Ζωή κατά Γλέζου για το Δίστομο και τον Γερμανό πρέσβη

Με διπλή ανάρτησή της στο facebook, η Ζωή Κωνσταντοπούλου παίρνει θέση για την ενέργεια της να εμποδίσει τον Γερμανό πρέσβη να καταθέσει στεφάνι στο μνημείο του Διστόμου αλλά και επιτίθεται προσωπικά στον Μανόλη Γλέζο για την πρωτοβουλία του να παρέμβει για να βοήθησει τον πρέσβη να καταθέσει το στεφάνι, λέγοντας ότι η αντίσταση δεν είναι μονοπώλιο των ηρώων για να ζητήσει την άδεια τους και λέγοντας ότι ο Μ. Γλέζος έβαλε με τα χέρια του τη σημαία του κατακτητή πάνω στο μνημείο των θυμάτων!

Αναφέρει μεταξύ άλλων στη πρώτη ανάρτησή της:

Χθες έκανα το αυτονόητο.
Για όλους τους Έλληνες.
Ο Πρέσβυς της Γερμανίας το κατάλαβε κι έκανε πίσω.
Ο Μανώλης Γλέζος προτίμησε να βάλει ο ίδιος με τα χέρια του τη σημαία του κατακτητή πάνω στο μνημείο των θυμάτων».

Και στην επόμενη:

«Η αντίσταση είναι πράξη και στάση ζωής. Όχι μουσειακό έκθεμα ούτε ιδιοκτησία κανενός, ούτε μονοπώλιο των ηρώων, που πρέπει να ζητήσει κανείς την άδειά τους για να διεκδικήσει την ελευθερία του και να αντιταχθεί στο δυνάστη»,  σχολιάζει η Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία ανάρτησε επίσης το βίντεο με το κατόρθωμά της καθώς και την ανακοίνωση της Πλεύσης Ελευθερίας για το συμβάν.

 Η ανακοίνωση της Πλεύσης
 Χθες στο Δίστομο η Ζωή Κωνσταντοπούλου, εκπροσωπώντας την Πλεύση Ελευθερίας και τη Δικαιοσύνη για Όλους, έκανε το αυτονόητο που κάθε Έλληνας, στην ψυχή και στο φρόνημα, αλλά και κάθε ελεύθερος άνθρωπος οφείλει να κάνει. 

Στάθηκε απέναντι στον επίσημο εκπρόσωπο του Γερμανικού Κράτους και του ζήτησε να καταβάλει το Κράτος αυτό τις αποζημιώσεις για τα εγκλήματά του. Τις Γερμανικές Οφειλές, που ανέρχονται σε 341.203.213.015 ευρώ, τουλάχιστον. Που δεν έχει υπογράψει Συνθήκη Ειρήνης με την Ελλάδα, για να μην τα καταβάλει. Γιατί κομμάτι της Συνθήκης Ειρήνης είναι υποχρεωτικά η καταβολή των αποζημιώσεων, όπως συμφωνήθηκε μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου ζήτησε να καταβάλει η Γερμανία καί τις αποζημιώσεις που η Ελληνική Δικαιοσύνη έχει επιδικάσει ΑΜΕΤΑΚΛΗΤΑ στους κατοίκους του Διστόμου εδώ και 17 χρόνια. Τις αποζημιώσεις που η Γερμανία αρνείται να καταβάλει, επί 17 χρόνια.
Ζήτησε να μην βεβηλώσει ο επίσημος εκπρόσωπος της Γερμανίας το Μνημείο των σφαγιασθέντων βάζοντας επάνω τη Γερμανική σημαία, την ώρα που αρνείται έμπρακτα την αποκατάσταση των θυμάτων.
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου στάθηκε απέναντι στον επίσημο εκπρόσωπο της Γερμανίας, του Κράτους-εγκληματία. Όχι στο «παιδί του εγκληματία», αλλά στον επίσημο εκπρόσωπο του Κράτους που θέλει να ξεπλύνει τις οφειλές του με ψεύτικα στεφάνια, χορηγίες εξαγοράς των ανθρώπων του πολιτισμού, και εκθέσεις όπως η Documenta 14, που λειτουργεί ως επίσημο εργαλείο για την μη καταβολή των γερμανικών οφειλών, αλλά και για την προώθηση της νέας γερμανοκρατούμενης μνημονιακής κυριαρχίας.
Χθες στο Δίστομο, ο Δήμαρχος ευχαρίστησε επίσημα την Έκθεση Documenta 14 που εγκαινιαζόταν στο Κάσελ. Την ίδια Έκθεση που φιλοξενεί πορτραίτα του Χίτλερ στην Αθήνα. Ο Μανώλης Γλέζος δεν αντέδρασε. Είναι δικαίωμά του.
Ο επίσημος προσκεκλημένος του Δήμου για την πανηγυρική ομιλία ισχυρίσθηκε ότι έχει κάνει επίσημη μελέτη και ότι οι Γερμανικές Οφειλές δεν οφείλονται. Ευχαρίστησε ιδιαιτέρως τον Γερμανό πρέσβυ για την παρουσία του. Ο Μανώλης Γλέζος δεν αντέδρασε. Είναι δικαίωμά του.
Ο Μανώλης Γλέζος αντέδρασε μόνον όταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου ζήτησε το αυτονόητο. Να καταβληθούν οι Γερμανικές Οφειλές. Να σταματήσει η κοροϊδία της κατάθεσης στεφάνων από το Κράτος εγκληματία, που μέχρι σήμερα αρνείται να συμμορφωθεί ακόμη και στην αμετάκλητη απόφαση της Δικαιοσύνης για το Δίστομο, με την κάλυψη των Ελληνικών Κυβερνήσεων, που δεν υπογράφουν για την αναγκαστική εκτέλεση.
Η αντίδραση του Μανώλη Γλέζου αμφισβήτησε το δικαίωμα στους άλλους να αντιστέκονται και να διεκδικούν, αν δεν το κάνουν όπως πρέπει, όπως επιβάλλει η πολιτική ορθότητα και οι καλοί τρόποι, όπως τους θεωρεί ο ίδιος. Στον καιρό μιας νέας κατοχής, που αφορά πρωτίστως τις γενιές που καλούνται να τη ζήσουν για δεκαετίες. Και η αντίδρασή του έφτασε μέχρι του σημείου να τοποθετήσει τη σημαία επάνω στο Μνημείο των θυμάτων, αφού με το ένα χέρι οδήγησε εκεί τον Πρέσβυ της Γερμανίας και με το άλλο έσπρωξε τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, όχι γιατί του έκλεινε το δρόμο.
Η αντίσταση είναι πράξη και στάση ζωής. Όχι μουσειακό έκθεμα ούτε ιδιοκτησία κανενός, ούτε μονοπώλιο των ηρώων, που πρέπει να ζητήσει κανείς την άδειά τους για να διεκδικήσει την ελευθερία του και να αντιταχθεί στο δυνάστη.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here