Αρχική Pressroom Κοινωνία Χόκινγκ: Ο χρόνος υπήρχε πριν από το «κάτι» – Το «τίποτα» δεν...

Χόκινγκ: Ο χρόνος υπήρχε πριν από το «κάτι» – Το «τίποτα» δεν περιλαμβάνει τον χρόνο

Ο διάσημος Βρετανός αστροφυσικός  Στίβεν Χόκινγκ εμφανίστηκε στην εκπομπή «Star Talk» του National Geographic και είπε ότι πριν από το  το Big Bang, τη Μεγάλη Έκρηξη, το συμβάν από το οποίο σύμφωνα με την κρατούσα θεωρία προέκυψε το Σύμπαν, υπήρχε το Τίποτα από την  αποψη των  τριών διαστάσεων.

Εντούτοις, από την  άποψη των  τεσσάρων διαστάσεων, υπήρχε κάτι και, ουσιαστικά, εκείνο που έκανε τη διαφορά, ήταν ο παράγων χρόνος.

Συγκεκριμένα (όσο συγκεκριμένα μπορουμε να εκφράσουμε την σκέψη ενός Χόκινγκ) προϋπήρχε ο χωρόχρονος, μια «σχέση» που συνδέει το χρόνο και το χώρο όπως (περίπου) τους αντιλαμβανόμαστε. Αυτό το σχήμα των τεσσάρων διαστάσεων κατά τη γνώμη του υπήρχε, αλλά με ένα τρόπο που ο ανθρώπινος νους δεν μπορεί να αντιληφθεί αφού κατανοεί τα πάντα σύμφωνα με τις τρεις διαστάσεις της ευκλείδιας γεωμετρίας.

Αξιωματικά (και πώς να αποδειχθεί άλλωστε;) πιστεύει ότι αν προσπαθήσουμε να πάμε πίσω στον χρόνο για να δούμε τι συνέβη στην αρχή της ζωής, θα «διαπιστώσουμε» (σε αυτό το μαθηματικό μοντέλο ή συνάρτηση που ο Χόγκινγκ οριζει),  ότι ο χρόνος συρρικνώνεται όπως και το Σύμπαν καθώς τείνουν προς το σημείο Μηδέν  -ως μηδέν θεωρουμένης της στιγμής του Big Bang. Εντούτοις, ενώ οι τρεις διαστάσεις και ο κόσμος όπως τον ξέρουμε μοιάζουν τελικά να μηδενίζονται, μόνον οι τρεις διαστάσεις, δηλαδή ο χώρος, μηδενίζεται, ενώ ο χρόνος συρρικνώνεται απεριόριστα και δεν φτάνει ποτέ στο μηδέν.

Λέει συγκεκριμένα όπως μπορείτε να ακουσετε και στη συνέντευξη:

«Τίποτα δεν υπηρχε πριν απο το Big Bang. Σύμφωνα με την  θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν ο χώρος και ο χρόνος σχηματίζουν ένα συνεχές, που δεν είναι επίπεδο, αλλά καμπυλώνεται από την ύλη και την ενέργεια που περιέχει. Εφαρμόζω μια Ευκλείδια προσέγγιση στην βαρύτητα των κβάντα  για να περιγράψω την απαρχή του σύμπαντος.  Με αυτή την εφαρμογή ή μαθηματική μοντέλο ο πραγματικός χρόνος αντικαθίσταται από έναν φανταστικό ή νοητό ή πλασματικό χρόνο ο οποίος λειτουργεί-συμπεριφέρεται  ως τέταρτη διάσταση του χώρου. Σύμφωνα με αυτό το Ευκλίδειο μοντέλο η ιστορία του Σύμπαντος σε αυτό το νοητό-πλασματικό χρόνο, είναι μια καμπύλη επιφάνεια τεσσάρων διαστάσεων, σαν την επιφάνεια της γης, αλλά με δυο επιπλέον διαστάσεις. Με έναν συνάδελφο προτείναμε τον όρο «Συνάρτηση χωρίς όρια». Η δεσμευτική συνθήκη για την συνάρτηση του συμπαντος, είναι οτι η συναρτηση  δεν έχει  όρια. Ο  Ευκλείδιος χωρόχρονος  είναι μια κλειστή επιφάνεια χωρίς τέλος όπως ακριβώς και η επιφάνεια της γης (το λέει με την εννοια μάλλον ότι αυτή είναι μια καμπύλη επιφάνεια χωρίς θεωρητικά αρχή και τέλος). Μπορεί κάποιος να θεωρήσει τον πραγματικό και νοητό χρόνο να ξεκινούν από τον Νότιο Πόλο που ειναι ένα μη μοναδικό σημείο χωρόχρονου όπου έχουν εφαρμογή οι φυσικοί νόμοι (smooth point, non singular, μη μοναδικό). Δεν υπάρχει τίποτα νοτιότερα του Νότιου Πόλου, όπως ακριβώς δεν υπήρχε τίποτα πριν από το Big Bang»

Δυστυχώς δεν βρήκαμε κάπου επεξήγηση για το ποιές εννοεί «δυο επιπλέον διαστάσεις» (όχι ότι θα καταλαβαίναμε κιόλας….). Πιθανόν όμως, αν κρίνουμε από άλλες συγγενείς δηλώσεις του, να θεωρεί «έξτρα διαστάσεις» τον φανταστικό ή νοητό χρόνο και το χωρόχρονο ως συνεχές.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here