Του Αλέξανδρου Ασωνίτη,   
                     Συγγραφέα,
                  συντονιστή της σχολής σεμιναρίων «Ανοιχτή Τέχνη»,       
 
 
     Την ώρα που ή ίδια η  κυβέρνησή μας επεμβαίνει αναίτια και άτσαλα στην ελληνική και παγκόσμια ιστορία και πολιτισμό, πρέπει ο καθένας μας να πει την αλήθειά του, όχι από αντιπολιτευτικούς λόγους αλλά για να αποφύγουμε έναν νέο διχασμό, στον οποίο μας σπρώχνει εδώ και έξι μήνες η κυβέρνηση,  και να βοηθήσουμε  στην  προάσπιση των δικαίων και συμφερόντων μας:
    Αφού λοιπόν με τόσο πάθος η κυβέρνηση υποστηρίζει την συμφωνία και με δεδομένη την πρωτοφανή πόλωση, γιατί δεν προκηρύσσει δημοψήφισμα για ένα τόσο σοβαρό θέμα που αφορά παρόν, παρελθόν, μέλλον  και καταδικάζει όλες τις επόμενες γενιές;
    Τι φοβάται αφού έχει δίκιο;
     Και το 2015 έκανε δημοψήφισμα και δικαιώθηκε. (Και μετά ανέτρεψε το απότελεσμα.) Μόνο απολυταρχικές ή κατοχικές εξουσίες φοβούνται  τον λαό. Μόνο αυτές βρίσκουν σωσίβιο σωτηρίας  στην κάθε λογής χρυσή αυγή και στα χουντικά αποβράσματά της που λεονταρίζουν. 
 
      Η συμφωνία έχει κονιορτιοποιηθεί από πολλούς αρθρογράφους και περιττεύει περαιτέρω  ανάλυσή της. Σημειώνω τηλεγραφικά:
Σεβέρνα Μασεντόνια δεν υπάρχει στο κείμενο. Χαρίζει στους Σλαύους των Σκοπίων την μακεδονική υπηκοόητα και γλώσσα. Το Βόρεια έχει ήδη απαλειφθεί από κάθε δήλωση κάθε αξιωματούχου της, θα ακολουθήσουν όλοι οι τρίτοι. Το χρονοδιάγραμμα είναι ασαφές. Τους χαρίζει και τα ακρωνύμια, πλην μιας περίπτωσης. Εμπλέκει και την ΑΟΖ μας, όπως κατήγγειλε ο βουλευτής του  Πασοκ Γ. Μανιάτης.
   Το ερώτημα είναι: γιατί κάνει τόσες απαράδεκτες υποχωρήσεις παραδίδοντας ελληνικά ονόματα, ιστορία και πολιτισμό την στιγμή που δεν έχει καμμία ανάγκη και επείγονται τα Σκόπια; Είναι πρωτοφανής η περιττή και  εγκληματική αβελτηρία της διαπραγμάτευσης/συμφωνίας. Γιατί δεν ξεκίνησε τις συζητήσεις λέγοντας: για να συναινέσουμε στην είσοδό σας σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, αφαιρέστε τον ελληνικό όρο Μακεδονία και ονομασθείτε όπως θέλετε, δεν μας πέφτει λόγος;
    Γιατί επιμένει με τόσο μανία προπηλακίζοντας κάθε αντίθετη άποψη και τον λαό;  Γιατί διχάζει, πολώνει,  γιατί μετατρέπει ένα μείζον εθνικό ζήτημα σε δήθεν διαμάχη αριστεράς-δεξιάς και σε ανόητα μικροπολιτικά παιχνίδια, γιατί χωρίζει τους πολίτες σε δήθεν  προοδευτικούς που θέλουν την λύση και σε δήθεν εθνικιστές που δεν θέλουν;
    Από πότε εθνικισμός είναι να αμύνεσαι;
   Πού ακριβώς ξεχρεώνει γραμμάτια; Στους δανειστές, στις ΕΕ, ΗΠΑ, που δήθεν την πιέζουν  τάζοντας δήθεν αόρατα ανταλλάγματα ή στην παρανοϊκή ιδεοληψία της Αριστεράς για ανεξάρτητη Μακεδονία, θέση που  πρέσβευε η Γ΄ Διεθνής και το ΚΚΕ με διάφορες παλινωδίες ανά καιρούς και οδήγησε χιλιάδες αθώα μέλη του σε τρομακτικά μαρτύρια;
      Πώς θα διαπραγματευθεί την ονομασία  ένα τέως μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, του μόνου κόμματος που δεν υπέγραψε την απόφαση των αρχηγών για μη συμπερίληψη του ονόματος Μακεδονία;
   Τι επιδιώκει, να είναι η κυβέρνηση που επέφερε ένα πλήγμα στον «Ελληνικό εθνικισμό», ιδεολόγημα που από το 1990 δημιουργεί χιλιάδες υψηλά αμοιβόμενες θέσεις εργασίας;
      Να δικαιώσει τους εθνομηδενιστές που περιθάλπει τόσα χρόνια στους κόλπους του το κόμμα που πολλοί ψηφίζανε από οίκτο;
   Γιατί κάνει ακόμα πιο ευάλωτη και γελοιοποιεί κι άλλο την χρεοκοπημένη (με ευθύνη της πολιτική της τάξης)  χώρα μας περιμένοντας το τηλεφώνημα του Ζάεφ και όλα τα υπόλοιπα;
     Γιατί μετατοπίζει το βάρος από την Τουρκία, το δημογραφικό, το μεταναστευτικό/προσφυγικό, την μετανάστευση επιστημόνων μας και τα μνημόνια (δικό της το ένα), στους μεθοδικούς  σφετεριστές των Σκοπίων που όμως μάς διδάσκουν πατριωτισμό και δημοκρατία κάνοντας δημοψήφισμα (μπράβο τους);
    Γιατί παραβλέπει το βαρύτατο ψυχικό\ψυχολογικό πλήγμα που επιφέρει επ’ άπειρον στον ελληνικό λαό; Πόσες ήττες θα μετρήσουμε σε έναν αιώνα; Δεν φτάνει η Μικρασία, παράλια και  Πόντος, η Κύπρος, ο ξεριζωμός των Κωνσταντινοπολιτών, η καταπίεση της μειονότητας στην Αλβανία, τα Ίμια κλπ;
   Γιατί κλέβει χρόνο απ’ την ζωή μας, γιατί μας φθείρει  και μας αποσπά από τις όποιες ασχολίες μας;
     Δεν τους υποψιάζουν τα ομόθυμα συγχαρητήρια των ειρηνοποιών ξένων;  Δεν τους υποψιάζει ειδικά η στάση της Γερμανίας, που οδήγησε στον γιουγκοσλαβικό εμφύλιο;
    Γιατί κάνει  μικροπολιτικό τηλεοπτικό θέαμα ένα εθνικό θέμα και περιμένει τις αθλιότητες της  χρυσής αυγής για ν’ αντιστρέψει το εις βάρος της κλίμα;  
    Γιατί αθωώνει την δεξιά  για τα διαχρονικά εθνικά εγκλήματα της και την επιλογή του εμφυλίου, όταν σύνθημά της δεξιάς ήταν ότι το «ΚΚΕ είναι προδοτικό και ξεπουλάει την Μακεδόνια»;
 
     Τι επιδιώκουν τέλος πάντων με μια νέα καταστροφή κι έναν νέο διχασμό; Γιατί μας σπρώχνει σε τέτοια δίνη μια τόσο κρίσιμη στιγμή, διεθνώς;
 
    Οι ήττες μας από την Τουρκία έγιναν σε πολεμικές συνθήκες κι από μια ισχυρή  (τουλάχιστον εξ ίσου με μας, τότε)  χώρα. Τώρα θα ηττηθούμε από μια σαφώς πιο ανίσχυρη χώρα σε συνθήκες ειρήνης, και έχοντας  η κυβέρνησή μας επιδιώξει και παρακαλέσει για την ήττα μας, με κάθε τρόπο. Είναι κάτι που δεν μπορεί να δεχθεί κάνενας σώφρων και νηφάλιος άνθρωπος, μόνο οι κομματικώς και ιδεοληπτικώς εθελοτυφλούντες.
    Αύριο, υπογράφοντας την συμφωνία ο, ηθικά και ιστορικά,  απονομιμοποιημένος πρωθυπουργός  θα πανηγυρίσει για την ευτυχέστερη μέρα της ζωής της Αριστεράς που έλυσε ένα χρονίζον θέμα και μας έβγαλε (ο αυτόκλητος σωτήρας μας κ. Κοτζιάς) από την φυλακή της ιστορίας.
    Αλλά η Ιστορία είναι αδυσώπητη: Ευτυχεστέρη μέρα για τον Καραμανλή και τον Αβέρωφ ήταν το ξεπούλημα της Κύπρου στην Τουρκία και στην Βρετανία με την συνθήκη της Ζυρίχης.
    Ευτυχέστερη μέρα για την χούντα ήταν το πραξικόπημα κατά του Μακάριου που έφερε την Τουρκία στην Κύπρο (τον δρόμο της χούντας έστρωσαν οι Μητσοτάκης-Γλύξμπουργκ με την αποστασία).
   Ευτυχέστερη μέρα για την βασιλοδεξιά το 1921 ήταν η επαναφορά του Κωνσταντίνου Α΄ και η καταστροφική  εκστρατεία στην Κόκκινη Μηλιά για να ανασυστήσουν την Βυζαντινή αυτοκρατορία.
   Ευτυχέστερη μέρα για την ελληνική αριστερά, στην πιο ανέντιμη μορφή της, είναι, όπως φαίνεται,  η υπακοή στα κελεύσματα της Γ΄ Διεθνούς για ανεξάρτητη Μακεδονία.
      Μακάρι να  υπάρχει άλλη εξήγηση.
   
     Υπάρχει ωστόσο μία λύση, για να καταπιούμε όλοι την γλώσσα μας, να ζητήσουμε συγγνώμη για όλα, και να βαδίσουμε μπροστά.
     Να γίνει δημοψήφισμα. Να σεβαστούμε την ετυμηγορία του λαού.
     Να προστατεύσει η Δημοκρατία την ακεραιότητά μας. Αυτή άλλωστε είναι η αποστολή της Δημοκρατίας. Κοινωνική ευημέρια και εθνική ακεραιότητα (εδαφική, ιστορική, πολιτιστική).
 
   
    Αν δεν διενεργηθεί δημοψήφισμα, τότε θα αποδειχθεί  δυστυχώς  ότι τα κίνητρά της κυβέρνησης  είναι ιδεολογικά – ιδεοληπτικά.
    Από πότε όμως η Δημοκρατία και η ειδικά η ευαίσθητη Αριστερά φοβάται τον λαό, ειδικά όταν έχει δίκιο;
      Μόνο απολυταρχικές και κατοχικές εξουσίες φοβούνται, περιφρονούν, υβρίζουν και προπηλακίζουν  τον λαό.  Μάλιστα, οι πιο ουτιδανές εξ αυτών έχουν ανάγκη και χουντικά αποβράσματα, που η θέση τους είναι στην φυλακή,  για να αποκτήσουν έωλα και κατάπτυστα  «επιχειρήματα» και να περάσουν την πολιτική τους.
      Την λύση να δώσει ο λαός.  Η κυβέρνηση υποχρεούται στην δημοκρατική και εθνική διέξοδο του δημοψιφήσματος. Να μιμηθεί την Βόρεια Μακεδονία με τους  Μακεδόνες πολίτες, την Μακεδονική υπηκοότητα και την Μακεδονική γλώσσα.
Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here