Χρύσα Βέργη: «Ακουμπώ στο συναίσθημα»

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ
«Η Ψυχή του Τοπίου – Αναδρομή 1989-2015», έκθεση στην Πινακοθήκη Κυκλάδων, στη Σύρο, εγκαίνια 22 Αυγούστου. Μιλάμε με τη ζωγράφο Χρύσα Βέργη,  παθιασμένη με τη φύση, με μια φύση λεοναρδική, γεμάτη ενέργεια, κίνηση, ζωντάνια, μια φύση που μεταμορφώνεται αδιάκοπα. Μαθήτρια του Δημήτρη Μυταρά αλλά και του Νίκου Κεσσανλή, «η Χρύσα Βέργη στοχάζεται πολύ σε ιστορικών διαστάσεων καλλιτεχνικά ερωτήματα και δίνει πρωτεύοντα ρόλο στην τελετουργία της ζωγραφικής πράξης», σημειώνει ο Χάρης Καμπουρίδης στην κριτική ανάλυσή του.
Τα έργα σας;

Παλαιά, που τα περισσότερα βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές, και εκτίθενται μαζί με νέα που συνεχίζουν και εδραιώνουν το αποτέλεσμα μιας δουλειάς εμπνευσμένης, όσο και έντιμης, έργο της φύσης κι αυτή…

-Αιχμαλωτίζετε το φως;

Δουλεύοντας στη φύση, προσπαθώντας να προλάβω, να αιχμαλωτίσω το φως που διαρκώς αλλάζει, πολλές φορές, η ζωγραφική περνάει απευθείας από τα μάτια στο χέρι, αποφεύγοντας την εγκεφαλική διαδικασία. Πόσο πιο άμεσο το αποτέλεσμα… Ζωγραφίζω, τότε, ακουμπώντας κυρίως στο συναίσθημα.

-Τέχνη σε δύσκολες εποχές;

Ζούμε και δουλεύουμε σε εποχές δύσκολες, εποχές που σε ακυρώνουν! Οταν στη δουλειά μου στρέφουν το βλέμμα τους άνθρωποι που πιστεύουν σε αξίες και συνέπεια, αυτό είναι η ισορροπία μου, η ψυχοθεραπεία μου.

-Τόπος και φύση;

Εχω την αίσθηση ότι ανήκω, δεν είμαι περαστική, ούτε επισκέπτρια… αίσθηση ότι συνδέομαι με την Αρχή, την κατανόηση της ζωής, της ύπαρξης, την αποδοχή του φόβου, του θανάτου – άλλωστε, η τέχνη εμπεριέχει την αγωνία του ανθρώπου να κατανοήσει τον Λόγο της ύπαρξής του…

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here