Το come back της Δούρου – Λαλίστατη πλέον

Μπορεί να μην την έβρισκες για τη Μάνδρα, για το Μάτι, για τους ψεκασμούς για τα κουνούπια, αλλά απο τον ανασχηματισμο και μετά δίνει (επί ασχέτων προς το αντικειμενό της κυρίως) καθημερινό «παρών!».
Ετσι, εμφανισθηκε στα καλά καθουμενα προχτές  για τα fake news του ιδιόρρυθμου Ιταλού που «πέθανε» το Γαβρά εκθέτοντας το υπουργείο Πολιτισμου και χτες εμφανιστηκε εφ΄όλης της ύλης. Θα έχει τους λόγους της εικάζω…
Με μια πολιτική ανάρτηση στον προσωπικό της λογαριασμό στο Facebook η περιφερειάρχης Αττικής και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΣΥΡΙΖΑ, Ρένα Δούρου, θεωρεί ότι καλύπτει την ελληνική ιστορία απο τη Μικρασιατική Καταστροφή μέχρι τη σχετικά φρέσκια χρεοκοπία και κάνει αναφορές σε «διχαστικά διλήμματα και διχαστικές λογικές εθνικής ήττας, που οδήγησαν σε καταστροφές τη χώρα», όμως  εύχεται  κατά τα άλλα «καλό μήνα» -με αφορμή και τη σημερινή «Πρωτοχρονιά» (Αρχή Ινδίκτου) όπως γράφει.

«Όταν ο Βενιζέλος έγινε «Βελζεβούλης», δεν ηττήθηκε ο ίδιος αλλά η πατρίδα» γράφει υπαινισσόμενη ίσως οτι ο Αλεξης Τσίπρας είναι ο σημερινός Βενιζέλος ή απλά ότι δεν πρέπει ο Έλληνας να λειτουργεί διχαστικά επειδή αυτό  γενικώς και αορίστως είναι εις βάρος της πατρίδας.

«Ο τόπος μας, που πλέον περνάει σε μια νέα περίοδο με το τέλος της επιτροπείας, έχει να αντιμετωπίσει πολλά και σύνθετα προβλήματα. Προβλήματα πιεστικά. Προβλήματα δομικά, που απαιτούν μεγάλες ανατροπές, ριζικές μεταρρυθμίσεις –όχι σαν και αυτές που ευαγγελίζονταν εκείνοι που, με πρόφαση τα μνημόνια, εισηγούνταν και προωθούσαν π.χ. περικοπές συντάξεων και κατάργηση κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων».

«Χρειάζονται  πραγματικές μεταρρυθμίσεις για να μην ξαναγίνουν τα λάθη του παρελθόντος. Εκείνα που οδήγησαν στη χρεοκοπία –την οικονομική και τη θεσμική. Στην κρίση Δημοκρατίας. Ο δρόμος αυτός είναι μακρύς. Δύσβατος. Και απαιτεί συνθέσεις και όχι κοκορομαχίες».

«Η εφαρμογή της απλής αναλογικής πλεον  στις επερχόμενες εκλογές, επιβάλλει νέο «software». Νέο τρόπο άσκησης διοίκησης. Με θέση, αντίθεση, σύνθεση. Η απλή αναλογική θα αναδείξει την κενότητα, τη ρηχότητα αλλά και την επικινδυνότητα του διχαστικού, εμπρηστικού λόγου που υποκαθιστά το επιχείρημα με την κραυγή και την ύβρη. Η Διοίκηση στην Περιφέρεια Αττική βρίσκεται στον αντίποδα αυτής της στάσης συνεχίζοντας τέσσερα χρόνια τώρα με τεκμηριωμένη άποψη, μετριοπάθεια και ήπια επιχειρηματολογία».

«Περί… απουσίας, αναποτελεσματικότητας, ενοχής, ήταν επιλογή  να μην αντιδρούμε στην κάθε πρόκληση, στην κάθε χυδαιότητα, στο κάθε ψέμα. Εχουμε επιλέξει τη δουλειά και όχι την ατάκα του εντυπωσιασμού, γιατί έτσι καταλαβαίνουμε τον δημόσιο βίο. Όχι ως αρένα. Όχι ως επένδυση για οφίτσια. Αλλά ως δουλειά για τους πολίτες και τον τόπο. Γιατί αυτό απαιτεί το παρόν και χρειάζεται το μέλλον» καταλήγει η περιφερειάρχης Αττικής.

Δικο μας εννοιολογικό και όχι μόνον υστερόγραφο:
1. Τι ακριβως άλλαξε και απο το «κάνω διακριτικά και σιωπηρά τη δουλειά μου» σαν εργατικό ταπεινό μυρμηγκάκι πέρασε  στο να  μιλαει για όλα καθημερινά; Μήπως κάποιοι της είπαν ότι είναι ώρα να αλλάξει software λόγω των <<επερχόμενων>> εκλογών;
2. Να προσθέσουμε γενικά ότι το «επέρχομαι» ως ρήμα κρύβει μια απειλή (δεν επέρχεται η χαρά, δεν επέρχεται η φιλία, επέρχεται ο χειμώνας, ο πολεμος κ.λπ.). Οπότε αν δεν πιστεύει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα χάσει τις εκλογές, τότε πρέπει να μιλά για τις ερχομενες εκλογές και όχι για τις επερχομενες.
Το χτεσινό ποστ

«Αρχή Ινδίκτου» σήμερα.

Μερικές σκέψεις – απαντήσεις σε ερωτήματα παρόντα αλλά και μελλοντικά, καθώς έχουμε δρόμο μπροστά μας.

Ο τόπος μας, που πλέον περνάει σε μια νέα περίοδο με το τέλος της επιτροπείας, έχει να αντιμετωπίσει πολλά και σύνθετα προβλήματα.

Προβλήματα πιεστικά.

Προβλήματα δομικά, που απαιτούν μεγάλες ανατροπές.

Ριζικές μεταρρυθμίσεις – όχι σαν και αυτές που ευαγγελίζονταν εκείνοι που, με πρόφαση τα μνημόνια, εισηγούνταν και προωθούσαν π.χ. περικοπές συντάξεων και κατάργηση κεκτημένων εργασιακών δικαιωμάτων.

Πραγματικές μεταρρυθμίσεις για να μην ξαναγίνουν τα λάθη του παρελθόντος.

Εκείνα που οδήγησαν στη χρεοκοπία – την οικονομική και τη θεσμική.

Στην κρίση Δημοκρατίας.

Ο δρόμος αυτός είναι μακρύς. Δύσβατος. Και απαιτεί συνθέσεις.

Όχι κοκορομαχίες.

Όχι διχαστικά διλήμματα.

Η ιστορία μας είναι γεμάτη από αυτά.

Όπως και από τις καταστροφές που οδήγησαν.

Όταν ο Βενιζέλος έγινε «Βελζεβούλης», δεν ηττήθηκε ο ίδιος αλλά η πατρίδα.

Ας μην επαναλάβουμε τις ίδιες διχαστικές λογικές εθνικής ήττας.

Άλλωστε, η εφαρμογή της απλής αναλογικής στις επερχόμενες αλλαγές, επιβάλλει πλέον νέο «software».

Νέο τρόπο άσκησης διοίκησης.

Με θέση, αντίθεση, σύνθεση.

Τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα της διοίκησής μας στην Περιφέρεια Αττικής, δείχνουν ότι μπορούμε να λύνουμε προβλήματα χωρίς ακρότητες, λαϊκισμούς – με σοβαρή δουλειά και συνέργειες όπου απαιτούνται.

Ακριβώς τις συνέργειες που επιβάλλει το νέο εκλογικό σύστημα, η απλή αναλογική.

Αναδεικνύοντας ακριβώς την κενότητα, τη ρηχότητα αλλά και την επικινδυνότητα του διχαστικού, εμπρηστικού λόγου.

Εκείνου που υποκαθιστά το επιχείρημα με την κραυγή. Και την ύβρη.

Εμείς συνεχίζουμε ακριβώς στον αντίποδα.

Με τεκμηριωμένη άποψη, μετριοπάθεια και ήπια επιχειρηματολογία – όπως πορευόμαστε τέσσερα χρόνια τώρα.

Χωρίς να αντιδρούμε στην κάθε πρόκληση.

Στην κάθε χυδαιότητα.

Στο κάθε ψέμα.

Επιλέγοντας τη δουλειά.

Και όχι την ατάκα του εντυπωσιασμού.

Για να εισπράξουμε ξανά κατηγορίες περί… απουσίας, αναποτελεσματικότητας, ενοχής (!).

Εμείς πάντως δεν αλλάζουμε γραμμή.

Γιατί έτσι καταλαβαίνουμε τον δημόσιο βίο.

Όχι ως αρένα. Όχι ως επένδυση για οφίτσια.

Αλλά ως δουλειά για τους πολίτες και τον τόπο.

Γιατί αυτό απαιτεί το παρόν και χρειάζεται το μέλλον.

Καλό μήνα!

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, νύχτα, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση
Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here