Θανάσης Μακρής: «Η στιγμή και το κενό έχουν συγγένεια»

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Η νέα εικαστική δουλειά του Θανάση Μακρή παρουσιάζεται στην αίθουσα τέχνης «εκφραση-γιαννα γραμματοπουλου». Το τοπίο στη Ζωγραφική του Θ.Μακρή είναι απλώς η αφορμή για να αποδοθεί μια σύνθεση, όπου το αποτέλεσμα είναι απόρροια των προσδοκιών και των επιδιώξεων του ζωγράφου αλλά και των ερεθισμάτων που δέχεται την ώρα της δημιουργίας. Η ζωγραφική του Μακρή είναι ουσιαστική, χωρίς πολυπλοκότητες, χωρίς ευφυολογήματα, με μέτρο που απορρέει από προσωπικά βιώματα, προσωπικές εμπειρίες αλλά κυρίως από βαθειά γνώση και πολυετή ενασχόληση.

Ο Λάκης Παπαστάθης παρατηρεί μεταξύ άλλων για το έργο του Μακρή: «Το έργο του Θανάση Μακρή προσφέρεται για να μελετήσει κανείς τη σχέση ενός σύγχρονου ζωγραφικού έργου με την αναπαράσταση του τοπίου (…)Το πνευματικό, συναισθηματικό αλλά και διανοητικό στοιχείο που είναι φανερά στο έργο του, κάνουν την συνάντηση του ζωγράφου με την υλική πραγματικότητα να μοιάζει και σαν ένα παιχνίδι φόρμας της ανθρώπινης συνείδησης. Κυρίως όμως, μέσα στο φως, μας δείχνει τον τρόπο που μπορούμε να «βλέπουμε» στην εποχή μας.»

-Τοπία προσωρινά. Τι περιλαμβάνει η νέα σας δουλειά;

Απλά κάνω μία προσπάθεια να κατανοήσω τις ιδιαιτερότητες του ελληνικού φωτός. Το φως στον τόπο μας νομίζω ότι μπορεί να ερμηνευθεί μόνο με αφαίρεση, ιδιαίτερα το καλοκαίρι στα ελληνικά νησιά που η πανίσχυρη ευθεία του ελληνικού ορίζοντα αναμετράται με τους πυρακτωμένους όγκους της γης.

-Αποτυπώματα μνήμης και βιωμάτων;

Σίγουρα η εμμονή στο τοπίο είναι η έντονη ανάμνηση των παιδικών σκηρτιμάτων στη θέα κάποιας εικόνας που μικρό με συγκλόνιζε χωρίς να μπορώ να την ερμηνεύσω. Ας πούμε ότι ζωγραφίζοντας τοπίο επιστρέφω στα μέρη που περπάτησα κάποτε σαν παιδί.

-Πως είναι να ζωγραφίζετε τη φύση όταν αυτή μεταμορφώνεται αδιάκοπα;

Προσπαθώ να παγιδεύσω σε φόρμα κάποια στιγμή από τη συνεχή κίνηση του κόσμου, κάτι ιδιαίτερα δύσκολο γιατί στη φύση αρέσει να κρύβεται, όπως είπε και ο Ηράκλειτος.

-Τα έργα σας θυμίζουν στίχους ποιητών που αναζητούν ζωγραφική….

Θα ήμουν ευτυχής αν τα έργα μου θύμιζαν ζωγραφική που αναζητά στίχους ποιητών.

-Στα έργα σας η πολυτιμότητα της στιγμής συνδυάζεται με την χρωματική φωτεινότητα…

Για μένα η στιγμή και το κενό έχουν μία συγγένεια. Ίσως να είναι και το πράμα. Αισθάνομαι το χρώμα σαν πυκνό φως που περνάει παντού και ποτίζει τα πάντα.

-Ζωγράφος του βλέμματος σημαίνει…

Ο ζωγράφος παρατηρεί και αποκωδικοποιεί την κίνηση, το χρώμα, τα σχήματα, το δέος, τον ίλιγγο, τα αισθήματα κλπ. Όλα αυτά στην ουσία είναι μία άσκηση για την ανακάλυψη του δικού μας εσωτερικού κόσμου.

-Η ζωγραφική σας θυμιζει Παπαδιαμάντη, ασχολείται με μικρά και καταφρονεμένα που με τη δυναμη του χρώματος πάλλονται….

Δεν χρειάζεται να ψάχνουμε μακριά για να βρούμε απαντήσεις. Απλά και μικρά πράγματα δίπλα μας μπορούν να μας δώσουν μεγάλες συγκινήσεις.

-Τι επιδιώκεται να ιστορήσουν οι πίνακές σας;

Τα έργα μου προσπαθούν να δώσουν μορφή στα αισθήματα που νιώθω απέναντι σ’ένα τοπίο και όχι τόσο στα εξωτερικά του χαρακτηριστικά. Θα ήθελα το αποτέλεσμα στο τέλος να είναι μία υπόμνηση τοπίου.

-Τα έργα σας αναγνωρίζονται με την πρώτη ματιά. Σας χαροποιεί;

Είναι πολύ ευχάριστο για έναν ζωγράφο να αναγνωρίζουν κι άλλοι άνθρωποι το αποτέλεσμα της αγωνίας του.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here