Αργύρης Ξάφης: Κανένας διαχωρισμός δεν ωφέλησε την ανθρωπότητα-Μόνο η συνύπαρξη, η αποδοχή, η ανταλλαγή ιδεών μας προχωράει

 

Συνέντευξη στην ΚΕΛΛΥ ΣΤΑΜΟΥΛΗ

ΦΩΤΟ: ΕΦΗ ΧΑΛΙΟΡΗ  www.efihaliori.com      

 

Πολυσχιδής και πολυτάλαντος με τόσες θεατρικές προσωπικότητες όσες και οι άπειροι ρόλοι που έχει ήδη ενσαρκώσει, καθώς κάθε φορά ο Αργύρης Ξάφης με την θεατρική του δεινότητα πείθει το κοινό ότι δεν μπορεί παρά να είναι και στην πραγματικότητα ο ήρωας που υποδύεται.

Με αφορμή την θεατρική παράσταση Λαμπεντούζα, το Press Publica, συζητά μαζί του για το ρόλο της τέχνης, την σχέση της με την εξουσία, για τους πρόσφυγες και τον τρόπο που πρέπει να ξεπεράσουμε «ηλίθιες προκαταλήψεις» και παραπληροφόρηση με στόχο την συνύπαρξη, την ανταλλαγή ιδεών και την αποδοχή.

 

-Τι σημαίνει ακριβώς για τον ηθοποιό η «ενσάρκωση του ρόλου»;

Ο ηθοποιός αναλαμβάνει να φέρει εις πέρας μία ηρωική πράξη. Ο ηθοποιός επί σκηνής θα ζήσει το καλό, το κακό μπορεί ακόμη και να πεθάνει, έτσι ώστε ο θεατής να πάρει την εμπειρία χωρίς όμως να πάθει τίποτα, με πλήρη ασφάλεια.  Η ψυχική διακύμανση του ηθοποιού κατά την ενσάρκωση του ρόλου είναι τόσο έντονη όσο απαιτείται προκειμένου να πείσει ότι αυτό που γίνεται στη σκηνή πράγματι συμβαίνει.  Άρα το ψυχικό διάγραμμα του ηθοποιού είναι πολύ πιο έντονο από του θεατή.  Ο θεατής ταυτίζεται ενσυναισθηματικά σε σχέση με αυτό που βλέπει όχι βιωματικά.

-Σε τι στοχεύει η Τέχνη;

-Στο άγνωστο.  Προσπαθεί να καταλάβει αυτά που δεν ξέρει.  Και σε αυτά που ξέρει προσπαθεί  να ανακαλύψει κάτι που δεν ήξερε.

-Τι είναι ταλέντο;

-Η ιδανική σχέση με το timing.  Όσο πιο καλή σχέση με το timing έχεις, τόσο μεγαλύτερο ταλέντο είσαι. Ο χρόνος τον οποίο διαλέγω να δράσω, ενστικτωδώς ή κατόπιν ενεργοποίησης κάποιου εσωτερικού μηχανισμού.  Ο χρόνος τον οποίο διαλέγω να μην απευθυνθώ ή να κάνω παύση. Ο τρόπος με τον οποίο αραιώνει ή αντίθετα εντείνεται η ρυθμολογία στην οποιαδήποτε σχέση.

-Ποιός διαθέτει ταλέντο στην υποκριτική τέχνη;

– Αυτός που είναι πιο ακριβής στον ονειρεμένο ρυθμό του συγγραφέα ή/και του κοινού.  Υπάρχει μόνο μία στιγμή που είναι η τέλεια για να ειπωθεί κάτι.  Αυτήν τη στιγμή ο ταλαντούχος ηθοποιός ξέρει να την αρπάξει.

-Ο ρόλος του κοινού;

-Την απάντηση στα θέματα που θέτει ο ηθοποιός την δίνει το κοινό με την ενέργειά του, την παύση του, με τα μάτια του.  Υπάρχει μία διαπροσωπική σχέση με τον καθένα ξεχωριστά αλλά ταυτόχρονα και με το σύνολο.  Για να προχωρήσουμε μαζί πρέπει σε κάθε βήμα που κάνει ο ηθοποιός, ο θεατής  να πείθεται ότι πρέπει να τον ακολουθήσει.  Ο θεατής πρέπει να δέχεται κάθε φορά να πάει παρακάτω.

-Για ποιό λόγο η νυν κυβέρνηση ξαφνικά δαιμονοποιήθηκε από πολλούς πολίτες;

-Το πρώτο κεντρικό λάθος έγινε στο Δημοψήφισμα.  Από την ανακοίνωσή του μέχρι την εκτελεσή του ο κόσμος μπερδεύτηκε, διαχωρίστηκε… ξαναξυπνήσανε φαντάσματα του παρελθόντος εμφυλιακού χαρακτήρα.

-Εξουσία και Τέχνη. Συμβατό δίδυμο;

-Ο θεατής πρέπει να είναι και αυτός καλλιτέχνης. Πρέπει αυτό που έχει μπροστά του να το εισπράξει, να το αξιολογήσει, να είναι συνολικότερα ανοιχτός στην Τέχνη. Όποιος κατέχει εξουσία de facto το ξεριζώνει το στοιχείο αυτό της καλλιτεχνίας.  Σταματάει και κόβεται οποιαδήποτε αίσθηση δεκτικότητας και απορρόφησης της Τέχνης.  Συνδυασμός φόβου, ευθύνης αλαζονείας??  Με την ανάληψη εξουσίας οι πολιτικοί είναι σαν να ξεριζώνουν οποιαδήποτε αίσθηση διαλόγου με την τέχνη.

-Πώς λοιπόν εξηγείται ότι οι κυβερνώντες αρέσκονται να εμφανίζονται σε χώρους Τέχνης;

-Οι εξουσίες πάντα χρειαζόντουσαν την Τέχνη ακριβώς επειδή κατ΄ ουσίαν θέλουν να ακούσουν, να μετακινηθούν.  Δυστυχώς όμως «εκ φύσεως» δεν δύνανται.  Παρόλα αυτά χρησιμοποιούν την Τέχνη σαν άλλοθι για την κοινωνία.

-Ηθοποιός και πολιτικός. Εφικτή η εκ παραλλήλου άσκηση των δύο λειτουργημάτων;

-Είτε θα είσαι αυτός που κινητοποιεί την εξουσία, της ασκεί κριτική, την φέρνει προ των ευθυνών της, είτε θα είσαι η εξουσία.  Δεν μπορείς να κάνεις και τα δύο.

-Με ποιόν ηθοποιό θεωρείς ότι ταιριάζεις επί σκηνής;

-Ηθοποιούς που αγαπάνε την σκηνή και την σέβονται. Και είναι πολλοί. Με τον Γιώργο Γάλλο, τον Χρήστο Λούλη , την Δέσποινα Κούρτη που είναι και σύζυγός μου, με τον Αιμίλιο Χειλάκη -με ηθοποιούς δηλαδή που διαθέτουν φυσικό και ωμό ταλέντο και οι οποίοι έχουν πολύ λιγότερα φίλτρα που να τους εμποδίζουν από πρωτότυπες ερμηνείες , από ερμηνείες μη αυθεντικές

Στη σκηνή κατά γενική ομολογία εκπέμπεις μία στιβαρότητα. Το αντιλαμβάνεσαι;

-Επί σκηνής νιώθω ότι βρίσκομαι στο φυσικό μου τόπο.  Η επικοινωνία που μου προσφέρει η σκηνή με τον εν γένει εξωτερικό κόσμο μου είναι πιο οικεία και πιο πραγματική από την πραγματικότητα.

-Το Λαμπεντούζα, το έργο στο οποίο πρωταγωνιστείς καταδεικνύει το ευρύτερο πρόβλημα του μεταναστευτικού φαινομένου.  Πως πρέπει η Πολιτεία μας να συμπεριφερθεί προκειμένου να μην προσβάλλονται κατ΄ αρχήν τα θεμελιώδη δικαιώματα αυτών των ανθρώπων;

-Δεν θα απαντήσω για την πολιτεία. Ούτε θέλω, ούτε ξέρω όσα πρέπει για να το κάνω και να είμαι δίκαιος. Αλλά σε προσωπικό επίπεδο τα βήματα που πρέπει να κάνει ο καθένας μας για να καταλάβει και να ξεπεράσει τις ηλίθιες προκαταλήψεις και παραπληροφόρηση και απλή ασχετοσύνη-μέσα σε αυτή, την πιο δύσκολη στιγμή- είναι πολλά και πρέπει να τα κάνουμε με μεγαλοσύνη και γενναιοδωρία. Αρκεί να θυμηθούμε κάτι που ήδη ξέρουμε: Κανένας διαχωρισμός, ποτέ, δεν ωφέλησε την ανθρωπότητα. Μόνο η συνύπαρξη, η αποδοχή και ανταλλαγή ιδεών, ηθών, σκέψεων και εμπειριών μας προχωράει.

——————

Ο Αργύρης Ξάφης πρωταγωνιστεί στην παράσταση «Λαμπεντούζα» στο Θέατρο του Νέου Κόσμου (τηλ. 210 9212900) και στη σειρά «Η λέξη που δεν λες» στον Αλφα.  Το καλοκαίρι 2017 στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών θα παίζει σε παράσταση βασισμένη στις τελευταίες ραψωδίες της Οδύσσειας στη Μικρή Επίδαυρο, καθώς η θεματική του Φεστιβάλ φέτος πραγματεύεται την «έλευση του Ξένου».

Τέλος, στις 8 και 9 Μαρτίου οι απόφοιτοι του Ωδείου Αθηνών, μαθητές του Αργύρη Ξάφη, θα παρουσιάσουν σε σκηνοθεσία του ιδίου, τον Οιδίποδα Τύρανο στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών.

Ακολουθεί σχετικό απόσπασμα από την κινησιολογική πρόβα των νέων ηθοποιών στο Ωδείο Αθηνών με τη χορογράφο και καθηγήτρια κίνησης Αμάλια Μπένετ, υπό την σκηνοθετική καθοδήγηση του Αργύρη Ξάφη.

Το Press Publica ζήτησε από τον μικρό Ιωνα να ζωγραφίσει τον Αργύρη Ξάφη

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here