Του Αλέξανδρου Ασωνίτη
 
           Συγγραφέα,
          συντονιστή της σχολής σεμιναρίων «Ανοιχτή Τέχνη»,    info@anoixtitexni.grwww.anoixtitexni.gr
 
                                                 
» Ότι ο σημερινός ελληνικός «πολιτικός κόσμος», κοινοβουλευτικός και εξωκοινοβουλευτικός, αποτελείται ως επί το πολύ από πρόσωπα ελαφρά έως φαιδρά, δεν αποτελεί καν κοινό μυστικό˙ αποτελεί πηγή δημόσιας θυμηδίας, συχνά με τη σύμπραξη των ίδιων των διακωμωδούμενων. Οι λίγοι, πού έχουν γνώση και συνείδηση, πού κάτι είχαν και κάτι διατηρούν μέσα στους ρηχούς, καριερίστες ή απλώς  ψευτόμαγκες συναδέλφους τους, καταπίνουν κι αυτοί τη γλώσσα τους ή μιλούν με πρό…σθετες περιστροφές, όταν τα θέματα γίνονται οριακά για την πολιτική τους επιβίωση». 
Π. Κονδύλης: «Πλανητική πολιτική μετά τον ψυχρό πόλεμο», 1992
 
            Η Τουρκία κήρυξε, κατ’ ουσίαν, τον πόλεμο στον Ελληνισμό,  στην Ελλάδα και στην Κύπρο. Με δύο, ταυτόχρονες, κινήσεις επέβαλε τον ιμπεριαλισμό της χωρίς ελληνική αντίδραση, πλην δηλώσεων. Πρώτα εμπόδισε και εμποδίζει, με απειλή βύθισης, τον πλού του ιταλικού γεωτρύπανου στην ΑΟΖ της Κύπρου, κι ύστερα επιτέθηκε και ΔΕΝ θέλησε να βυθίσει σκάφος του λιμενικού μας στα Ίμια. Αρκέσθηκε στο να δείξει ποιος ελέγχει το Αιγαίο.
      Είναι θλιβερό, πένθιμο. Σύμπας ο πολιτικός κόσμος αποδέχεται, εν τοις πράγμασιν, το τούρκικο τελεσίγραφο: Ή πόλεμος ή υπόδουλοι. Κι όλοι οι Ελλαδίτες πολιτικοί και ο Αναστασιάδης με το ΑΚΕΛ, είχαν προετοιμάσει το έδαφος για να συμβεί, ό,τι συνέβη: να καταλυθεί η κυριαρχία και των δυό κρατών μας
    Δυστυχώς, ζούμε έναν παρατεταμμένο εξευτελισμό και ταπείνωση, με απόλυτη ευθύνη της αστικής ελλαδικής τάξης, που ξεπούλησε Μικρασία και Κύπρο, και των υϊοθετημένων της, της ανθελληνικής ανανεωτικής αριστεράς, που οι προπομποί της έστειλαν στον θάνατο τον Βελουχιώτη και αποκαλούσαν υποτιμητικά (ο Ζαχαριάδης) τους διαφωνούντες μαζί τους: «Ελασίτες».
      Αυτοί, οι επίγονοι του Ζαχαριάδη, η αριστερά του κολωνακίου και των βορείων προαστείων, κυβερνάει σήμερα, και ξεπουλάει ό,τι έχει θέσει στο στόχαστρό της η παρανοϊκή μαρξιστική ιδεοληψία σχετικά με την Ελλάδα. Την ώρα που οι Τούρκοι επιτίθενται έχοντας επικεφαλής έναν αδίστακτο δικτάτορα για το εσωτερικό τους αλλά ριψοκίνδυνο και μεγάλης εμβέλειας ηγέτη για το εξωτερικό. Που απ’ την φραστική επίθεσή του στο Ισραήλ το 2009 μέχρι σήμερα, έχει επιτεθεί με τον πιο σκαιό τρόπο σε ΗΠΑ,  ΕΕ, Ρωσία, Γερμανία, στους πάντες. «Εδώ είμαι, ελάτε, χτυπήστε με αν τολμάτε, μ’ έχετε ανάγκη», είναι η εκτός διεθνούς δικαίου στρατηγική του και δεν τολμάει να αντιδράσει κανείς.
     Κι η κυβέρνηση, χωρίς λόγο, διασπάει το εσωτερικό μέτωπο, αντί να το σφυρηλατήσει όσο πιο αρραγές, και ξεπουλάει εν ψυχρώ το Μακεδονικό, κατ’ αρχάς.
      «Μακεδόνα»  αποκάλεσε η «σύμμαχος» Μέρκελ τον Σκοπιανό Πρωθυπουργό. Της ζήτησε τον λόγο ο Τσίπρας; Ο Ερντογάν τι θα έκανε; Κι ο Κοτζιάς  συζητάει με τους Σκοπιανούς, αν θα λέγονται Μακεδόνες στα αγγλικά ή στα σλάβικα. Εκλέχτηκε η κυβέρνηση λέγοντας στον λαό ότι θα «λύσει» το Μακεδονικό;
      Ταυτόχρονα ξεπουλάει το Αιγαίο και την Κύπρο, και καλύπτει το ξεπούλημα μεταθέτοντας όλο το βάρος της πολιτικής ζωής στον εξευτελισμό ενός ακόμα υπαρκτού ή ανύπαρκτου σκανδάλου. Αντί να μεταθέσει την διαλεύκανσή του για αργότερα, όταν θα είχε αντιμετωπισθεί η απειλή.
      Πρόκειται για επονείδιστη καταστροφική ενέργεια. Που το θεωρητικό της υπόβαθρο περιέγραψε ο Κοτζιάς: «Να αποδείξουν την αθωότητά τους». Ο κατήγορος αποδεικνύει, όχι ο κατηγορούμενος.
    Η αηδιαστική εικόνα όλων τους στην συζήτηση για την Νοβάρτις δεν άφησε καμμία αμφοβολία για το τι σχεδιάζει η ελλαδίτικη πολιτική τάξη και τι τους απασχολεί.
   Δυστυχώς, έχουμε την χειρότερη πολιτική τάξη διαχρονικώς και παγκοσμίως. Μόνο και μόνο που ανέδειξε σε κουνοβουλευτική δύναμη τους ναζιστές εγκληματίες  της Χρυσής Αυγής για να τους φορτώνει όλα της τα ανομήματα, φτάνει και περισσεύει.
       Και δεν αρκέσθηκε στην οικονομική υποδούλωση, και στην διαπόμπευση της ελληνικής ιστορίας και πολιτισμού με τα Μνημόνια που η ίδια, η πολιτική τάξη, επέβαλε στην Ελλάδα, προχώρησε:
        Ξεπουλάει εν ταυτώ και εν ψυχρώ: το Μακεδονικό, τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο, την ΑΟΖ της Κύπρου, υποχωρεί στις Αλβανικές αξιώσεις για την ΑΟΖ μας στο Ιόνιο και την ελληνική μειονότητα στην Βόρεια Ήπειρο που εξισώνει με τις φασιστικές συμμορίες των τσάμηδων που εξεδίωξε ο ΕΔΕΣ. Ο Βελουχιώτης είχε ξεπαστρέψει τους ιταλοκινούμενους «Βλάχους αυτονομιστές», τα μαύρα σκουφιά των μαυροσκούφηδών του, ήταν λάβαρα της εξολόθρευσης. 
   Το σχέδιο της κυβέρνησης  ήταν καλά οργανωμένο. Πρώτα ο Κοτζιάς κέρδισε την εμπιστοσύνη σε Ελλάδα και Κύπρο με την στάση του στις συζητήσεις για το Κυπριακό και με άλλες κινήσεις του, κι ύστερα άρχισε το ξεπούλημα με «ήσυχη την συνείδηση» κι αφού συκοφάντησαν και λοιδόρησαν τον ελληνικό λαό (και τον Θεοδωράκη, ο Γλέζος γλύτωσε) ως φασίστα, επειδή ευτυχώς αντιδράει στο ξεπούλημα της Μακεδονίας. Που πρέπει να παραδεχτούμε ότι αυτό αποτελεί μύχιο πόθο σχεδόν όλων όσοι γαλουχήθηκαν με τα νάματα της Γ΄ Διεθνούς και του δουλικού ΚΚΕ.
       Αλλά ήδη καταρρίπτεται το μοναδικό επιχείρημα Κοτζιά και κυβέρνησης, ΔΟΛ και εθνομηδενιστών: ότι κλείνουμε το Μακεδονικό και το Αλβανικό για να επικεντρωθούμε στην Τουρκία.
    Συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: Τα ξεπουλάνε όλα ταυτόχρονα. Αλλοιώς θα ανακήρυσσαν την ελληνική ΑΟΖ που συνορεύει με της Κύπρου, εν όψει της «λύσης» στο Μακεδονικό. Θα κινητοποιούσαν όλες τις διπλωματικές μας δυνάμεις, θα ζήταγαν σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τις Τούρκικες επιθέσεις, θα κατήγγειλαν την τούρκικη εισβολή στην Συρία και την γενοκτονία στο Αφρίν. Παγκόσμια αριστερά και ΜΚΟ βουβάθηκαν πάλι σε ό,τι αφορά την Τουρκία, ΕΕ, ΝΑΤΟ, ΗΠΑ, Ρωσία, το ίδιο.
           Γιατί δεν εγκαθιστούμε, έστω τώρα, τους S-300 στο Αιγαίο; Τι απέγινε το πυροβόλο Άρετμις που θα κατασκευάζαμε, τι απέγινε η πολεμική μας βιομηχανία, γιατί, μετά την χούντα και την Κύπρο, δεν φροντίσαμε να αποκτήσει η Ελλάδα πυρηνικά, αφού δεν υπάρχει άλλος τρόπος να αμυνθούμε  στην Τουρκία;  
       Ζητιανεύουμε, αξιολύπητοι,  την ανύπαρκτη  αλληλεγγύη της ΕΕ, που μας εμπαίζει κάνοντας δηλώσεις. Πού είναι η αμυντική θωράκιση της χώρας, που είναι η διπλωματική της άμυνα, που είναι η στρατηγική της, πού ο σχεδιασμός τους; Με κυβέρνηση και αντιπολίτευση πέραν του θλιβερού και του γελοίου, εκείνο που περιμένει το ελληνικό έθνος είναι μια ακόμη ήττα, μια ακόμη ταπείνωση.
        Οι τουρκικές ενέργειες ήταν αναμενόμενες. Τι έπραξε ο πολιτικός κόσμος για την αντιμετώπισή τους;   Μην ξεχνάμε ότι το σημιτικό Πασοκ και η ανανεωτική αριστερά έχουν επιδοθεί από χρόνια σε έναν ανελέητο εθνομηδενισμό κατηγορώντας την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό για τα πάντα. Εμείς που αμυνόμαστε είμαστε υστερικοί εθνικιστές. Οι Τούρκοι στο Αφρίν, στην Κύπρο, στο Αιγαίο, οι Σκοπιανοί απαπτεώνες, οι Αλβανοί που γκρεμιζουν ελληνικά σπίτια στην Χιμάρρα, δεν είναι. Μας κατηγορούν  για φασισμό, ρατσισμό, ναζισμό, αθωώνοντας τις ναζιστικές χώρες. Η Ιστορία δείχνει τι είναι κάθε λαός, όχι η ιδεοληψία.
       Ευτυχώς, ένας εξέχων εκπρόσωπος του εθνομηδενισμού και υψηλόμισθος λόγιος υπάλληλος του κ. Αλαφούζου, είπε την αλήθεια άθελά του. Ή μπορεί να υπερίσχυσε το ποιητικό του, βραβευμένο άνωθεν,  διαμόνιο. Έγραψε: «εθνικισμός είναι να πιστεύεις ότι η χώρα σου έχει πάντα δίκιο». Κι αν έχει; Το παραβλέπεις; Το ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, το καθορίζει το διεθνές δίκαιο, οι διεθνείς οργανισμοί, και η Ιστορία.
        Κι απ’ τον ζόφο και την παράκρουση των συμπλεγματικών κι ατάλαντων υπαλλήλων του κεφαλαίου, στην πραγματικότητα:  
 
      Η Τουρκία επέβαλε de facto δύο νέα casus belli: στο Αιγαίο, Ίμια, και στις ΑΟΖ  Κύπρου και Ελλάδας.
       
    Τολμάμε να αντιταχθούμε, είμαστε έτοιμοι, ψυχολογικά, κοινωνικά, στρατιωτικά, διπλωματικά; Θ’ αποφασίσουμε  να σοβαρευτούμε και να υπάρξουμε στην Ιστορία ή θα μείνουμε εσαεί παίγνιο Τουρκίας,  Σκοπίων,  Αλβανίας,  ΕΕ,  ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, γιατί αυτό συμβαίνει στην πράξη;
       Πολλοί είχαμε προειδοποιήσει ότι τα Μνημόνια θα καταλήξουν σε εθνική τραγωδία, που γι’ αυτό κι επεβλήθησαν.
       Πλέον, όμως ο ελληνικός λαός και ο ελληνισμός οφείλουν να πάρουν την τύχη του έθνους στα χέρια τους.
      Όπως έκαναν με την Εθνική Αντίσταση, όταν η δειλή πολιτική τάξη πρόδωσε κι εγκατέλειψε στους Γερμανούς την πατρίδα κι έδινε δεξιώσεις στην Αίγυπτο, την αηδιαστική εικόνα τους απαθανάτισε ο Σεφέρης στα ημερολόγιά του.
       Όπως προσπάθησαν να κάνουν με την (ατιμώρητη) χούντα, αλλά δεν το κατόρθωσαν.
     Αλλοιώς, θα είμαστε συνένοχοι και θα καταδικάσουμε τις επόμενες γενιές, επ’ άπειρον. Δεν θέλουμε πόλεμο, αλλά πολύ περισσότερο δεν θέλουμε την υποδούλωση.
    Εκτός, αν δεν μας ενοχλεί πλέον.

    Η Ιστορία γράφεται τώρα, μπροστά μας. Εμείς την γράφουμε.

Print Friendly, PDF & Email

1 ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here