Ευδοκία Σταυρίδου: «Βαθιά νερά» στα Γιάννενα του Μεσοπολέμου

 

Toυ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Δεκαετία του ’30, Γιάννενα, μαγευτικά και μυστηριώδη. Δυο νεαρά παιδιά, η Μαργαρίτα και ο Μιχάλης, θα συναντηθούν σε ένα φύσημα της Μοίρας και το τυχαίο αντάμωμά τους θα στραγγίξει την ανάσα από την ψυχή τους και το αίμα από τα κορμιά τους, παρασύροντας μαζί και όσους τους περιβάλλουν, συνθέτοντας ένα δυνατό ψυχολογικό θρίλερ…

Μυστικά κρυμμένα κάτω από μαξιλάρια

ποτισμένα με δάκρυα.

Μυστικά που πνίγηκαν στα στήθη των

ακούσιων πρωταγωνιστών τους.

Μυστικά που και τα ίδια ντράπηκαν που έλαβαν χώρα.

Μυστικά που σύρθηκαν από τα σοκάκια του

Κάστρου ως τις όχθες της Λίμνης.

Σφραγισμένα στόματα που μάτωσαν στην

προσπάθειά τους να μην ανοίξουν ποτέ.

Κορμιά που λύγισαν κάτω από το βάρος της μοίρας.

Ηδονές που κυριάρχησαν στον νου οδηγώντας

τον στην παραφροσύνη.

Ζωές που παραδόθηκαν στον βαρκάρη πριν

την ώρα τους κι αναζητούν δικαίωση.

 

Μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος

διεκδικώντας τον έρωτα;

Πόσο μπορεί να μεταμορφωθεί, να καταστρέψει

και να καταστραφεί;

«Βαθιά νερά», εκδόσεις Ωκεανός. Η Ευδοκία Σταυρίδου γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε Σκηνοθεσία Κινηματογράφου και Θέατρο. Η μεγάλη της αγάπη για το διάβασμα από τα νεαρά της χρόνια αποτέλεσε ερέθισμα ώστε να στραφεί στα μονοπάτια της γραφής. Ασχολήθηκε επίσης με τη δημιουργία θεατρικών ομάδων στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Γράφει ποιήματα, διηγήματα και θεατρικά έργα τα οποία έχουν κατά καιρούς δημοσιευτεί σε έντυπα και ηλεκτρονικά λογοτεχνικά περιοδικά. Το Κάποτε στη Μυτιλήνη είναι το πρώτο της μυθιστόρημα. Είναι παντρεμένη και μητέρα δύο παιδιών.

– Ήταν δύσκολο αυτό το ταξίδι στον χρόνο;

Ήταν πολύ απαιτητικό γιατί έπρεπε να αναπαρασταθεί η εποχή στο μέτρο του δυνατού, να αποδοθεί η ιδιαίτερη ατμόσφαιρα των Ιωαννίνων και οι ήρωες να ζουν στο τότε. Συνάμα όμως ήταν το πιο συναρπαστικό ταξίδι που έχω κάνει μέχρι σήμερα κυριολεκτικά και μεταφορικά. Είναι τόσο πλούσια αυτή η πόλη σε μύθους, σε θρύλους, σε παραδόσεις. Το τοπίο της είναι μοναδικό και με άγγιξε τόσο βαθιά που έγινε για μένα ο απόλυτος τόπος έμπνευσης και δημιουργίας. Βούτηξα λοιπόν στα Βαθιά νερά της Λίμνης και μέτρησα τα δάκρυα που κρατάει στο βυθό της. Ακούμπησα το χέρι μου στις πέτρες του Κάστρου και αφουγκράστηκα τα μυστικά του. Περπάτησα το Νησί ξανά και ξανά γυρίζοντας πίσω στο χρόνο.

-Πείτε μας δυο λόγια για τους ήρωές σας

Μαργαρίτα και Μιχάλης…  δυο πολύ νεαρά παιδιά… εκείνη δεκαέξι κι εκείνος δεκαοχτώ. Η Μαργαρίτα ζει μια απλή καθημερινότητα με την οικογένειά της μέσα στο Κάστρο. Ο Μιχάλης κατεβαίνει από τον Ελαφότοπο στα Γιάννενα, με προορισμό το Νησί, που μένει ένας ξάδερφος του πατέρα του, αναζητώντας καλύτερη τύχη. Η ζωή του θα πάρει διαφορετική τροπή όταν ακούει τη Μαργαρίτα να τραγουδάει ένα νυφιάτικο τραγούδι περνώντας κάτω από ένα παράθυρο λίγο έξω από το Κάστρο. Μια μοιραία συνάντηση για τα δύο παιδιά που θα τα οδηγήσει πολύ μακρύτερα από ό,τι ποτέ θα μπορούσαν να φανταστούν για τη ζωή τους.

-Μέχρι πού μπορεί να φτάσει ένας άνθρωπος διεκδικώντας τον έρωτα; Πόσο μπορεί να μεταμορφωθεί, να καταστρέψει και να καταστραφεί; 

Έχει αποδειχθεί από νευροχημικές μελέτες και εγκεφαλικές τομογραφίες, πως ο έρωτας έχει πολλά κοινά με τη διπολική διαταραχή ή αλλιώς μανιοκατάθλιψη, ενώ από άποψη συμπεριφοράς, έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με την ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, ένα είδος νευρωτικής διαταραχής. Όταν δε γίνει εμμονή εκεί αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση χωρίς επιστροφή. Το μόνο βέβαιο είναι ότι το ερωτικό πάθος τυφλώνει το άνθρωπο, ο οποίος οδηγείται στα άκρα παραδομένος σε αυθόρμητα και παρορμητικά συναισθήματα, παραβιάζοντας κάθε κανόνα κοινωνικής ζωής και επιτρέποντας στον εαυτό του να γίνει έρμαιο των συναισθημάτων του, που έχουν βέβαια καταστροφικές συνέπειες. Άρα ένας άνθρωπος διεκδικώντας τον έρωτα μπορεί να φτάσει παντού και να κάνει τα πάντα!

-Υπάρχουν προφητικά όνειρα που μπορούν να μας αποκαλύψουν το παρελθόν ή το μέλλον μας;

Τα όνειρα για μένα είναι συνομιλία με το υποσυνείδητο και το ασυνείδητο…. Μηνύματα που προσπαθούν να έρθουν στο συνειδητό να μας προστατέψουν και να μας καθοδηγήσουν. Δυστυχώς αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο γιατί δεν είμαστε εκπαιδευμένοι για κάτι τέτοιο. Μέσα στα βιβλία μου υπάρχουν όνειρα που παίζουν σημαντικό ρόλο προϊδεάζοντας το μέλλον ή αποκαλύπτοντας το παρελθόν και με αυτή την έννοια είναι προφητικά. Η χρήση των ονείρων είναι τρόπον τινά ένα ισχυρό «όπλο» στα χέρια ενός συγγραφέα γιατί σου δίνουν τη δυνατότητα να δημιουργήσεις πολύ δυνατές σκηνές και αυτό ακριβώς κάνω.

-Το υγρό στοιχείο της λίμνης πώς επηρεάζει την εξέλιξη της ιστορίας;; Θα εξελισσόταν η ιστορία με τον ίδιο τρόπο σε ένα διαφορετικό τοπίο;

Χωρίς το υγρό στοιχείο, ίσως αυτό το βιβλίο να μην είχε υπάρξει αλλά ακόμα και αν είχε υπάρξει δεν θα ήταν ποτέ το ίδιο. Τα Γιάννενα και το Νησί είναι συνυφασμένα με τη Λίμνη τους. Είναι από τα πρώτα πράγματα που βιώνεις πατώντας το πόδι σου σε αυτή την πόλη.

Η Λίμνη είχε σηκώσει τα πέπλα της βυθίζοντας για μια ακόμα φορά την πόλη στην ομίχλη. Την λυτρωτική ομίχλη που ήξερε καλά να σκεπάζει τους πόθους, τα πάθη, τα λάθη και τις ανθρώπινες σκιές που περιφέρονταν τις νύχτες σε περίεργα, σκοτεινά μονοπάτια.

Είναι τόσο δυνατή η ενέργεια του υγρού στοιχείου που ένιωσα πως με καθοδηγούσε στις δικές του διαδρομές αποκαλύπτοντάς μου πράγματα που ποτέ δεν είχα φανταστεί γράφοντας τις πρώτες σελίδες του βιβλίου.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here