FAZ: Το παρασκήνιο της διαπραγμάτευσης και ο υπονομευτικός ρόλος του ΔΝΤ

ΦΩΤΟ: ΙΝ ΤΙΜΕ

Ενα ενδιαφέρον παρασκήνιο στο οποίο αναδεικνύεται ο υπονομευτικός ρόλος που έπαιξε το ΔΝΤ στις διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ελλάδας και των θεσμών, αποκαλύπτει σε δημοσίευμά της η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung. Σύμφωνα με τον τίτλο και το περιεχόμενο του δημοσιεύματος το Ταμείο τορπιλίζει διαρκώς κάθε προσπάθεια για συμβιβασμό μεταξύ Ελλάδας και δανειστών.

Όπως αναφέρει η FAZ, ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ήταν έτοιμος να κάνει πρόταση στην Αθήνα που θα απέκλειε τις περικοπές συντάξεων, κάνοντας δεκτό το αίτημα της ελληνικής κυβέρνησης.

Η Αθήνα θα μπορούσε να αναβάλει τις μειώσεις στους χαμηλοσυνταξιούχους εάν ως αντάλλαγμα μείωνε αντίστοιχα τα εξοπλιστικά. Πρόκειται για 400 εκατομμύρια ευρώ. Αυτή ήταν η πρόταση που  μετέφερε ο Γιούνκερ στον Τσίπρα με την έγκριση της Μέρκελ και του Ολάντ. «Το ΔΝΤ δεν δέχεται τέτοια παζάρια» είπε ένας από τους συμμετέχοντες στις διαπραγματεύσεις στην FAZ.

Αναφέρεται επίσης, ότι οι δύο πλευρές ήταν έτοιμες και για συμβιβασμό στο θέμα του πρωτογενούς πλεονάσματος: «Υπήρξε και μια παράλληλη συμφωνία. Εάν για το τρέχουν έτος ήταν δυνατό το πρωτογενές πλεόνασμα να επιβληθεί στο 0,8% οι συμμετέχοντες θα ήταν ευχαριστημένοι. Η Λαγκάρντ αρχικά, αν και με δυσκολία, ενέκρινε αυτή τη συμφωνία. Όμως την επόμενη μέρα, πήρε τηλέφωνο τη Μέρκελ και το πήρε πίσω», σημειώνει η γερμανική εφημερίδα.

Το σημαντικό είναι ότι ένας εκ των Ευρωπαίων διαπραγματευτών δήλωσε στην εφημερίδα,  πως είναι εντελώς παράδοξο να αποφασίζει για την τύχη της Ευρώπης τελικά ένας Οργανισμός που δεν εκπροσωπεί κάποιο συγκεκριμένο έθνος, κλείνει το αποκαλυπτικό δημοσίευμά της η FAZ.

Με ολα αυτά, γίνεται πλέον φανερό και στον πιο δύσπιστο, ότι η παρουσία, το έργο και η στάση του ΔΝΤ, αν δεχθούμε ως αληθές το δημοσίευμα, εγείρει σοβαρό πρόβλημα δημοκρατικής λειτουργίας και της ίδιας της ΕΕ. Ενας τεχνοκρατικός, οικονομικός  διεθνής οργανισμός, με καθαρά φιλελεύθερη νοοτροπία και χωρίς την παραμικρή νομιμοποίηση, φαίνεται ότι λύνει και δένει, μέσα στη δημοκρατική Ευρώπη. Επιβάλει απόψεις, απορρίπτει συμφωνίες, καθορίζει τις τύχες ευρωπαϊκών και όχι μόνο , λαών, εξυπηρετώντας αποκλειστικά και μόνο την ατζέντα του, την Συναίνεση της Ουάσινγκτον, μια ατζέντα προσκολλημένη με θρησκευτική ευλάβεια, στην εκποίηση δημόσιου πλούτου και στη λιτότητα.  Είναι η ρεβάνς της σχολής του Σικάγου, απέναντι στον Κέινς.

Βέβαια το ΔΝΤ είναι ο μόνος εκ των τριών θεσμών που βάζει με επιμονή, τα τελευταία χρόνια στο τραπέζι το θέμα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους.  Το Ταμείο εκτιμά, με βάση τα στοιχεία του, ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος δεν μπορεί να μειωθεί στο 122.5% του ΑΕΠ το 2022, όπως εκτιμούσε το Eurogroup το 2012 και ζητά μετρα αναδιάρθρωσης του. Αυτό είναι ίσως το μοναδικό σημείο στο οποίο συμφωνεί η ελληνική πλευρά με το ΔΝΤ. Μοναδικό αλλά σημαντικό.

Βέβαια, δεν έπιασε ο πόνος το Ταμείο για το ελληνικό χρέος. Απλά, για να συμμετάσχει το ΔΝΤ σε προγράμματα χρηματοδότησης πρέπει να τηρείται ο κανονισμός του, ο οποίος προβλέπει ότι το χρέος της χώρας που χρηματοδοτείται και άρα έχει μπεί σε πρόγραμμα, πρέπει να είναι βιώσιμο και εξυπηρετήσιμο.

Στο αίτημα του Ταμείου για αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, ΕΕ και ΕΚΤ απαντούν αρνητικά. Τουλάχιστον προς ώρας. Ετσι, το ΔΝΤ, είναι λογικό, με βάση τη δική του οπτική, να θεωρεί ότι ένας περαιτέρω περιορισμός των πρωτογενών πλεονασμάτων, κάτω του 1%  για το 2015,  εκτροχιάζει κατα πολύ τους στόχους εξυπηρέτησης του ελληνικού χρέους.

Οπως μπορεί να παρατηρήσει εύκολα κανείς, από τους παραπάνω υπολογισμούς απουσιάζει παντελώς ο κρίσιμος παράγοντας  ανάπτυξη.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here