Το επιούσιο ποίημα – George Oppen, Of Being Numerous (33-36)

George Oppen γεννήθηκε το 1908 στη Νέα Υόρκη κι είναι γνωστός ως ένα από τα μέλη του Αντικειμενισμού. Για τη συλλογή με τo Of Being Numerous του απονεμήθηκε το βραβείο Pulitzer (1969). Θα ανέβει ολόκληρο το ποίημα μέσα στις επόμενες ημέρες (4 ενότητες ανά ημέρα).

O Αντικειμενισμός (Objectivism) αποτελείτο μία χαλαρή ομάδα μοντερνιστών ποιητών δευτέρας γενεάς, κυρίως Αμερικανών, επηρεασμένων -μεταξύ άλλων- από τον Ezra Pound και τον William Carlos Williams. Βασικές αρχές τους, όπως διατυπώνονται από τον Louis Zukofski, ήταν η αντιμετώπιση του ποιήματος ως αντικειμένου και η έμφαση στην ειλικρίνεια, την ευφυΐα και την ικανότητα του ποιητή να δει με διαύγεια τον κόσμο. Αν και η ονομασία του κινήματος είναι όμοια με τη σχολή φιλοσοφίας του Ayn Rand, τα δύο δεν σχετίζονται. To κίνημα έχει τις ρίζες του στον εικονισμό, ιδίως μέσω της σχέσης που αναπτύχθηκε μεταξύ του Zukofski και του Pound. Απέκτησε την ονομασία του, όταν οι ιδρυτές του αναγκάστηκαν να του δώσουν ένα όνομα το 1931.

Του να Είμαστε Πολυάριθμοι

33

Το που μας ανήκει, αυτό που είμαστε,
Αυτό είναι η αγαλλίασή μας
Εξυψωμένο και τόσο παλιό όσο εκείνη η αληθοσύνη
Που διαφωτίζει την ομιλία.

34

Όπως ο άνεμος στα δέντρα κι οι καμπάνες
Της ακολουθίας ⸺

Πόσο ανάλαφρος είναι ο αέρας
Κι η γη,

Τα παιδιά και το γρασίδι
Στον άνεμο και οι φωνές ανδρών και γυναικών

Να γυροφέρνουνε τον ήλιο στον αιώνα

Ανάμεσα στα όμορφα στοιχεία που ‘χουν τ’ αεράκια
Εφημερίδες φυσημένες στα πεζοδρόμια

«… μια Θήλεια Θέληση να κρύψει τον πασιφανέστατο Θεό
Σ’ έναν κρυψώνα…»

Σίγουρα η απειροσύνη είναι το πασιφανέστατο πράγμα στον κόσμο

Είναι μήπως το κουράγιο των γυναικών
Ν’ αναλαμβάνουν μόνες τους κάθε φορτίο της τυφλότητας

Εισβολείς
Κουβαλώντας ζωή, οι νεαρές γυναίκες

Κουβαλώντας ζωή
Αβοήθητες στα χέρια τους

Στους δρόμους, αποδυναμωμένες από την τόσο μεγάλη ανάγκη
Ή την ελάχιστη

Και η ζωή που φαίνεται να εξαρτάται απ’ τις γυναίκες, βεβαρυμμένη και σ’ απόγνωση
Όπως κι εκείνες είναι

35

…ή όρισε
Τον Άνθρωπο πέραν της σωτηρίας
Των εξαθλιωμένων, επίλυσε
Πόλεις ολάκερες

Προτού να μπορούμε ν’ αντιμετωπίσουμε
Ξανά
Δάση και βοσκοτόπια…

36

Αν κι ο κόσμος
Είναι το προφανές, το ιδωμένο
Και το απρόβλεπτο,
Αυτό που κάποιος δεν μπορεί να
Μην δει

Το που τα πρώτα μάτια
Είδαν ⸺

Για μας
Επίσης για κάθε
Άνδρα ή γυναίκα
Κοντά είναι
Η γνώση

Αν κι ίσως να ‘ναι του ίδιου του μεσημεριού
Η κενότητα

⸺ και οι παράφρονες, κι αυτοί, μιλούν μονάχα για συνωμοσίες
Και για τον κόσμο που μιλάει ⸺

Κι εάν αυτά τα μονοπάτια
Του μυαλού
Δεν μπορούν να σπάσουν

Δεν είναι η άγρια λάμψη
Του κόσμου που μέσα του κι αυτός πεθαίνει ακόμα.

 

(Υπεύθυνος της καθημερινής σειράς «Το επιούσιο ποίημα» ο Δημήτρης Μαύρος. Όπου δεν αναφέρεται ο μεταφραστής, η μετάφραση είναι δική του. Ο Δημήτρης Μαύρος γεννήθηκε το 1996 στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του Ποιητικού Εργαστηρίου του Ιδρύματος Τάκης Σινόπουλος και φοιτητής της Φιλολογίας Αθηνών.)

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here