Η κόρη του Γιάννη Ρίτσου για τη «Ρωμιοσύνη» που ακούστηκε στο συλλαλητήριο


Η κόρη του ποιητή της Ρωμιοσύνης Γιάννη Ρίτσου, Ερη έκανε την παρακάτω ανάρτηση στο Facebook:

«Μαθαίνω πως στο συλλαλητήριο ακούστηκε η Ρωμιοσύνη: «Τούτο το χώμα είναι δικό τους και δικό μας».
Βέβαια ο Ρίτσος όταν έγραφε τους στίχους αυτούς δεν είχε υπ’ όψιν του τη συγκεκριμένη σημερινή χρήση από τα πάσης φύσεως παλληκάρια που γίνανε μαλλιά κουβάρια…
(Εκτός και αν η χρήση από πλευράς διοργανωτών είναι μια συμβολική χειρονομία συμφιλίωσης με τη γείτονα χώρα. Επί μακεδονικού εδάφους όλοι μαζί, το χώμα της Μακεδονίας είναι δικό τους και δικό μας!
Οπότε, πάσο!)»



Print Friendly, PDF & Email

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΣΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ

    «Το φρόνημα της Σπάρτης ασφαλώς δεν ήταν ικανός να νιώσει ένας Λαγίδης χθεσινός»
    (κ. Π. Καβάφης)

    ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ αναμενόμενο, πόνεσε πάρα πολύ, και το μεγάλο συλλαλητήριο της Αθήνας, όπως αυτό της Θεσσαλονίκης, τους κάθε είδους εθνομηδενιστές και προσπάθησαν με κάθε τρόπο να το υποβαθμίσουν, ακόμα και να το χλευάσουν, να το συκοφαντήσουν.
    ΠΑΛΙΑ μου τέχνη κόσκινο. Όταν δε μας συμφέρει η φωνή του λαού, την πνίγουμε μέσα στη λάσπη.
    ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΠΑΝ! Ταύτισαν τον κόσμο με υμνητές και βασανιστές της χούντας, με εγκληματικές οργανώσεις που εμπνέονται από τον Χίτλερ και τα SS, με ακροδεξιούς, με χρυσαυγίτες, με τραμπούκους! Η σάρα και η μάρα της ελληνικής κοινωνίας, δηλαδή, μαζεύτηκε εκεί πέρα!
    ΑΛΛΑ, ΥΠΑΡΧΕΙ ένα αλλά:
    ΤΑΥΤΙΖΟΥΝ αβασάνιστα, όλες αυτές τις εκατοντάδες χιλιάδες υπέροχου λαού, που βρέθηκε από κάθε γωνιά της Ελλάδας, στην πλατεία Συντάγματος, για να διατρανώσει την αγωνία του για τη Μακεδονία, εκπληρώνοντας ένα ύψιστο δημοκρατικό τους δικαίωμα αλλά και υποχρέωση και καθήκον για ένα τόσο μείζον πατριωτικό ζήτημα, με φασίστες, μονάχα φασίστες. «Αριστερόστροφοι φασίστες», όπως πολύ σωστά τους αποκάλεσε και ο Μίκης Θεοδωράκης στην συγκλονιστική του ομιλία.
    Η ΤΑΥΤΙΣΗ, μιας ελάχιστης μειοψηφίας ακροδεξιών και φασιστών, που φυσικά ήταν εκεί, καθώς μονοπωλούν τον πατριωτισμό (αλλά δεν θα τους τον χαρίσουμε) -όπως ποτέ δεν έλειψαν και από τις αλήστου μνήμης αντιμνημονιακές συγκεντρώσεις, στις οποίες πρωτοστατούσαν οι σημερινοί εγκαλούντες (αλλά, βέβαια, τότε, όλα μέλι –γάλα, ούτε γάτα ούτε ζημιά, τους εξυπηρετούσαν, ω της υποκρισίας!) – με το όλον, είναι φασιστική μέθοδος και την μετέρχονται επαξίως φασίστες.
    ΑΛΓΕΙΝΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ προκαλεί ακόμα στον κάθε σκεπτόμενο πολίτη, το μένος τους κατά του μεγάλου μουσικοσυνθέτη Μίκη Θεοδωράκη, που ήταν ο κύριος ομιλητής του συλλαλητηρίου, ένα από τα πιο γνωστά σύμβολα της Αριστεράς στην Ελλάδα, τον οποίο ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας έτρεχε να συναντήσει για να συνταχθεί, κάποτε μαζί του. Επιτέθηκαν εναντίον του με απίστευτη μανία και χυδαιότητα.
    ΒΕΒΑΙΑ, ο λόγος του ήταν αμείλικτος, δε χάριζε κάστανα! «Θα μάθατε ασφαλώς ότι οι πατριώτες που μας κυβερνούν, οι αριστεριστές, μάζευαν υπογραφές και χθες έριξαν μπογιές στο σπίτι μου για να με εμποδίσουν να μιλήσω μπροστά σε σένα κυρίαρχε λαέ», ανέφερε στην πρώτη του φράση, και δεν κρύφτηκε από τους διαδηλωτές, ξεκαθαρίζοντας από τις πρώτη στιγμή, πως παραμένει διεθνιστής. «Είμαι πατριώτης διεθνιστής και μάχομαι συνάμα τον φασισμό σε όλες τις μορφές προπαντός στην πιο επικίνδυνη μορφή του, την Αριστερόστροφη», δήλωσε. Και όπως εξήγησε, «εγώ δεν ντρέπομαι όπως οι εθνομηδενιστές που μας κυβερνούν να παραμένω πιστός στις ιερές σκιές των προγόνων μας που μας δίδαξαν την αγάπη για την πατρίδα και το έθνος. Μια πατρίδα που σέβεται και αγαπά όλες τις πατρίδες του κόσμου»
    ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ αυτό όμως, μέχρι να ξεχάσουν ποιος είναι ο Μίκης και να τον καθυβρίζουν καπηλικότατα, πάει πολύ.
    ΕΙΝΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ ο μικρός να αντιλαμβάνεται το μεγάλο. Να έχει την αίσθηση της απόστασης που τον χωρίζει από αυτό και να το σέβεται.
    Η ΧΕΙΡΟΤΕΡΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ του μικρού είναι ότι δεν μπορεί να εισπράξει το μεγάλο χωρίς να το υποβιβάσει στο μέγεθός του. Άλλο μέγεθος από τα μικρό, ο μικρός δε γνωρίζει.
    Ο ΜΕΓΑΛΟΣ που καταλαβαίνει ότι το ανάστημά του είναι μικρό, αυτός είναι ο μεγάλος.
    ΟΠΩΣ ΛΕΕΙ και ο Πίνδαρος: «Μαθόντες δε λάβροι παγγλωσσία κόρακες ως άκρατα γαρύετον Διός προς όρνιχα θείον». Που σημαίνει: «Κόρακες, με ακράτητη γλώσσα ανόητα γαυριούν, παραβγαίνοντας τον αετό, το θεϊκό όρνιο του Δία».
    ΟΙ ΚΟΡΑΚΕΣ, λοιπόν, με την ακράτητη γλώσσα τους, ας σταματήσουν να γαυριούν ανόητα. Δεν ωφελεί. Περισσότερο τους εκθέτει.
    ΣΕΒΑΣΜΟΣ στους μεγάλους!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here