Το επιούσιο ποίημα – George Oppen, Of Being Numerous (29-32)

George Oppen γεννήθηκε το 1908 στη Νέα Υόρκη κι είναι γνωστός ως ένα από τα μέλη του Αντικειμενισμού. Για τη συλλογή με τo Of Being Numerous του απονεμήθηκε το βραβείο Pulitzer (1969). Θα ανέβει ολόκληρο το ποίημα μέσα στις επόμενες ημέρες (4 ενότητες ανά ημέρα).

O Αντικειμενισμός (Objectivism) αποτελείτο μία χαλαρή ομάδα μοντερνιστών ποιητών δευτέρας γενεάς, κυρίως Αμερικανών, επηρεασμένων -μεταξύ άλλων- από τον Ezra Pound και τον William Carlos Williams. Βασικές αρχές τους, όπως διατυπώνονται από τον Louis Zukofski, ήταν η αντιμετώπιση του ποιήματος ως αντικειμένου και η έμφαση στην ειλικρίνεια, την ευφυΐα και την ικανότητα του ποιητή να δει με διαύγεια τον κόσμο. Αν και η ονομασία του κινήματος είναι όμοια με τη σχολή φιλοσοφίας του Ayn Rand, τα δύο δεν σχετίζονται. To κίνημα έχει τις ρίζες του στον εικονισμό, ιδίως μέσω της σχέσης που αναπτύχθηκε μεταξύ του Zukofski και του Pound. Απέκτησε την ονομασία του, όταν οι ιδρυτές του αναγκάστηκαν να του δώσουν ένα όνομα το 1931.

Του να Είμαστε Πολυάριθμοι

29

Κόρη μου, κόρη μου, τι να πω
Για το ζην;

Δεν μπορώ να το κρίνω.

Μοιάζουμε παγιδευμένοι
Σε μιαν πραγματικότητα παρέα γλυκιά μου
Κορούλα,

Έχω μια κόρη,
Αλλ’ όχι παιδί

Και δεν ήταν ακριβώς
Ευτυχία αυτό που υποσχεθήκαμε
Στους εαυτούς μας•

Λέμε ευτυχία, ευτυχία και δεν μας
Φτάνει.

Αν και το σπίτι στην χαμηλή γη
Της πόλης

Πιάνει το φως της αυγής

Μπορώ να μονολογήσω, και μονολογώ
Μόνον ό,τι πιστεύουμε όλοι
Αληθινό

Και στο ξαφνικό κενό
Του χρόνου…
… δεν είναι
Από φόβο που σφίγγονται οι ρίζες

Καθοδικά
Και προκαλούν

Τις αλλόκοτες ιεραρχίες
Πατέρα και παιδιού

Όπως των φύλλων στην ακμή τους
Λεπτά κλαδάκια να μας προστατεύσουν

Από τον χρόνο, από τον ανοιχτό
Χρόνο

30

Πίσω από το σπίτι τους, πίσω από την πίσω βεράντα
Είναι το μικρό δάσος.
Εκείνη μπαίνει ενίοτε εκεί
Και περιμένει τα πουλιά και το ελάφι.

Κοιτώντας πάνω βλέπει τον γαλάζιο λαμπερό ουρανό
Πάνω από τα κλαδιά.
Αν κάποιος είχε γεννηθεί εκεί
Πώς κανείς να το πιστέψει;

31

Επειδή το γνωστό και τ’ άγνωστο
Αγγίζονται,

Ο καθένας μάρτυρας αυτού ⸺
Είναι εξευγενιστικό
Αν το σκέφτεται κανείς έτσι.

Αν το να γνωρίζεις είναι ευγενές

Είναι εξευγενιστικό.

32

Μόνον ότι θα πρέπει να ‘ναι όμορφα,
Μόνον ότι θα πρέπει να ‘ναι όμορφα,

Ω, όμορφα

Κόκκινα πράσινα γαλάζια ⸺ τα υγρά χείλη
Γελώντας

Ή η σπείρα του λευκού οστράκου

Και η ομορφιά των γυναικών, οι τέλειοι τένοντες
Κάτω από το δέρμα, η τέλεια ζωή

Που μπορεί να διαστρέψει σ’ έναν κατακλυσμό
Του πόθου

Όχι την αλήθεια αλλά τον έναν και τον άλλο

Το λαμπερό, λαμπερό δέρμα, τα χέρια της διστάζουν
Στην απίστευτη ανάγκη της

 

(Υπεύθυνος της καθημερινής σειράς «Το επιούσιο ποίημα» ο Δημήτρης Μαύρος. Όπου δεν αναφέρεται ο μεταφραστής, η μετάφραση είναι δική του. Ο Δημήτρης Μαύρος γεννήθηκε το 1996 στην Αθήνα. Είναι απόφοιτος του Ποιητικού Εργαστηρίου του Ιδρύματος Τάκης Σινόπουλος και φοιτητής της Φιλολογίας Αθηνών.)

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here