Υπάρχουν κάτι «άνθρωποι»

Περίπου 60 σε μία πρώτη φάση, οι οποίοι είναι ο ακρογωνιαίος λίθος,ενός προγράμματος που ολοκληρώνεται αυτές τις μέρες και αφορά στην «Ενταξη των Προσφυγοπαίδων, ηλικίας έως 15 ετών, στο Εκπαιδευτικό Σύστημα».

Ποιοί είναι αυτοί;

Για τους τυπικούς λόγους είναι ο άνθρωπος της διπλανής σας πόρτας.

Πως λέγονται ;

Συντονιστές Εκπαίδευσης. Δηλαδή ΣΕΠ.

Ποιό είναι το Πρόγραμμα;

Να ενταχθούν τα παιδιά των προσφύγων από τα Κέντρα Φιλοξενίας στο Εκπαιδευτικό Σύστημα της χώρας μας το οποίο, από το περασμένο Φθινόπωρο, εφαρμόζεται στη χώρα μας.

Γιατί;
Αυτό ρωτούν ελάχιστες  από τοπικές κοινωνίες.

Απάντηση :»Ζώμεν τω όντι υπό πολίτευμα,το οποίον δεν επιζητεί ν’ αντιγράφη τους νόμους των άλλων, άλλ’ είμεθα ημείς μάλλον υπόδειγμα είς άλλους παρά μιμηταί αυτών.Και καλείται μεν το πολίτευμά μας Δημοκρατία, λόγω του ότι η κυβέρνησις του κράτους ευρίσκεται όχι
εις χείρας των ολίγων, αλλά των πολλών», (Από τον επικήδειο του Περικλέους το 431 Π.Χ για τους πρώτους Αθηναίους νεκρούς του Πελοποννησιακού Πολέμου).

Αρα λοιπόν, με απλά Ελληνικά, η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, σε συνεργασία με τα συναρμόδια Υπουργεία Μεταναστευτικής Πολιτικής αλλά και Υγείας, ξεκίνησε ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης παιδιών που διαμένουν στα Κέντρα Φιλοξενίας. Ως όφειλε, σύμφωνα με το Σύνταγμα και τις Ευρωπαϊκές συμφωνίες.

Και τι είναι οι «περιβόητοι» ΣΕΠ;
Δεν είναι πιονέροι. Είναι καθηγητές που άφησαν τη βολή τους, τα 20ωρα ή τα 25ωρα την εβδομάδα- όπως το ίδιο κάνουν και οι ιατροί καθώς και οι εθελοντές που εντάσσονται στο πλαίσιο του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής- πιστεύοντας ότι » όταν έφθασαν στο
γρηγορότερο σημείο του χρονορυθμού των κινήσεών τους φαντάστηκαν τον εαυτό τους να διώχνει με χτυπήματα ένα σμήνος μέλισσες απ’ την κυψέλη τους».

Τι κάνουν;
Τα πάντα.
Συγκεντρώνουν τα προσφυγόπουλα, που έχουν ενταχθεί στην σχετική εκπαιδευτική Δράση του ΥΠΠΕΘ. Πιστοποιούν τον τελικό έλεγχο, έπειτα από την καθημερινή συνεργασία με τους υπεύθυνους του Υπουργείου Μεταναστευτικής Πολιτικής και τους αρμόδιους- ιατρούς του Υπουργείου Υγείας, πως τα παιδιά είναι σε θέση να ακολουθήσουν το ημερήσιο πρόγραμμα εκπαίδευσης.

Κι’ έπειτα;
Αυτό είναι το δύσκολο. Επειτα «τρέχουν»…
Σε καθεστώς …πολέμου όπως πράγματι είναι αντικειμενικά- με βάση την προσφυγική εισροή- αυτές οι προηγούμενες «κοινωνικές επαγγελματικές ομάδες» συμπολιτών μας».

Πόσα αμοίβονται;
Ισόποσο μισθό όπου θα βρίσκονταν εάν διατηρούσαν την «οργανική» τους
θέση στην Δημόσια Εκπαίδευση. Δηλαδή στο σχολείο όπου ήσαν τοποθετημένοι. Απλά, αναλόγως με την προϋπηρεσία τους, μάξιμουμ 800 ευρώ.

Για ποιό λόγο;
Επίσης απλά : Γιατί το πιστεύουν. Επειδή θέλουν να προσφέρουν. Ζουν και κινούνται σε αντίξοες συνθήκες, μέσα στα Κέντρα Φιλοξενίας, δίχως- στην πλειονότητα των περιπτώσεων- στέγαστρα, χωρίς υλικοτεχνική υποδομή, με μόνο γνώμονα τη διάθεσή τους «να δώσουν και να δοθούν υπέρ ενός απώτατου σκοπού».

Τον σκοπό- στόχο μιας Πολιτείας που διαφέρει από μιά άλλη πολιτική. Απ’ αυτή που θέλει τους μετανάστες- κάθε λογής για να μην πλατιάζουμε-να βυθίζονται στα νερά του Αιγαίου ή να ξεροσταλιάζουν σε κλειστές φυλακές σε ξερονήσια και σε απομακρυσμένες περιοχές της ηπειρωτικής χώρας.

Για πολλούς μπορεί να φαντάζει ή να σκέφτονται πως η πρόσφατη
δολοφονική απόπειρα από Χρυσαυγίτες κατά του φοιτητή  στην ευρύτερη περιοχή των Ελληνορώσων ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Τι δόκιμος όρος; Πόσο χιλιοειπιωμένος;

Κι’ όμως σταγόνες δεν υπάρχουν πιά. Παρά μόνον ένα ποτήρι γεμάτο. Από ελπίδα για ένα περισσότερο ηλιόλουστο αύριο. Αυτή είναι μιά άλλη πολιτική. Πολιτική. Με Π κεφαλαίο.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here