Kάθε τόσο κολλάει στο μυαλό μου μια μελωδία που δεν λέει να φύγει και τη σιγοτραγουδάω.Τις τελευταίες μέρες έχει κολλήσει στο μυαλό μου το παλιό όμορφο τραγούδι που τραγουδούσε ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου »ο Πέτρος ,ο Γιόχαν κι ό Φραντζ».

Οι τρεις φίλοι που εκπροσωπούν συμβολικά το λαό. Και απέναντί τους έχουν τον Κράους ,το Φίσερ και τον Κραφτ, εργοστασιάρχες που δήθεν μαλλώσανε.Το τραγουδάω ακατάπαυστα, αυτό το τραγόυδι,σχεδόν από μέσα μου. Και ιδιαίτερα το τελευταίο στιχάκι:»Ο Κράους ο Φίσερ κι ο Κραφτ  ξανάσμιξαν πάλι φτιάχνοντας τραστ».

Επειδή πίσω από το τυχαίο και συμπτωματικό,συχνά κρύβεται η αναγκαιότητα, συνειδητοποίησα ότι αυτό το τραγούδι επανήλθε στη μνήμη μου από το συνέδριο της «Δημοκρατικής Συμπαράταξης».Ο καθένας βέβαια έχει το δικαίωμα να δημιουργήσει ένα κόμμα που θα ανήκει στο Κέντρο η την Κεντροαριστερά. Αλλά εδώ βλέπουμε μια επανεμφάνιση του ίδιου παλιού κόσμου,χωρίς ίχνος κάποιας ουσιαστικής η στοιχειώδους ανανέωσης. Παρόντες η Φ.Γεννηματά,ο Κ.Σημίτης,ο Γ.Παπανδρέου,ο Β.Βενιζέλος,ο Λοβέρδος κ.α.

Ο Σημίτης υπήρξε για πολλά χρόνια πρωθυπουργός της χώρας και όλοι οι ενεχόμενοι ως κατηγορούμενοι για μίζες και διαφθορά (Παπαντωνίου, Μαντέλης, Τσοχατζόπουλος, Τσουκάτος κ.α) υπήρξαν στενοί του συνεργάτες στη διάρκεια της πρωθυπουργίας του.Και όμως η ψυχοσύνθεσή του δεν του επιτρέπει να απολογηθεί ή να ζητήσει και συγγνώμη.

Ο Μακρόν στη Γαλλία ,λέγεται ότι είναι εκπρόσωπος των τραπεζών,αλλά στα πλαίσια της ηγέτιδας γαλλικής τάξης, τόσο ο ίδιος όσο και οι συνεργάτες του είναι νέα πρόσωπα. Αντίθετα εδώ βλέπουμε τα ίδια παλιά πρόσωπα της παλιάς εξουσίας.

Σήμερα το πρωί,τι μ΄έχει πιάσει!Τραγουδάω δυνατά και ίσως να ενοχλώ τους γείτονες:»Ο Κράους,ο Φίσερ κι’ο Κραφτ ξανάσμιξαν πάλι φτιάχνοντας Τραστ».
Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here