Το διαφορετικό “μετά” των πυρκαγιών σε δυο ίδια γεωγραφικά πλάτη

 

Του ΑΝΤΩΝΗ ΣΚΟΡΔΙΛΗ

Όσα ακολουθούν βασίζονται σε μελέτη της υπέρ δραστήριας ομάδας ακτιβιστριών που είναι γνωστή ως “Γυναίκες με Αναπηρία” των γραφομένων στα αμερικάνικα ΜΜΕ σχετικά με το “μετά” των μεγάλων πυρκαγιών στη Πολιτεία της Καλιφόρνια:

Το 2018 στην νότια Καλιφόρνια, με το λοιπόν, η φωτιά ανάγκασε περί τους 295.000 ανθρώπους να εκκενώνουν τα σπίτια τους. Για κάποιους ήταν πιο δύσκολο μιας και ήταν υπερήλικες ή ανάπηροι. Αποχωρούντες προσπάθησαν πολύ για να βρουν αυτά που ήταν απαραίτητα για να επιζήσουν: Ξενοδοχεία ή προσωρινή στέγαση με βασικές προδιαγραφές πρόσβασης, όσοι δε κατέφυγαν σε καταφύγια τον τελείως απαραίτητο εξοπλισμό, βοηθήματα, ιατροφαρμακευτική κάλυψη ή/και προσωπική βοήθεια.

Κάποιοι/ες που διέθεταν ήδη προσωπικό «σχέδιο έκτακτης ανάγκης» – μιας και είχαν την εμπειρία των πυρκαγιών του 2017, έναν μόλις χρόνο πριν – αντιμετώπισαν τούτο το μείζον ζήτημα (επιβίωσης) ευκολότερα. Σε τι πάνω κάτω μεταφραζόταν τούτο το προσωπικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης; Πολύ απλά πράγματα: Μια έτοιμη τσάντα με προμήθειες με τα απαραίτητα για να καλύψουν ιδιαίτερες ανάγκες μιας βδομάδας, τη συνεννόηση – σύνδεση με γείτονες και φίλους που θα βοηθήσουν στη γρηγορότερη ενημέρωση, την εκκένωση με δικό τους κατάλληλο μεταφορικό μέσο, και, βέβαια, ένα προεπιλεγμένο μέρος για να μείνουν μετά την εκκένωσή τους.

Προφανώς, καλή και άγια η προσωπική ετοιμότητα, όχι όμως και αρκετή από μόνη της. Όπως αποδείχτηκε στις “φονικές πυρκαγιές” του 2018 στην Καλιφόρνια, έναν χρόνο μετά τις “φονικές πυρκαγιές” του 2017, τόσο οι έχοντες (έχουσες) προσωπικό σχέδιο έκτακτης ανάγκης όσο και οι μη βίωσαν εντονότατα την ανάγκη στοιχειώδους αν μη τι άλλο κυβερνητικού προγραμματισμού επικουρούμενου υποχρεωτικά από ενεργοποιημένα στο έπακρο κοινοτικά αντανακλαστικά.

Δεδομένου αυτού: Όσα έγιναν και όσα δεν έγιναν σε ότι αφορά το ως άνω δίδυμο προϋποθέσεων, κωδικοποιήθηκαν και εντάχθηκαν στο πλαίσιο μακροπρόθεσμου στρατηγικού σχεδιασμού, βάσει του οποίου είναι πανέτοιμο πλέον – σήμερα που «μιλάμε» – να αναπτυχθεί στη πράξη ένα πληρέστατο σύστημα αυτοματοποιημένων ενεργειών σε οποιαδήποτε περίπτωση εμφάνισης αντίστοιχων καταστροφικών φαινομένων.

Μεταξύ των αυτοματοποιημένων ενεργειών, σταχυολογείται ενδεικτικά αυτή των τηλεφωνικών προειδοποιήσεων για πιθανή εκκένωση από τις τοπικές πυροσβεστικές υπηρεσίες σε ηλικιωμένους και ανάπηρους – ε, ναι έχουν πανέτοιμες τις απαραίτητες λίστες με ονόματα και τηλέφωνα – για να τους παροτρύνουν για οικειοθελή εκκένωση και μετά από 2 ώρες για την εντολή εκκένωσης. Αναφέρεται επίσης η κατάκτηση του απαραίτητου επιπέδου ετοιμότητας των ειδικά διαμορφωμένων – μετά τη τραυματική εμπειρία των τελευταίων δυο χρόνων – τοπικών υπηρεσιών, οι οποίες ήδη γνωρίζουν (έχουν στη διάθεσή τους) τις ειδικές ανάγκες των κοινωνικά ευάλωτων πολιτών, με ότι επικουρικά σε επίπεδο διαχείρισης κρίσης αυτό συνεπάγεται: παροχή ουσιαστικής προσωπικής βοήθεια όπου απαιτείται, καταλύματα σε γειτονικές περιοχές που τηρούν τις προδιαγραφές πρόσβασης, σημεία επιλεγμένα συμβουλευτικής και καθοδήγησης, εξασφάλιση δικτύου προμηθευτών για την άμεση προμήθεια των αναγκαίων τόσο για τη διάσωση όσο και για το ενδεχόμενο μακρύτερης φιλοξενίας αναπήρων και λοιπών ευπαθών κοινωνικών ομάδων.

Αυτά στην Καλιφόρνια, πάρα πολύ μακριά μεν στο ίδιο γεωγραφικό πλάτος δε με ότι αυτό κλιματικά συνεπάγεται με μια χώρα από τις λεγόμενες ευρωπαϊκές προηγμένες, όπου η εξίσου πρόσφατη – με αυτήν της Καλιφόρνιας – τραυματική εμπειρία “θέλει” τους ανεκδιήγητους ιθύνοντες πεισματικά “αμυνόμενους” να επιμένουν ότι όλα ήταν και γενήκανε είναι και θα γίνουν καλώς καμωμένα, τους δε εξίσου ανεκδιήγητους αντιπολιτευόμενους λυσσαλέα να “επιτίθενται” προσπαθώντας να βγάλουν maximum κέρδος από τον ασυνήθιστα υψηλό αριθμό των θυμάτων.

Τι; Διαφωνείτε; Οι δικοί σας οι “καλοί” δεν είναι (τόσο πολύ) καθυστερημένοι; Τόσο πολύ (καθυστερημένοι) είναι μόνο οι “κακοί”, οι καλοί των “άλλων”;

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here