“Ταξιδεύοντας με τον Μίκη επί 28 χρόνια”

Της ΚΑΤΙΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

από www.mikrocosmos.gr

Δεν είναι απλά μια ακόμη ταινία, αφιέρωμα στον μεγάλο Μίκη Θεοδωράκη. Εξάλλου, ο σκηνοθέτης Αστέριος Κούτουλας δεν «τράβηξε» κάποιες σκηνές από την ζωή ή τις συναυλίες, αλλά από τις 600 ώρες που βίντεοσκόπησε από το 1986 μέχρι σήμερα (δηλαδή μέσα σε 28 χρόνια) επέλεξε και χρησιμοποιήσαμε υλικό μιας ώρας, όπως δηλώνει και μιλώντας για το «Ταξιδεύοντας με τον Μίκη» ξεκαθαρίζει ότι είναι «ένα τεράστιο βίντεο κλιπ με την κάμερα μονίμως σε κίνηση – δρόμος, δωμάτιο-πέρασμα, η ροή της μουσικής, η χειρονομία όταν μιλάει και διευθύνει την ορχήστρα –, ένα κινηματογραφικό ντοκουμέντο που προσφέρει όλα αυτά τα στοιχεία: όχι στασιμότητα, όχι παύση, όχι συγκράτηση».

Πώς προέκυψε η ιδέα για αυτή τη ταινία, καθώς έχουν γίνει πολλά αφιερώματα για την ζωή και το έργο του Μ. Θεοδωράκη;

Έχω κάνει μια ταινία που απαρτίζεται από 60 ιστορίες πάνω σε 60 μουσικές μέσα σε 90 λεπτά. Έτσι όπως ο Φρειδερίκος Νίτσε είχε γράψει για τη γέννηση της τραγωδίας από το πνεύμα της μουσικής, εγώ είχα την έμπνευση της γέννησης μιας ΤΑΙΝΙΑΣ μέσα από το πνεύμα της μουσικής. Αυτό είχα πάντα στο νου: ένα «αναρχικό ποίημα» βασισμένο στη μουσική του Μίκη σε μορφή ταινίας. Ή, όπως θα έλεγε ο Μίκης, ένα τραγούδι-ποταμός, μια ταινία-ποταμός.
Η ταινία ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΚΗ δείχνει σε πόσους διαφορετικούς κόσμους διείσδυσε η μουσική του Μίκη και ταυτόχρονα σε πόσους κόσμους μεταφερόμασταν εμείς μαζί του επί τόσα πολλά χρόνια.

Πρόκεται για μια πολύ υποκειμενική ταινία. Πρώτα από όλα γιατί στο ιστορικό υλικό είμαι εγώ το “μάτι” της κάμερας, έτσι η ταινία ακολουθεί μόνο τις συναυλίες, τις παραγωγές, τις ηχογραφήσεις, τις πρόβες κλπ. που έτυχε να είμαι παρών και εγώ, που έτυχε να έχω μια κάμερα μαζί μου και που έτυχε να είχα και καιρό να βιντεοσκοπήσω.
Δεύτερον διότι από τις 600 ώρες που βίντεοσκόπησα από το 1986 μέχρι σήμερα (δηλαδή μέσα σε 28 χρόνια) διαλέξαμε και χρησιμοποιήσαμε υλικό μιας ώρας.
Και τρίτον γιατί δεν προέρχομαι από τον χώρο του φιλμ αλλά της λογοτεχνίας και της μουσικής παραγωγής κάτι που είδατε και στην πρώτη μου ταινία “Ανακυκλώνοντας τη Μήδεια”.


Πόσο καιρό δουλεύατε αυτήν την ταινία;

Από το 1986 και μέχρι σήμερα έχω συνοδέψει με τη βιντεοκάμερά μου το Μίκη Θεοδωράκη σε πολλά ταξίδια. Το κινηματογραφικό υλικό προέρχεται από πρόβες, συναυλίες, ηχογραφήσεις, παραγωγές όπερας και μπαλέτου, καθώς και προσωπικές συναντήσεις μεταξύ των άλλων στην Αθήνα, στην Άγια Πετρούπολη, στη Μόσχα, στο Μόναχο, στο Βερολίνο, στο Σαντιάγο της Χιλής, στην Ιερουσαλήμ, στο Μάλμε, στο Σίδνεϊ, στη Μελβούρνη, στην Βιέννη, στην Πρετόρια, στον Τσεσμέ, στη Κρήτη και σε πολλά άλλα μέρη.
Από το υλικό αυτό διαρκείας άνω των 600 ωρών που τραβήχτηκε μέσα σε περίπου 30 χρόνια δημιουργήθηκε ένα κινηματογραφικό δοκίμιο, ένα road movie, το οποίο καταγράφει συναρπαστικές στιγμές από τη ζωή ενός υποδειγματικού και εξαιρετικά χαρισματικού καλλιτέχνη – στιγμές, οι οποίες επιτρέπουν μια αυθεντική ματιά στον «κόσμο» του συνθέτη Μίκη Θεοδωράκη.

Πρέπει όμως να πω ότι η ταινία ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΜΙΚΗ έχει και άλλα επίπεδα. Το επίπεδο με το ιστορικό υλικό είναι περίπου έτοιμο, λείπουν όμως κάποιες σημαντικές σκηνές. Το επίπεδο με τις δραματοποιημένες σκηνές θα το έχουμε έτοιμο σε περίπου δύο μήνες. Σε αυτό πρωταγωνιστούν η Σάντρα φον Ρούφιν και ο Στάθης Παπαδοπουλος, που τον γνωρίζετε από την «Άκρη της πόλης» του Γιάνναρη.


Η δική σας ταινία βέβαια φέρνει στην επιφάνεια άγνωστες πτυχές και στιγμιότυπα από την ζωή του. Πόσο δύσκολο ήταν να βρείτε όλα αυτά τα στοιχεία;

Αν και πληθωρική φυσιογνωμία, για τον Θεοδωράκη η μουσική βρισκόταν πάντα στο επίκεντρο – διαρκώς, παντού, αδιάκοπα. Η ταινία μας δίνει μια εικόνα αυτής της αξιοθαύμαστης εργατικότητας και της περιπέτειας του να είναι διαρκώς εν πορεία. Πέραν τούτου θα παρουσιάσει όμως και εικόνες από την καθημερινότητα ενός τύπου καλλιτέχνη που απαντάται πια πολύ σπάνια: Ματιές πίσω από τη σκηνή, ταξίδια με λεωφορεία, ξενοδοχεία, χώροι εκδηλώσεων, συνεντεύξεις τύπου, γεύματα, πρόβες …
Ένα τεράστιο βίντεο κλιπ με την κάμερα μονίμως σε κίνηση – δρόμος, δωμάτιο-πέρασμα, η ροή της μουσικής, η χειρονομία όταν μιλάει και διευθύνει την ορχήστρα –, ένα κινηματογραφικό ντοκουμέντο που προσφέρει όλα αυτά τα στοιχεία: όχι στασιμότητα, όχι παύση, όχι συγκράτηση. Αλλά κυρίως την έντονη δυναμική και αυτοδυναμική της προσωπικότητας «Θεοδωράκης», η οποία ακριβώς λόγω της ιδιάζουσας αυτής αυτοβουλίας είναι τόσο ενδιαφέρουσα.
Ποια φωτογραφία ήταν αυτή που σας συγκίνησε εσάς περισσότερο;

Οι αλλεπάλληλες αυτές «φωτογραφικές εμπειρίες» είναι φωτεινά και σκοτεινά σπινθηρίσματα, που αναφαίνονται κάθε τόσο μέσα από τον τάπητα των καθημερινών βιωμάτων. Τα σπινθηρίσματα αυτά σημαδεύουν, τόσο ενωτικά όσο και αντιθετικά, τη ζωή του Θεοδωράκη ως συνθέτη, ποιητή, κοσμοπολίτη, λόγιου στοχαστή ενάντια στο ρεύμα, θαρραλέου οραματιστή, ο οποίος, ωσάν ένας σύγχρονος Έλληνας ροκ ν’ ρόλερ, περιόδευε ακατάπαυστα σ’ όλη την Ευρώπη δίνοντας εκατοντάδες συναυλίες.

Πότε θα είναι έτοιμη η ταινία για την εξ ολοκλήρου προβολή της;

Η ταινία θα ήταν έτοιμη σε πέντε μήνες περίπου. Αυτή η προβολή μία μέρα πριν από τα γενέθλιά του γίνεται σαν ένα πρόωρο δώρο στον Μίκη.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here