Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

1971, μέσα στην καρδιά του λεγόμενου ψυχρού πολέμου, με υπέρ-προβεβλημένες στον αμερικανικό τύπο δηλώσεις του ο πυρηνικός φυσικός Ραλφ Λαππ για πρώτη φορά χρησιμοποίησε (και ταυτόχρονα τυποποίησε) τον όρο ‘‘σύνδρομο της Κίνας’’. Είχε προηγηθεί (αρχές της δεκαετίας του 1970) η έντονη διαμάχη – αναπτύχθηκε ευρέως όχι μόνο σε τεχνικά περιοδικά αλλά και σε κάποια από τα πλέον δημοφιλή μέσα ενημέρωσης – σχετικά με την ικανότητα ή μη των συστημάτων ψύξης εκτάκτου ανάγκης να αποτρέψουν την τήξη του πυρήνα. Χρησιμοποιώντας (και ταυτόχρονα τυποποιώντας) τον 100% περιεκτικό – ‘‘ομιλεί από μόνος του’’ – όρο ‘‘σύνδρομο της Κίνας’’ ο Ραλφ Λαππ θέλησε να περιγράψει (και οριοθετήσει) τη πιθανότητα διαπέρασης του φλοιού της Γης, λόγω της τήξης του πυρήνα εξαιτίας ατυχήματος απώλειας ψυκτικού μέσου στον αντιδραστήρα και της συνακόλουθης διαφυγής ραδιενεργού υλικού.

Οι υπέρ-προβεβλημένες από τα αμερικανικά ΜΜΕ δηλώσεις του Ραλφ Λαππ, των οποίων είχε προηγηθεί η επί μήνες ξεδιπλωθείσα διαμάχη σχετικά με την ικανότητα των συστημάτων ψύξης εκτάκτου ανάγκης να αποτρέψουν την τήξη του πυρήνα, σαν βάση τους επιστημονική χρησιμοποίησαν (επικαλέστηκαν) την έκθεση που είχε παρουσιάσει ομάδα εργασίας πυρηνικών φυσικών – με επικεφαλής τον W.K. Ergen – μια τετραετία πριν (1967). Στην πραγματικότητα η έκθεση δεν παρουσίαζε παρά μια – κατόπιν παραγγελίας – υπόθεση εργασίας και όχι ένα πιθανό (συνοδευόμενο από τη πιθανότητα πραγματοποίησής του) σενάριο. Λεπτομέρεια η οποία δεν αγνοήθηκε από τον Ρ. Λαππ – διότι δεν θα μπορούσε λόγω επιστημονικής ιδιότητας (και κατάρτισης) να αγνοηθεί – όμως εύλογα (υπό την έννοια ότι κανένας λόγος δεν της απαγόρευε να αγνοηθεί) αγνοήθηκε από τα αμερικανικά ΜΜΕ που υπέρ-πρόβαλλαν τις δηλώσεις του Λαππ.
Σημειώνεται – ιδιαίτερη προσοχή σας συνιστούμε σε αυτό – πως η ξεδιπλωθείσα επί πολλούς μήνες διαμάχη σχετικά με την ικανότητα των συστημάτων ψύξης εκτάκτου ανάγκης να αποτρέψουν την τήξη του πυρήνα που προηγήθηκε των δηλώσεων Λαππ σε χρόνο ανύποπτο, σε χρόνο δηλαδή ο οποίος ελάχιστα απασχόλησε τη κοινή γνώμη, έληξε υπέρ αυτών που εκτιμούσαν τελείως αδύνατη την διαπέραση του φλοιού της Γης λόγω τήξης του πυρήνα εξαιτίας ατυχήματος απώλειας ψυκτικού μέσου στον αντιδραστήρα και τη συνακόλουθη διαφυγή ραδιενεργού υλικού.
Σε ευθεία σύνδεση τόσο με τα εύλογα ενδιαφέροντα όσο και με τις εύλογες αγνοήσεις των αμερικανικών ΜΜΕ, ‘‘το σύνδρομο της Κίνας’’ παγιώθηκε (όχι πλέον μόνο στην αμερικανική μα και) στην παγκόσμια κοινή γνώμη μέσω της – παγκοσμιοποιημένης πολύ πριν την λεγόμενη παγκοσμιοποίηση – κινηματογραφικής βιομηχανίας. Εν έτει 1979, οι (μια ζωή) κινηματογραφικοί ήρωες των ‘‘μαχών κατά του κατεστημένου’’ Τζέην Φόντα, Τζακ Λέμον Μάικλ Ντάγκλας και Σκοτ Μπράντι σε σκηνοθεσία Τζέιμς Μπρίτζες ‘‘παλεύουν’’ – ενώπιον του παγκόσμιου κινηματογραφικού κοινού – για να ανακαλύψουν τη πάσα αλήθεια σχετικά με τα αίτια που προκάλεσαν μεγάλο ατύχημα σε πυρηνικό εργοστάσιο έχοντας μετωπικά απέναντί τους ολόκληρο το αμερικανικό (εταιρικό και μηντιακό) κατεστημένο!
Τι ακριβώς παγιώθηκε πέρα από ένα ψέμα (πιθανότητα διαπέρασης του φλοιού της Γης λόγω της τήξης του πυρήνα κατόπιν ενός πολύ συγκεκριμένου υποθετικού τύπου ατυχήματος) και μια φράση – »σύνδρομο της Κίνας» – που το τυποποίησε;
Μελετώντας στοιχειωδώς τα αμερικανικά ΜΜΕ στον κρίσιμο χρόνο της υπέρ-προβολής των (επιστημονικών) δηλώσεων του Ρ. Λαππ και (επικοινωνιακής) τυποποίησης του όρου – ‘‘σύνδρομο της Κίνας’’ – που χρησιμοποίησε, αυτό που παγιώθηκε ως υπόγεια βεβαιότητα – στέρεος τύπος ήταν η υποβεβλημένη ήδη επί χρόνια στους πιο πολλούς αμερικανούς ιδέα ότι η άλλη άκρη του κόσμου/ ο αντίποδας του ελεύθερου κόσμου τους είναι (όχι μόνο η Ρωσία αλλά και) η Κίνα.
Η ως άνω διαδικασία παγίωσης ανά το παγκόσμιο υποβεβλημένων αμερικάνικων ιδεών είναι κατά βάση η μόνη (παγιωμένη) διαδικασία που περιγράφει και οριοθετεί (ορίζει) την σχέση της Αμερικής με τον κόσμο.
Συνεννοούμαστε; Καταλαβαινόμαστε;

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here