Θ. Σοφός: Ένα γράμμα προς την Πολιτεία για τον Δ. Κουφοντίνα-Βοηθήστε τον να ζήσει

Γράμμα προς την Πολιτεία για τον Δημήτρη Κουφοντίνα στέλνει ο Θεμιστοκλής Σοφός, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.

«Δεν πρέπει να κλείσει ο κατάλογος των νεκρών με το θάνατο του απεργού πείνας, αλλά με τη νίκη της δημοκρατίας και της ορθής εφαρμογής των αρχών της σωφρονιστικής, που δεν εκδικείται τον κρατούμενο, αλλά τον προετοιμάζει να επανενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο» αναφέρει σε πολυσέλιδο κείμενό του (dikastiko.gr) ο Θεμιστοκλής Σοφός, μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.

Ο γνωστός δικηγόρος  αναφέρει μεταξύ άλλων πως «η μεταγωγή του κρατουμένου», που η ζωή του βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο ευρισκόμενος σε απεργία πείνας εδώ και 47 ημέρες, «έχει έντονο πολιτικό χαρακτήρα και συνοδεύεται κατά λογική αναγκαιότητα από τις εκάστοτε αντιλήψεις της εκτελεστικής εξουσίας».

Επισημαίνει επίσης:

Δεν γνωρίζει κανείς εάν ο Δ. Κουφοντίνας είναι o Έλληνας Bobby Sands, που πέθανε μετά από 66 ημέρες απεργίας πείνας, για τον οποίον σε απάντηση σε ερώτηση στη Βουλή των Κοινοτήτων την 5 Μαΐου 1981, η τότε πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου Margaret Thatcher, είπε: “Ο κ. Sands ήταν καταδικασμένος εγκληματίας. Επέλεξε να τερματίσει τη ζωή του. Ήταν μια επιλογή που η οργάνωσή του δεν επέτρεψε σε πολλά από τα θύματά του”.

Βέβαιον είναι ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν θέλει και δεν πρέπει να τοποθετηθεί εκδικητικά. Δεν πρέπει να συνδεθεί η συγκεκριμένη στάση του ως κρατουμένου με τις πράξεις, για τις οποίες ήδη έχει εκτίσει την ποινή του. Ούτε ο απευκταίος θάνατός του ως απεργού πείνας θα αποτελέσει δικαίωση της σωφρονιστικής επιστήμης, αλλά αντιθέτως την πανηγυρική ήττα της. Κάθε προσέγγιση που συνδέει την πράξη του κρατουμένου απεργού πείνας με τις πράξεις για τις οποίες καταδικάσθηκε είναι ευθέως αντίθετη με το σωφρονιστικό κώδικα και το ποινικοδογματικό μας σύστημα. Και η διάταξη του άρ. 3 του Ν. 4760/11-12-2020 ενέχει σοβαρό δικαιοκρατικό έλλειμμα και δεν λαμβάνει υπόψιν τα πορίσματα της σύγχρονης σωφρονιστικής.

Η Ελλάδα διδάσκει δημοκρατία στην Ευρώπη, δεν δέχεται μαθήματα δημοκρατίας από πουθενά εκτός του ελλαδικού χώρου. Δυστυχώς όμως φαίνεται ότι αυτό το διάνυσμα αρχίζει να κάμπτεται, χωρίς όμως να σημαίνει ότι ο νομικός κόσμος «τρώει κουτόχορτο», όταν γίνεται η συζήτηση αυτή βορά μιας φθηνής πολιτικής εκμετάλλευσης από οποιονδήποτε πολιτικό φορέα όλου του φάσματος, του συνταγματικού τόξου ή μη. Πολλώ μάλλον, όταν η κορυφή της (σημερινής) εκτελεστικής εξουσίας, ο κ. Πρωθυπουργός, οφείλει να απέχει από οποιαδήποτε τοποθέτηση σχετικά με το ζήτημα αυτό, λόγω της ιδιότητας της οικογενείας του, να έχει συμμετάσχει στην εν λόγω δίκη ως πολιτική αγωγή για τη δολοφονία του αειμνήστου Παύλου Μπακογιάννη.

Ως συνήγορος υπερασπίσεως, έχω εκπροσωπήσει στη δίκη αυτή (της «17 Νοέμβρη») τον Παύλο Σερίφη, τον Κώστα Καρατσώλη και τον Ηρακλή Κωστάρη, στο πλευρό του αειμνήστου Γιάννη Σταμούλη. Γνωρίζω τα πρόσωπα που συμμετείχαν σε αυτήν. Θεωρώ ότι το φαινόμενο αυτό, της 17 Νοέμβρη, έχει ενταχθεί στις σελίδες της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας, είτε το θέλουμε είτε όχι. Και δεν πρέπει να κλείσει ο κατάλογος των νεκρών με το θάνατο του απεργού πείνας, αλλά με τη νίκη της δημοκρατίας και της ορθής εφαρμογής των αρχών της σωφρονιστικής, που δεν εκδικείται τον κρατούμενο, αλλά τον προετοιμάζει να επανενταχθεί στο κοινωνικό σύνολο. Ακόμα και τον αμετανόητο, θα έλεγε κανείς καλύτερα, ακόμα και αυτόν που δεν επιθυμεί να ενταχθεί στο αξιακό σύστημα, όπως το ορίζει εκείνος. Η Δημοκρατία δεν συγκρίνει το αξιακό της σύστημα με κανενός άλλου, διότι τότε αυτοκαταργείται.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here