Βαθιά αντί-δημοκρατικός (βρωμερός και τρισάθλιος) μισαναπηρισμός!

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Γιατί αφού είναι απλά και μόνο τα αυτονόητα δεν τα επισημαίνουν και άλλοι, όπως για παράδειγμα οι ‘‘φωστήρες’’ του ελληνικού αναπηρικού κινήματος;
Προς το παρόν θα προσπεράσουμε το (σοβαρό) εναρκτήριο ερώτημα ως ρητορικό – αρκούμενοι στη στοιχειώδη επισήμανση πως όποιοι μασάνε ή γλείφουν δε φωνάζουν – και θα εστιάσουμε στο μείζον:
Το μείζον είναι πως πρόκειται πράγματι για τα αυτονόητα, τα οποία δοσμένα από τον εκπρόσωπο της προχωρημένης Κίνησης Χειραφέτησης Αναπήρων Αντώνη Ρέλλα ξετυλίγονται ως ακολούθως:
✓ Ο πρωθυπουργός πραγματοποιεί δυο διαγγέλματα (9 και 11 Μαρτίου) δίχως ταυτόχρονη Διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα και υποτιτλισμό.
Δικαίως η Ομοσπονδία Κωφων Ελλάδος διαμαρτύρεται έντονα με δελτίο τύπου. https://www.facebook.com/…/a.353465701…/3951798581579320
✓ Η κυβέρνηση κρατάει ανοιχτά τα ειδικά σχολεία και τα Εργαστήρια Ειδικής Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης (Ε.Ε.Ε.Ε.Κ.) δίχως να λαμβάνει ουσιαστικά μέτρα για τους/τις ανάπηρες/ους μαθητές/τιες και τους/τις εργαζόμενους/ες σε αυτά.
✓ Στελέχη αλλά και φιλικά πρόσωπα της ΝΔ εμβολιάζονται στη θέση ανάπηρων ανήλικων.
✓ Το κερασάκι στη τούρτα «ο μπάτσος του twitter» που υπόσχεται να μην πεθάνει κανείς αλλά διαβεβαιώνει ότι τουλάχιστον δεν θα ξαναπερπατήσει.
Η εκτροπή του δημοκρατικού πολιτεύματος διαθέτει ΚΑΙ *μισαναπηρικά χαρακτηριστικά.
Όχι μόνο όταν εφαρμόζονται αλλά και όταν κοινωνικά υποτιμούνται.
*Μισαναπηρισμός
Ο μισαναπηρισμός αποτελεί ένα σύνολο υποθέσεων, αντιλήψεων και πρακτικών που αψηφά τα δικαιώματα των αναπήρων, αντιμετωπίζει τα ανάπηρα άτομα ως κατώτερα και τα οδηγεί σε μια σειρά αποκλεισμών (Goodley, 2014).
Ο μισαναπηρισμός αξιοποιήθηκε ως όρος από τον Mike Oliver το 1990 (και η απόδοση του στα ελληνικά από την Γ. Καραγιάννη το 2009 αντί της έννοιας του αρτιμελισμού που θεώρησε ότι δεν απέδιδε το σύνολο των διαστάσεων που όριζε το κοινωνικό μοντέλο).
Ο μισαναπηρισμός όπως οι έννοιες ρατσισμός και σεξισμός αποδίδει τις διακρίσεις, την καταπίεση και τους αποκλεισμούς των αναπήρων. Στέκεται σε αντιδιαστολή με τον όρο της κανονικότητας και του φυσιολογικού. Το θεμέλιο του μισαναπηρισμού (disablism) είναι η εξιδανικευμένη κανονικότητα (ableism).
Ως εκ τούτου, ως μισαναπηρικές πρακτικές μπορούν να οριστούν οι ενέργειες, οι συμπεριφορές και οι καταστάσεις, οι οποίες οδηγούν στην περιθωριοποίηση και στον διαχωρισμό των αναπήρων σε όλες τις πτυχές της κοινωνικής, πολιτικής και οικονομικής ζωής.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here