Το στρατηγικό σχέδιο Τσίπρα, η ψήφος εμπιστοσύνης και οι εκλογές

Toυ ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

ΦΩΤΟ: EUROKINISSI(Γ. ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ)

Στρατηγικό σχέδιο δύο ταχυτήτων έχει καταστρώσει ο πρωθυπουργός, προκειμένου αφ, ενός να προχωρήσει η χρηματοδοτική λύση για την χώρα χωρίς προβλήματα και άλλες τρικλοποδιές από το ακραίο ευρωπαικό νεοφιλελεύθερο  κατεστημένο και αφετέρου να ξεπερασθεί το σοβαρό εσωτερικό πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης που αποτελεί εκ των πραγμάτων και πολιτικό πρόβλημα για την χώρα.

Μόλις καταστεί δυνατή η επίτευξη συμφωνίας στο Eurogroup, η έγκρισή της από τα εθνικά κοινοβούλια και εξασφαλισθεί η σύντομη εκταμίευυη της πρώτης δόσης που αναμένεται να ξεπερνά τα 20 δις ευρώ σε σύνολο περίπου ενός δανείου 85 δις ευρω αό τον Ευρωπαικό Μηχανισμό Σταθερότητας(ESM), τότε ο πρωθυπουργός είναι αποφασισμένος να προσχωρήσει όπως έγινε γνωστό στη πολιτική κίνηση που θα ξεκαθαρίσει και το ελληνικό πολιτικό πεδίο: Θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή προς τη κυβέρνηση του.

Γιατί όμως πρέπει να προηγηθεί η κατοχύρωση της συμφωνίας και η εκταμίευση της πρώτης δόσης; Γιατί σε ευρωπαικό επίπεδο, παίζονται εδώ και καιρό πολλά περίεργα παιγνίδια όχι πάντα σε βάρος της Ελλάδας αλλά σχεδόν πάντα με πρόσχημα την Ελλάδα.

Η επίσημη Γερμανική πολιτική, όπως αυτή εκφράζεται μέσω του υπουργού Οικονομικών Β. Σόιμπλε, δεν βλέπει το τελευταίο καιρό, με καλό μάτι, την επίτευξη συμφωνίας για τρίτο πρόγραμμα και κάνει ότι περνά από το χέρι της για να την δυναμιτίσει. Αλλοτε με δικαιολογία τη μη συμμετοχή του ΔΝΤ, άλλοτε επικαλούμενη άγνοια για κάποιους όρους της συμφωνίας, η Γερμανία και οι δορυφόροι της στην Ευρωζώνη, επενδύουν ακόμη στο χαρτί του εθελοντικού και δήθεν πρόσκαιρου Grexit.

Εάν δεν επικυρωθεί συμφωνία, την οποία φαίνεται να επιθυμεί ως κύρια λύση ο αντίπαλος στη γερμανική ηγεμονία πόλος, τον οποιο αποτελούν αυτή τη στιγμή, η Γαλλία, μερίδα της Κομισιόν, ηΙταλίας, και ο Μάριο Ντράγκι μαζί με τους Ευρωαίους Σοσιαλιστές και Δημοκράτες, τότε θα οδηγηθούμε αναγκαστικά σε νέα δάνεια-γέφυρα τα οποία αποκλείουν την Ελλάδα από ένα κανονικό πρόγραμμα και κυρίως από την δυνατότητα δύο πολύ σημαντικών επιλογών:

1. Την άμεση χρηματοδότηση της απαραίτητης ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών με 10 δις ευρώ, έως το τέλος του 2015 και

2. Την πληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου ύψους 4-5 δις ευρώ προς τους ιδιώτες ώστε να πέσει χρήμα και να κινηθεί η αγορά.

Είναι σαφές ότι μια συμφωνία για δάνειο-γέφυρα δεν διασφαλίζει τις ζωτικές αυτές ανάγκες της ελληνικής οικονομίας και μας οδηγεί σε νέα χειρότερη ομηρεία και πιθανώς οριστικά προς την έξοδο από την Ευρωζώνη.

Το μόνο παρήγορο εδώ είναι ότι έχουμε πλέον ισχυρούς συμμάχους στο Eurogroup και αυτό αποτυπώνεται στη μετρημένη αντίδραση Σόιμπλε που επικαλέσθηκε ως μόνο πρόβλημα την αδυναμία συμμετοχής του ΔΝΤ, λόγω της μη βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους.

Και εδώ ακριβώς μπαίνει και το άλλο μεγάλο στρατηγικό πλεονέκτημα της συμφωνίας που αφορά την ανάγκη για άμεση αντιμετώπιση και ρύθμιση του ελληνικού χρέους , με μέτρα ελάφρυνσης το αργότερο έως τον Οκτώβριο. Το ΔΝΤ θα μετάσχει μόλις λυθεί το θέμα αυτό και πιθανότατα μιαεγγύηση από την ΕΕ ότι αυτό θα διευθετηθεί το επόμενο δίμηνο, ίσως δώσει διέξοδο στο πρόβλημα.

Η εκκαθάριση του εσωτερικού μετώπου

Το δεύτερο μεγάλο μέτωπο του πρωθυπουργού είναι το εσωτερικό. Αν και οι εξελίξεις έξω θα επηρεάσουν και τις εξελίξεις μέσα, θεωρείται βέβαιο ότι σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση θα ζητήσει πιθανότατα μετά τις 20 Αυγούστου, ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή.

Με την πολιτική αυτή πρωτοβουλία του, ο πρωθυπουργός, επιχειρεί να τερματίσει οριστικά και αμετάκλητα μιά περίοδο πολιτικού «σουρεαλισμού’ και ανευθυνότητας, όπου κοινοβουλευτικά μέλη του κυβερνητικού κόμματος καταγγέλλουν ανοικτά και καταψηφίζουν στη Βουλή, ως απαράδεκτες και μνημονιακές, βασικές πολιτικές επιλογές της κυβέρνησης χωρίς  μέχρι τώρα να θέτουν, όπως θα ήταν λογικό και θέμα άρσης της εμπιστοσύνης της προς αυτήν.

Αυτό ακριβώς το πολιτικό παράδοξο που έχει δημιουργηθεί, επιχειρεί να λύσει με καθαρό τρόπο ο πρωθυπουργός. Κάθε βουλευτής θα πρέπει να τοποθετηθεί στο βασικό ερώτημα και να πάρει την ευθύνη των λόγων και των πράξεων του.

Μια καταψήφιση της κυβέρνησης, που στη ψηφοφορία που έγινε το πρωί της Παρασκευής 14/8 για το τρίτο μνημόνιο, έφτασε  να διαθέτει αθροιστικά λιγότερους από 120 βουλευτές να ψηφίσουν υπέρ της πρότασής της, θα σημαίνει αυτόματα και πτώση της κυβέρνησης της Αριστεράς, από τους ίδιους τους βουλευτές της.

Βέβαια οι βουλευτές αυτοί που αποτελούν περίπου το 1/3 της κοινοβουλευτικής δύναμης του ΣΥΡΙΖΑ εκτιμούν οτι η κυβέρνηση δεν είναι πλέον αριστερή αλλά μνημονιακή, οπότε έχουν ένα προφανή λόγο να την καταψηφίσουν με ότι αυτό συνεπάγεται.

Ο Π. Λαφαζάνης και η Αριστερή Πλατφόρμα,  γίνονται κόμμα

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι ήδη ο ηγέτης της Αρστερής Πλατφόρμας Παν. Λαφαζάνης ανακοίνωσε μαζί με άλλα στελέχη κινήσεων και πρωτοβουλιών την δημιουργία ενός πανελλαδικού πολιτικού και κοινωνικού κινήματος κατά του νέου μνημονίου, δίνοντας τον τόνο της οριστικής ρήξης τους με το Μέγαρο Μαξίμου και την πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ όπως αυτή εκφράζεται από την κυβέρνηση.

Αλλά και το Μαξίμου έτσι ακριβώς εξέλαβε τη πρωτοβουλία τους, αποχαιρετώντας ουσιαστικά τον Παν. Λαφαζάνη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Κύκλοι της κυβέρνησης έκαναν μάλιστα λόγο για από καιρό ειλημμένη απόφαση του να αποχωρήσει από την κυβέρνηση και το ΣΥΡΙΖΑ.

Το σχίσμα έγινε ήδη ανοικτή ρήξη μέσα στο βασικό κυβερνόν κόμμα και η ψήφος εμπιστοσύνης είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία, το πολιτικό διαζύγιο στον ΣΥΡΙΖΑ να επισημοποιηθεί. Οτι και να συμβεί πάντως το ξεκαθάρισμα των πολιτικών λογαριασμών είναι λυτρωτικό για όλους, καθώς:

* Οδηγεί τους διαφωνούντες που μέχρι τώρα κρύβονταν πίσω από έναν ακήρυκτο ανταρτοπόλεμο προ των ευθυνών τους.

* Επιλύει με καθαρό τρόπο, ανοικτό, συνταγματικό και δημοκρατικό ένα μείζον πολιτικό πρόβλημα για την ίδια τη λειτουργία της χώρας.

* Η άρση της εμπιστοσύνης προς την κυβέρνηση ισοδυναμεί και με εθελοντική αποχώρηση των διαφωνούντων από τον ΣΥΡΙΖΑ. Το αντίστροφο δεν θα είχε καμία απολύτως πολιτική και όι μόνο λογική.

* Εάν χαθεί η κυβερνητική πλειοψηφία,, δηλαδή εάν δεν πάρει ψήφο εμπιστοσύνης η κυβέρνηση, τότε ανοίγει διάπλατα ο δρόμος για νέες εκλογές, αφού ο πρωθυπουργός δεν είναι δυνατόν να αντικαταστήσει την μέχρι τώρα ομηρία του από τους διαφωνούντες με την αιχμαλωσία του από το παλαιό, φθαρμένο και καταδικασμένο από το λαό πολιτικό σύστημα της διαφθοράς και της διαπλοκής που οδήγησε τη χώρα στη χρεοκοπία.

* Ο πρωθυπουργός διαθέτει ακόμη μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο και αποδοχή μέσα στη χώρα και προφανώς επιθυμεί να το αξιοποιήσει με πολιτικές πρωτοβουλίες επανίδρυσης του ΣΥΡΙΖΑ σε νέες βάσεις και διαφορετική δομή.

* Οι διαφωνούντες, που ουσιαστικά διευκολύνονται στην αποχώρηση τους από τον ΣΥΡΙΖΑ, είναι επίσης έτοιμοι να αξιοποιήσουν τη δυναμική τους με νέο πολιτικό φορέα, επενδύοντας στο ¨Οχι, την νομισματική αυτονομία και την αντιμνημονιακή ρητορική.

Οπως και νάχει, οι εξελίξεις μέσα στον Σεπτέμβριο θα είναι ραγδαίες και ενδιαφέρουσες σε όλα τα επίπεδα.

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here