Υιοθετημένος «έχασε» το γιο του στην πισίνα, μα βρήκε την μάνα του μετά απο 50 χρονια

Ενας 53χρονος «Αμερικανός», ο Γιάννης Κοφτερίδης (μεχρι πρό τινος Τζον Κοέν) ήταν ένα παιδί αλλά εν συνεχεία και ένας άνδρας με πολλές πίκρες στη ζωή του.

Γεννήθηκε χωρίς να τον θέλει κανείς, είχε 12 θείες και θείους, αφού η μαμά ήταν παιδί πολύτεκνων, ομως ήταν και οι 13 φτωχοί, κανείς δεν μπορούσε να σηκώσει το βαρος του… Εταξε στη γιαγιά να ειναι καλο παιδί με τους Αμερικανούς που τον ήθελαν για παιδάκι τους, της είπε ότι απο εκεί ψηλά θα της στέλνει σοκολάτες και παπούτσια, έγινε απλος μάγειρας, ομως, παντρεύτηκε, έκανε δυο παιδιά, τα κουτσοκαταφερνε, ομως το ένα πνιγηκε κολυμπώντας σε πισίνα. Το ζευγάρι χώρισε. Οι θετοί γονείς πέθαναν. Εκείνος ανακάλυψε στα κιτάπια τους ότι ήταν Κύπριος. Ετυχε να πιάσει δουλειά σε κυπριακή ταβέρνα της Φλοριντα. Οπότε ίσως του έτυχε και κάτι καλο. Θα δείξει….

Πριν απο μισό αιώνα…

Στη συντηρητική Κύπρο του 1967, όταν όλοι ήταν και πολιτικά ανάστατοι με το πραξικοπημα στην Ελλάδα, και οι φτωχοί στη μοίρα τους, μια 20χρονη, η Θάλεια Π., αποκτά με έναν στρατιώτη ένα αγοράκι. Η ζωής ήταν δύσκολη απο καιρό. Παιδί πολυτεκνων -είχε 12 αδέλφια….. Απο 13 ετών οι γονείς της την έστειλαν υπηρέτρια σε ξένα σπίτια, όπου ζουσε ως εσωτερική. Αυτή ηταν η ζωή της μέχρι που ερωτεύτηκε. Και νόμιζε πως ήταν για καλο.

Ο στρατιώτης όμως  όταν μένει έγκυος,  υπεκφεύγει. Αναγνωρίζει το παιδί αλλά δεν την παντρεύεται. (Αργότερα ο ίδιος κάνει οικογένεια, όπως κι εκείνη. «Κανονικές» οικογένειες) Εκείνη  αφήνει το αγοράκι  σε σταθμό για να μπορεί να δουλεύει και το παιδί μεγαλώνει έως τα 4 μεταξυ σταθμου και γιαγιάς. Η ίδια εχει την ιδιοτυπη αντιμετώπιση της εποχής και της τοπικής κοινωνίας -σε εκείνο το χωρόχρονο είχε διαπράξει έγκλημα, βασικά γιατί ήταν απένταρη.

Η Θάλεια ομως προσπαθεί να ζεσει. Παντρεύεται  γρήγορα και κάνει μια κόρη. Προφανώς ο άνδρας της δεν θέλει ή δεν μπορεί να αναλάβει και το «παιδί του άλλου».  Το 1971 «ένας καλός άνθρωπος» μεσολαβεί για να βγουν πλαστά χαρτιά και να υιοθετηθεί το εξώγαμο παιδί απο Αμερικανους. Της υποσχεται να μην γινει η υιοθεσία αν δεν επισκεφθεί η ίδια το παιδί ένα χρόνο αργότερα στις ΗΠΑ  για να βεβαιωθεί ότι η υιοθεσία ήταν ό,τι καλύτερο για εκεινο. «Αν το παιδί περνά καλά, θα υπογράψεις για την υιοθεσία»,  λέει η ίδια ότι της είπε «ο καλος άνθρωπος». Η ίδια δηλαδή  υποστηρίζει δηλαδή ότι ήταν κάτι προσωρινό.

Η γιαγιά λέει ότι το παιδακι έμαθε τότε πως θα πάει κάπου μακριά με αεροπλάνο. Ο Γιάννης κοιταζε τα αεροπλάνα στον ουρανό της Κύπρου και έλεγε

«Θελω να πετάξω κι εγώ. Θα σας πετάω απο εκεί πάνω σοκολάτες και παπουτσια»….

Το παιδί φεύγει με πλαστά έγγραφα. Σε ένα χρόνο, άγνωστο πώς, μαζί με τον άντρα της και την κόρη της, η Θάλεια φεύγει για τον Καναδά, όπου γεννά άλλη μια κόρη. Η ίδια δεν αναφέρει να πήρε χρήματα για την υιοθεσία. Υποστηρίζει ότι εδωσε το παιδί για να έχει αυτό ένα καλυτερο μέλλον και να μη μεγαλωσει σε μια κοινωνία που θα το είχε στιγματισμένο Και ότι έφυγε και η ιδια για τον Καναδά, ώστε να έχει και η «κανονική» της οικογένεια ένα καλύτερο μέλλον. Υποστηρίζει ότι προσπαθούσε να επικοινωνήσει με τους ανάδοχους γονείς μα ότι κάποια στιγμή την απέκλεισαν.  Μάλιστα όταν το παιδί έγινε 7 ετών της έστειλαν και φωτογραφίες του. Δεν εξηγεί το γιατί και πώς ακριβώς ξαφνικά έκοψαν και την καλημέρα. Ισως οι Αμερικανοί φοβήθηκαν ότι θα τους εκβίαζε.

Το θέμα είναι ότι η υποθεση για πολλους λόγους μπήκε στο συρτάρι για όλους. Για όλους εκτός απο το Γιαννάκη.

Ο Γιαννάκης μεγάλωσε και παντρεύτηκε και έκανε δυο γιους. Ομως ο ένας, ο μικρός, πνίγηκε στην πισίνα. Αυτό ο Γιαννης δεν το ξεπέρασε. Χώρισε απο τη γυναικα του και έμεινε να ζει με το 19χρονο γιο του στη Φλοριντα. Οι Αμερικανοί που τον είχαν υιοθετήσει εν τω μεταξύ πέθαναν και ο Τζον Κοέν ανακάλυψε χαρτιά που έγραφαν ότι στην πραγματικότητα λεγόταν Γιάννης Κοφτερίδης, ότι τη μητέρα του την έλεγαν Θάλεια, ότι είχε γεννηθεί τον Ιουλιο του 1967 στην Κύπρο! Κάποτε ήταν κάποιος άλλος! Πράγματα για τα οποία δεν είχε ιδέα!

Στη Φλόριντα είδε μια αγγελια σε κυπριακό εστιατόρια που ζητουσε μάγειρα, και πήγε. Ο Κύπριος ταβερνιάρης τον προσέλαβε , θεωρώντας τον μάλιστα λόγω του επωνύμου ως Εβραιο. Στην πορεία ανακαλυψε ότι ήταν Κυπριος και άκουσε την τραγική ιστορία του -για το μεγάλο προσωπκό του δράμα, να χάσει τον μικρό του  γιο απο πνιγμό, αλλα και για τα δυστυχισμένα μικράτα του ίδιου, όταν τον έδωσε η μητέρα για υιοθεσία, για μια καλύτερη ζωή. Πάντως για τον ίδιο, δεν αποδείχτηκε καλύτερη -αυτό ειναι σίγουρο

Κουβέντα στην κουβέντα, ο Κύπριος εστιάτορας του είπε ότι ίσως μπορεί να τον βοηθήσει να βρει τους βιολογικούς του γονείς γιατί ταξιδεύει συχνά στην Κύπρο. Ο ίδιος ο Γιαννάκης, όταν πέθαναν οι γονείς του, είχε βρει τα έγγραφα της «υιοθεσίας» και γράμματα της μητέρας του που ζητουσε να μάθει για το παιδί της απο τους Αμερικανούς και τους ευχαριστουσε. Πώς έφτασαν τα πράγματα απο το «σας ευχαριστώ που φροντίζετε το Γιάννη» στη διακοπή κάθε επικοινωνίας, μυστήριο….

Το θέμα εν πάση περιπτώσει, με πρωτοβουλία του Κύπριου εστιάτορα της Φλοριντα, δημοσιεύθηκε χωρίς επώνυμα στην κυπριακη εφημερίδα ο «Πολίτης». Ηταν η φωτογραφία του μεσήλικα Αμερικανο-Ελληνοκυπρίου που έλεγε αρκετά πράγματα για το παρελθόν αλλα  με διακριτικό τρόπο, ώστε να προστατευθούν οικογένειες. Τα στοιχεια ήταν αρκετά για να αναγνωρίσουν στο πρόσωπό του τον ανιψιό και αδελφό κάποιοι Κυπριοι που  δεν είχαν ξεχάσει το Γιαννάκη.

Και οι αδελφές της Θάλειας, της μητέρας,  αλλά και η μία της κόρη (αδελφή του Γιάννη) που προ καιρου είχε φύγει απο τον Ξαναδά και είχε  γυρίσει στην Κύπρο και ζουσε πλέον στην πατρίδα της,  επικοινώνησαν με την εφημερίδα και τον δημοσιογράφο Μανώλη Καλατζή

Του είπαν ότι διάβασαν την ιστορία του Γιάννη Κοφτερίδη και ότι  ξέρουν τη μητέρα του και ότι τον ψάχνει κι αυτή χρόνια τώρα, αλλά δεν τον βρίσκει. Και επιτέλους, ξαναβρίσκονται.… Μιλησαν στο τηλεφωνο τον περασμένο Σεπτέμβρη, αλλά η μητέρα δεν μπορούσε να πάει στη Φλόριντα να βρει το παιδί της επι 4 μήνες. Λίγες ημέρες πριν, ύστερα από ένα τετράμηνο  τηλεφωνικών επαφών, είδαν ο ένας τον άλλον απο κοντά

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here