Τραγικό τέλος σε προσπάθεια ζεύγους Ελλήνων αυτοδυτών να σπάσουν ρεκόρ

Ζευγάρι αυτοδυτών μαζί με άλλους αυτοδύτες προσπάθησαν να σπάσουν το παγκόσμιο ρεκόρ ομαδικής καταδυσης σε μεγάλο βάθος έξω από το Ν. Μαρμαρά Χαλκιδικης, αλλά κάτι πήγε στραβά. Η  γυναίκα ανασύρθηκε νεκρή και ο σύζυγος με σοβαρά συμπτωματα της «νόσου των δυτών»

Ο άνδρας διακομίσθηκε με ελικόπτερο της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας στη Θεσσαλονικη, όπου νοσηλεύεται στο θάλαμο αποσυμπίεσης -μονάδα υπερβαρικού οξυγόνου- του Νοσοκομείου «Άγιος Παύλος. Συμφωνα με πληροφορίες η ζωή του δεν κινδυνεύει.

Όπως αναφέρει το halkidikifocus.gr , το ζευγάρι διατηρουσε καταδυτική σχολή. Αποφάσισε να καταδυθεί με φιάλες οξυγόνου σε μεγάλο βάθος, ανοιχτά του Ν. Μαρμαρά, προς το νησάκι «Κέλυφος». Περίπου στις 14:00 σήμερα το μεσημέρι, όπως λένε και τα άλλα μέλη της ομάδας,  η 40χρονη γυναικα παρουσίασε πρόβλημα υγείας και ανασύρθηκε νεκρή. Πρόβλημα παρουσίασε και ο επίσης 40χρονος  συζυγος, αλλά πιθανόν εκεινος να έπαθε τη νόσο των δυτών αφ’ ότου αδιαθέτησε η γυναίκα του,  στην προσπάθειά του να αναδυθούν γρήγορα στην επιφάνεια για να τη σώσει. Δεν το γνωρίζουμε. Εκεινο που ειπαν οι φίλοι τους είναι πως επειδή ακριβώς παρουσίασε τη νόσο των δυτών, τον κράτησαν 3 ώρες σε βάθος 10 μέτρων για να αποσυμπιεσθεί κάπως σταδιακά και να μην υποστεί μεγαλύτερη βλάβη. Στη συνέχεια τον πήγαν με ταχύπλοο στο Πόρτο Καρράς και από εκεί τον παρέλαβε ελικόπτερο της Πυροσβεστικής  για το νοσοκομείο. Δεν ξερουμε αν του είπαν ότι η γυναίκα του ειναι νεκρή ή αν νομιζει ότι κι εκείνη νοσηλεύεται.

Τι είναι η νόσος των δυτών

Είναι μια νοσος που έχει χτυπήσει στο παρελθόν άσχημα τα ελληνικά νησιά με σφουγγαράες, όπως η Νισυρος, η Κάλυμνος και άλλα. Σχεδόν σε κάθε οικογένεια υπήρχε κάποιος νεκρός και δεν ήξεραν τι ακριβώς εφταιγε που αρρώσταιναν οι δύτες που βουταγαν για σφουγγάρια.

Παλιότερα εμπειρικά οι δύτες για να διαπιστώσουν αν ειναι εντάξει, άναβαν ένα τσιγάρο μετά την ανάδυση -γιατι η νόσος μπορεί να εκδηλωθεί και αρκετές ώρες μετά την κατάδυση και την ανάδυση.

Ονομάστηκε νόσος εξ αποσυμπιεσεως τελικά όταν διαπιστώθηκε τι έφταιγε. Η ποσότητα του αερίου που διαλύεται σ’ ένα υγρό είναι ανάλογη με τη μερική πίεση του αερίου. Η ατμοσφαιρική πίεση στην επιφάνεια της θάλασσας είναι 1 atm. Όταν κάποιος καταδύεται, το σώμα του βρίσκεται υπό το άθροισμα της ατμοσφαιρικής πίεσης και της υδροστατικής πίεσης (για καθε 10 μέτρα βάθος, δέχεται την πίεση άλλης μιας ατμόσφαιρας, άρα στα 30 μέτρα δέχεται πίεση 3 ατμοσφαιρών ή 3 atm.

Τα κύτταρα του ανθρώπινου οργανισμού διαχειρίζονται διαφορετικά το άζωτο και το οξυγόνο. Κανονικά  η πίεση του αζώτου στο αίμα και στα κύτταρα των ιστών είναι ίδια στην ατμόσφαιρα και στους πνεύμονες. Κατά τη διάρκεια της κατάδυσης όμως η μερική πίεση του αζώτου στις κυψελίδες του πνεύμονα γίνεται μεγαλύτερη από τη μερική πίεση του αζώτου στο αίμα. Δημιουργείται δηλαδή, μια διαφορά στη μερική πίεση του αζώτου μεταξύ του αέρα που εισπνέει ο δύτης στους πνεύμονες (υψηλή πίεση), στο αίμα (ενδιάμεση) και στους ιστούς (χαμηλή). Έτσι, η διάχυση του αζώτου στους ιστούς φθάνει μια μέγιστη συγκέντρωση, οπότε θεωρείται κορεσμένη. Κατά την ανάδυση, όταν η πίεση του εισπνεόμενου αέρα ελαττώνεται, το άζωτο ακολουθεί αντίστροφη πορεία, δηλαδή από τους ιστούς περνάει στο αίμα, στη συνέχεια στις κυψελίδες και αποβάλλεται στο περιβάλλον. Σε περίπτωση που η ελάττωση της πίεσης γίνει βαθμιαία και σταδιακά, τα διαλυμένα αέρια στο αίμα ανάμεσα τους και το άζωτο, μετακινούνται στους πνεύμονες για να αποβληθούν.  Αν ομως η ανάδυση γίνει γρήγορα, η αποδέσμευση των αεριων δεν γίνεται μόνο στην περιοχή των πνευμόνων αλλά σε ολόκληρο το κυκλοφορικό σύστημα και στους ιστούς. Και επειδή η διαλυτότητα του αζώτου στα λιποειδή είναι πενταπλάσια από εκείνη του  νερό, ο ιστός στον οποίο διαλύεται περισσότερο είναι ο νευρικός ιστός, ο οποίος είναι πλούσιος σε λιποειδή. Το αποτέλεσμα είναι, το διαλυόμενο στους ιστούς άζωτο να διαστέλλεται και να παίρνει τη μορφή φυσαλίδων.

Οι φυσαλίδες που δημιουργούνται, μαζί με άλλες διαταραχές στη ροή και πήξη του αίματος (διαταραχές αριθμού, μορφολογίας και λειτουργίας των ερυθρών και λευκών αιμοσφαιρίων, αιμοσυμπύκνωση, μείωση αιμοπεταλίων και άλλων παραγόντων της πήξης) αποτελούν την κύρια αιτία της νόσου των δυτών ή της νόσου εξ αποσυμπίεσης και οι προκαλούμενες βλάβες εξαρτώνται από το που εντοπιζονται οι φυσαλίδες. Μπορεί να προκαλέσουν εμβολές ή και ρήξη αγγείων.

Ανάλογα με τα συμπτώματα διακρίνονται δύο τύποι ασθένειας. Στην τύπου Ι ανήκουν το μυοσκελετικό άλγος, η φαγούρα στο δέρμα, εξαθήματα σαν της ιλαράς και διόγκωση λεμφαδένων

Στην τύπου ΙΙ ανήκουν σοβαρότερες καταστάσεις και ενίοτε βαριές, με ίλιγγο, πόνους, διαταραχές στις αισθησεις, λιποθυμια ή και θάνατο, σε άλλες περιπτώσεις με έντονη δύσπνοια, πνευμονικό οίδημα, έμφραγμα του μυοκαρδίου

Η εξέλιξη αυτή ωστόσο ανακόπτεται πλήρως ή μερικώς αν ο ασθενής υποβληθεί σε έγκαιρη επανασυμπίεση στο θάλαμο.

Γι’ αυτό το λόγο, και ως πρώτη βοήθεια, ο άρρωστος μπορεί να τοποθετηθεί στην αριστερή πλευρά με τα πόδια ψηλά και το κεφάλι χαμηλά, έτσι ώστε οι σχηματισμένες φυσαλίδες του αζώτου να μετακινηθούν προς τα πόδια για να αποφευχθούν εμβολές σε ζωτικά όργανα. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτεί η μεταφορά ασθενούς με ελικόπτερο, η πτήση του οποίου δεν πρέπει να ξεπερνά τα 300 μέτρα ύψους για να μην επιδεινωθεί η κατάσταση με περαιτέρω διαστολή των φυσαλίδων λόγω του υποβαρικού περιβάλλοντος.

Σήμερα η νόσος θεραπεύεται σε ειδικους θαλάμους αποσυμπίεσης, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της υπερβαρικής οξυγονοθεραπείας. Γίνεται επανασυμπίεση σε καθορισμένο βάθος ανάλογα με τα συμπτώματα της νόσου και ακολουθεί προγραμματισμένη ελάττωση της πίεσης, ώστε να γίνει προοδευτική επαναδιάλυση των φυσαλίδων και αποβολή του αζώτου από το αίμα, να απελευθερωθεί η κυκλοφορία, να τροφοδοτηθούν οι ισχαιμικές περιοχές και να υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Η μέθοδος αυτή συνίσταται στη χορήγηση οξυγόνου σε πιέσεις μεγαλύτερης της ατμοσφαιρική.

Με την εισπνοή του υπερβαρικού οξυγόνου, αυξάνεται το ποσό του οξυγόνου που είναι διαλυμένο στο πλάσμα, επιτυγχάνεται ο σχηματισμός νέων τριχοειδών αγγείων, εντείνεται η λειτουργία των λευκών αιμοσφαιρίων και καθίσταται δυνατή  η επαναδιάλυση των φυσαλίδων και η αποκατάσταση γενικά όλων των λειτουργιών.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here