Το “αποφασίζομεν και διατάσσομεν” δεν έχει θέση στη δημοκρατία

Του ΠΑΝΟΥ ΣΩΚΟΥ

 

Τα γεγονότα των τελευταίων ημερών με αφορμή τον εορτασμό του Πολυτεχνείου δεν αφήνουν καμία αμφιβολία και στον πιο δύσπιστο δημοκράτη ότι τούτη η κυβέρνηση της Ν.Δ στηρίζεται στον αυταρχισμό, στην ακραία προπαγάνδα, στην αποσιώπηση κάθε αντίθετης φωνής και στον εκφοβισμό των πολιτών. Στοιχεία που δεν διστάζει απο την αρχή της θητείας της να εφαρμόζει με κάθε ευκαιρία – δήθεν για την ασφάλεια των πολιτών- και με πρόσχημα πότε την εκκαθάριση των Εξαρχείων, πότε την διάλυση των καταλήψεων σε διάφορα κτίρια και τώρα με την προστασία της δημόσιας υγείας από τον κορονοϊό.

Όμως όσα έγιναν στις 17 Νοεμβρίου ήταν όπως έχει γραφεί μία ήττα για την κυβέρνηση. Ένα καλό μάθημα – πάθημα και καλό θα είναι να το μάθει καλά, να μάθει ότι δεν παίζει μόνη της στο γήπεδο. Έδειξαν καθαρά ότι η εποχή του “αποφασίζομεν και διατάσσομεν”, που εφαρμόζει η κυβέρνηση με εγκέφαλο των “εθνικό σερίφη” Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και με την στήριξη του ίδιου του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη ανήκει στο παρελθόν τελείωσε οριστικά το 1974 με την πτώση της χούντας. Η αστυνομοκρατία που θέλει να επιβάλλει δεν έχει θέση στην δημοκρατία. Το είχε επιχειρήσει και ο πατέρας του όταν ως πρωθυπουργός είχε πει στους αστυνομικούς “εσείς είστε το κράτος” αλλά απέτυχε παταγωδώς. Η αστυνομία υπάρχει για να προστατεύει όλους τους πολίτες και να προσφέρει το αίσθημα ασφαλείας και όχι να εκφοβίζει, να λειτουργεί ως οδοστρωτήρας θεμελιωδών δημοκρατικών δικαιωμάτων και κατακτήσεων, να διαχωρίζει τους πολίτες.

  Το » αποφασίζομεν και διατάσσομεν» για οποιοδήποτε θέμα,  ακόμα και για τα μέτρα προστασίας από τον κορονοϊό δεν έχει θέση στη δημοκρατία. Στη δημοκρατία ο διάλογος και η συνεννόηση της κυβέρνησης με τις πολιτικές δυνάμεις και τους κοινωνικούς φορείς  είναι η μόνη ασφαλής οδός για την εξεύρεση λύσεων σε μείζονα θέματα όπως αυτά που απασχολούν την κοινωνία μας σήμερα. Γιατί η ασφάλεια των πολιτών και  η προστασία της δημόσιας υγείας είναι η κοινή συνισταμένη.

Ο πρωθυπουργός που για την ώρα επιδεικνύει περισσή αλαζονεία επειδή προηγείται σταθερά στις δημοσκοπήσεις και δείχνει να μη απειλείται από την αντιπολίτευση καλό θα είναι να αλλάξει ρότα. Αλλιώς θα μείνει στην ιστορία ως ο πρωθυπουργός του αυταρχισμού, του διαχωρισμού των πολιτών, της ποινικοποίησης βασικών δημοκρατικών δικαιωμάτων, της εξαγοράς των μέσων ενημέρωσης μέσω των κρατικών χρημάτων, της αποσιώπησης κάθε αντίθετης φωνής. Γιατί σε αυτούς τους δρόμους τον οδηγούν οι ακραίοι της παράταξής του, απ’ όπου κι αν προέρχονται, που διακατέχονται απο τον ρεβανσισμό και οι οποίοι ζουν και αναπνέουν για μια καρέκλα εξουσίας.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here