Το επιούσιο ποίημα – Richard Aldington, 2 μικρά ποιήματα (Εικονισμός Ι)

Τις επόμενες μέρες, τα ποιήματα που θ’ ανεβαίνουν θα είναι δημιουργήματα τα οποία είτε ανήκουν τα ίδια στον εικονισμό είτε οι συγγραφείς τους υπήρξαν στο παρελθόν μέλη του κινήματος. Πρόκειται για μία σύντομη σειρά, η οποία αφορά στο κίνημα και όχι στα μέλη του. Γι’ αυτό τα βιογραφικά στοιχεία του καθενός παραλείπονται.

Οι ποιητές του παρόντος κινήματος δεν αποτελούσαν κάποιον κλειστό κύκλο. Ορισμένοι δεν γνωρίζονταν προσωπικά, μα τους ένωναν κάποιες κοινές αρχές, στις οποίες συχνά ωστόσο οδηγήθηκαν ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλον. Οι αρχές αυτές δεν είναι καινούργιες. Αλλά είχαν ήδη περιπέσει σε αχρηστία. Αποτελούν θεμέλια κάθε σπουδαίας ποίησης – άρα όλης της λογοτεχνίας- και είναι οι εξής:

  1. Να χρησιμοποιούμε την κοινή ομιλούμενη γλώσσα, αλλά να βρίσκουμε πάντα την ακριβή λέξη, όχι την περίπου ακριβή, ούτε την απλά διακοσμητική.
  2. Να δημιουργούμε καινούργιους ρυθμούς, προκειμένου να εκφράσουμε καινούργιες συναισθηματικές διαθέσεις, και όχι να αναπαράγουμε παλαιούς ρυθμούς, που απηχούν κυρίως παλαιές διαθέσεις. Δεν επιμένουμε πως ο «ελεύθερος στίχος» είναι η μόνη μέθοδος συγγραφής ποιημάτων. Αγωνιζόμαστε για την υπεράσπισή του, αλλά και για την υπεράσπιση της ελευθερίας. Πιστεύουμε πως η εσωτερικότητα κάθε ποιητή μπορεί να εκφραστεί καλύτερα με τον ελεύθερο στίχο παρά με συμβατικές μορφές. Στην ποίηση, μια καινούργια μελωδική καμπύλη σημαίνει μια καινούργια ιδέα.
  3. Να απολαμβάνουμε πλήρη ελευθερία στην επιλογή του θέματος. Δεν είναι καλή τέχνη το να γράφεις άσχημα για αεροπλάνα και αυτοκίνητα. Ούτε είναι απαραίτητα άσχημη τέχνη το να γράφεις καλά για το παρελθόν. Πιστεύουμε με πάθος στην καλλιτεχνική αξία της μοντέρνας ζωής, αλλά θα επιθυμούσαμε να καταδείξουμε πως δεν υπάρχει τίποτε πιο κοινότοπο ή πεπαλαιωμένο από ένα αεροπλάνο του 1911.
  4. Να εκθέτουμε μιαν εικόνα (εξ ου και η ονομασία Εικονισμός). Δεν αποτελούμε σχολή ζωγράφων, αλλά πιστεύουμε πως η ποίηση μπορεί να επεξεργαστεί τέλεια τις λεπτομέρειες, διακόπτοντας τις σχέσεις της με τις απέραντες γενικότητες, όσο γοητευτικές και ηχηρές και αν είναι. Γι’ αυτό αντιστρατευόμαστε τον «συμπαντικό» ποιητή, που μας δίνει την εντύπωση πως αποφεύγει τις πραγματικές δυσκολίες της τέχνης.
  5. Να παράγουμε ποίηση πραγματική και διαυγή˙ ποτέ θολή, ποτέ απροσδιόριστη.
  6. Τέλος, οι περισσότεροι από εμάς πιστεύουν πως o αυτοέλεγχος είναι θεμελιακό στοιχείο της ποίησης.

Σημερινός ποιητής ο Richard Aldington (1892-1962).

A Girl 

YOU were that clear Sicilian fluting
That pains our thought even now.
You were the notes
Of cold fantastic grief
Some few found beautiful.

October 

The beech-leaves are silver
For lack of the tree’s blood.

At your kiss my lips
Become like the autumn beech-leaves.

Κοπέλα

Ήσουν αυτή η διαυγής σικελική φλογέρα
Που μας πονά και τώρα ακόμα να σκεφτόμαστε.
Ήσουν οι νότες
Ενός ψυχρού φανταστικού μοιρολογιού
Που κάποιοι το βρήκαν όμορφο

Οκτώβρης

Τα φύλλα της οξιάς είν’ ασημένια
Από την αναιμία του δέντρου.

Στο φιλί σου τα χείλη μου
Γίνονται φύλλα οξιάς του φθινοπώρου.

 

(Υπεύθυνος της καθημερινής σειράς «Το επιούσιο ποίημα» ο Δημήτρης Μαύρος. Όπου δεν αναφέρεται ο μεταφραστής, η μετάφραση είναι δική του.)

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here