύουν στο εξωτερικό και να την φέρει πίσω, ώστε να την εκμεταλλευτούμε και να γίνουμε καλύτεροι.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here