Tα πάνω από τριακόσια ονόματα της Παναγίας στην Ελλάδα

Tα τριακόσια ονόματα της Παναγίας (από την παράσταση της εικόνας, του τόπου, της ημέρας της γιορτής, της τεχνοτροπίας του ναού κ.α.) αποτελούν έναν θησαυρό όχι μόνον για τους πιστούς, αλλά και για όσους ενδιαφέρονται για τις λαϊκές παραδόσεις και τα έθιμα του τόπου μας.

Δειχνουν την πίστη, την αγάπη, την εφευρετικότητα και τον τρόπο σκέψης των καλλιτεχνών, των λογίων, αλλά και των απλών ανθρώπων του χωριού ή της γειτονιάς. Κι έχω σχεδόν ενοχές που το αναρτώ σε «συριζέϊκο» σάιτ, αλλά δεν είμαι συριζαία (αφ΄ενός) αφ΄ετέρου πιστεύω ότι το θέμα ενδιαφέρει και τους άθεους. Ο τρόπος που ο λαός αγκαλιάζει μια εκκλησία, που ακουμπάει την συχνά τελευταία ελπίδα του, λέει πολλά. Οπως και το ότι συχνά  αναγκαστικά βαφτίζει την εκκλησία με το όνομα του γαϊδουριού που καταπάτησε τη γη, του γαιοκτήμονα, της «ελίτ» της εποχής, επειδή απλά εκεί χτίστηκε η εκκλησία και ο κοσμάκης δεν μπορεί να κάνει αλλιώς μα και επειδή νιωθει πραγματικά δέος για τον ισχυρό -όπως ξέρουν όσοι θυμώνται το περίφημο «γόνος καλής οικογενείας».

Το γεγονός ότι οι περισσότερες εκκλησίες της Παναγίας δεν έχουν επωνυμία γαιοκτήμονα παρά τις πιέσεις, δείχνει ότι ο λαός μας (και μια μερίδα του κλήρου, ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα επιτέλους) έδωσαν τις μικρές ή μεγάλες μάχες τους για να μην έχει επώνυμο κάποιου λεφτούχου η εκκλησία τους.

Και έχει μεγάλο ενδιαφέρον λαογραφικά το γεγονός ότι η Παναγία δεν έχει επωνυμίες που να παραπέμπουν στις αρχαίες θεές, υπάρχει μια πολιτισμική επανάσταση κι εδώ -είναι γλυκοφιλούσα, είναι παρηγορήτρα, είναι γοργοϋπήκοη, έχει πολλή αγάπη, και ο λαός την αγαπά επίσης.

Μόνον ένα εικόνισμα έχει την Παναγία να αγκαλιάζει αντί για βρέφος τον σταυρωμένο γιο της: καλλιτέχνες και λαός δεν θέλησαν να αναπαραστήσουν τη μάνα αγκαλιά με το νεκρό βασανισμένο γιο της. Μπορεί να την έχουν απεικονίσει με το Σταυρό και φυσικά με αγκαλιά το νεκρό αγόρι της σε άλλα εικονίσματα, όμως οι περισσότερες εκκλησίες στο όνομά της, την έχουν με το γιο της μωρό, ένα τρυφερό πλάσμα στην αγκαλιά της, το βρέφος,  όταν η μάνα δεν ήξερε τι τους περίμενε και τους δυο…. Και ακόμα και ο άθεος, δεν μπορεί να μην αναλογιστεί την τρυφερότητα του λαού προς την Παναγία, την αγάπη του για τη μάνα, που συνειδητά τη λατρεύει σε αυτή την ευτυχισμένη της στιγμή -ίσως απο τις ελάχιστες στην δύσκολη ζωή της.

Οι επωνυμίες μπορούν να χωριστούν σε κάποιες βασικές κατηγορίες.

 

Από την παράσταση της Παναγίας στην εικόνα

Τέτοια ονόματα είναι της «Βρεφοκρατούσας», της «Γλυκοφιλούσας»,

της «Γαλακτοτροφούσας», της «Πλατυτέρας των Ουρανών», της «Οδηγήτριας», της «Εσφαγμένης» και άλλα (σ.σ. Κατ΄άλλους είναι «Εσφαγμένη» επειδή μαχαίρωσε κάποιος το εικόνισμα και έτρεξε αίμα απο την εικόνα, και κατ΄άλλους «Εσφιγμένη» από την ονομασία της αντίστοιχης μονής του Αγίου Όρους. Η μονή με τη σειρά της ονομάστηκε του «Εσφιγμένου» είτε επειδή εκεί ένας μοναχός που ζωνόταν με σχοινί, είτε επειδή είναι κτισμένη σε σημείο ζωσμένο απο βουνά).

Ενα άλλο επίθετο είναι της «Δεξιοκρατούσας», ή «Δεξιάς», όταν κρατάει τον Χριστό στο δεξί της χέρι και όχι από το μέρος  της καρδιάς που συνηθίζεται και που βολεύει φυσικά όλες τις μητέρες  -ώστε να κρατούν με το δεξί το μπιμπερό ή το πανάκι ή γενικά να κάνουν δουλειές με το μωρό τους αγκαλιά.Η δεξιοκρατούσα δεν δείχνει… αντιστασιακό αριστερόχειρα, αλλά δείχνει ότι η Παναγία είχε μόνο ΜΙΑ δουλειά: να κρατά το θείο βρέφος.

Αποτέλεσμα εικόνας για δεξιοκρατούσα

Ακόμη «Μεγαλομμάτα», όταν ο εικονογράφος έχει απεικονίσει την Παναγία με μεγάλα μάτια.

Παναγία η Επτάσπαθη ή «πραϋνουσα κακάς καρδίας» με την καρδιά διαπερασμένη από επτά σπαθιά -που συμβολίζουν τον μεγάλο της πόνο όταν σταύρωσαν τον γιο της μπροστά στα μάτια της, αλλά και τη συγχώρεση της κακίας.

παναγία με τα επτά σπαθιά

Υπάρχουν και ονόματα που συνδυάζονται με μιαν ιερή ιστορία όπως το όνομα της εικόνας «Άξιον Εστί», στο Ναό του Πρωτάτου, στις Καρυές του Αγίου Όρους, και πήρε το όνομά της από το θαύμα του Αρχάγγελου Γαβριήλ. Κατά την παράδοση ο Αρχάγγελος έψαλε τον ύμνο «Άξιον Εστί» και εν συνεχεία έγινε άφαντος. Επίσης το επίθετο «Τριχερούσα» το πήρε η εικόνα που παρουσιάζει ένα τρίτο χέρι στο εικόνισμα -χέρι που συμβολίζει το θαύμα που αναφέρεται ότι συνέβη στον Άγιο Ιωάννη τον Δαμασκηνό. Σύμφωνα με την παράδοση, το δεξί χέρι του το έκοψαν Μουσουλμάνοι και αυτό θαυματουργικά αποκαταστάθηκε.

Η Παναγία η «Εσφαγμένη» ονομάστηκε έτσι γιατί κατά την παράδοση ένας μοναχός θύμωσε μαζί της και με μαχαίρι κτύπησε την εικόνα της Παναγίας στο πρόσωπο. Τότε από την εικόνα άρχισε να τρέχει αίμα, ενώ ο μοναχός τυφλώθηκε και έκανε ως τρελός. Ζήτησε συγγνώμη και συγχωρήθηκε, αλλά το χέρι που κτύπησε την Παναγία τιμωρήθηκε, αφού κατά την παράδοση μετά το θάνατό του δεν έλιωσε.

Τα 500 ονόματα της Παναγίας και οι συμβολισμοί τους

Υπάρχει ακόμη η Παναγία η «Πυροβοληθείσα», στη Μονή Βατοπεδίου, αφού την εικόνα της την κτύπησαν με όπλο Τούρκοι. «Σφαγμένη» ονομάζεται και η εικόνα της Παναγίας της Πορταϊτισσας, της Μονής Ιβήρων, που ονομάστηκε έτσι με το θαύμα που έκανε η Παναγία, να φανερώσει τη θέληση της να παραμείνει στην είσοδο της Μονής ως θυρωρός, για να την προστατεύει.

Από τον τόπο της εκκλησίας

Η Παναγία η Αθηνιώτισσα, η Βουρλιώτισσα, η Κυκκώτισσα, η Καστριώτισσα, η Κάμπου, η Πυργιανή, η Εγκλειστιανή (από τη Μονή του Οσίου Νεοφύτου του Εγκλείστου στην Κύπρο), η Σπηλιανή, η Μεγαλοσπηλαιώτισσα (του Μεγάλου Σπηλαίου Καλαβρύτων), η Τουρλιανή, η Θαλασσινή, η Καλαμού, η Καμινιώτισσα, η Βλαχερνίτισσα, η Ολυμπιώτισσα, η Σουμελιώτισσα, η Πλατανιώτισσα, η Καταπολιανή κ.α.

Επίσης, η Χοζοβιώτισσα (στην Αμοργό από τη Μονή Χοζεβά ή Κοζιβά στην Παλαιστίνη), η Νεαμονήτισσα της Χίου, η Παμμακάριστος ( από τη Μονή της Κωνσταντινούπολης), η Αγία Σιών, η Μακεδονίτισσα στη Λευκωσία, η Παναγία της Έλωνας στο Λεωνίδιο, η Τροοδίτισσα, η Κυκκώτισσα, η Μαλεβή ( από το όρος Πάρνων, που λέγεται και Μαλεβός), των Χαλκέων (χαλκουργών) στη Θεσσαλονίκη, η Αμπελακιώτισσα στη Θεσσαλία.

Από την τεχνοτροπία του ναού της

Τέτοια επίθετα είναι η Θολοσκέπαστη, η Μολυβδοσκέπαστη, η Πελεκητή, η Κρεμαστή, η Μαρμαριώτισσα.

Από το όνομα του κτήτορα του Ναού ή της Μονής της

Τέτοια επίθετα είναι Παναγία η Παχειά (τοπωνύμιο), η Γλυκειά (από το επίθετο Γλυκύς), η Περλιγκού, η Λυκοδήμου, η Κοροβιλιά, η Καπνικαρέα.

Από τον μήνα ή τις περιστάσεις που εορτάζεται η Παναγία

Σοτομπριανή, Βρεχούσα, Αυγουστιανή και Δεκαπεντούσα, Τριτιανή, Μεσοσπορίτισσα, Βροντού, Ακαθή (από τον Ακάθιστο Ύμνο).

Από τα θαύματα της Παναγίας

Γοργοϋπήκοος, Ελεούσα, Ελεήστρα, Γιάτρισσα, Θεραπεία, Αιματούσα ή Γαιματούσα (σταματά την αιμορραγία), Υγεία, Υπακοή, Ψυχοσώστρα, Παραμυθία, Παρηγορήτρα, Παυσολύπη, Φανερωμένη, Μυροβλύτισσα.

Εγκωμιαστικά

Συνήθως χρησιμοποιείται επίθετο με πρώτο συνθετικό τον χρυσό: Χρυσοκελλαριά, Χρυσοσπηλιώτισσα, Χρυσοπηγή, Χρυσογαλούσα (για το θηλασμό), Χρυσοποδαρίτισσα, Χρυσοχεριά. Υπάρχουν όμως και άλλα, όπως Αγγελόκτιστη, Αερινή, Αναφωνήτρα, Επίσκεψις, Παντάνασσα, Τρανή, Χιλιαρμενίτισσα, Ανθοφορούσα, Ασπροφορούσα.

Αυτά που τις έδωσαν οι Υμνογράφοι της Εκκλησίας

Κυρίως προέρχονται από τον Ακάθιστο Ύμνο: Αμόλυντος, Υψηλοτέρα, Καθέδρα, Κλίμαξ, Σκέπη, Πόλη, Παράκλησις, Επίσκεψις, Καταφυγή, Κεχαριτωμένη, Χώρα του Αχώρητου, Όρος Αλατόμητον (σ.σ. που δεν έχει λατομηθεί), Ρόδο το Αμάραντον, Αρουρα (γόνιμη γη) Βλαστάνουσα και άλλα.

Τα προσκυνήματα

Το πρώτο σε προσέλευση πιστών είναι της Μεγαλόχαρης της Τήνου, με περίπου 1.000.000 προσκυνητές ετησίως, της Σουμελά, στο Βέρμιο, με 500.000 προσκυνητές ετησίως και της Εκαντοταπυλιανής Πάρου, με 300.000 περίπου πιστούς.

Στη Θράκη

Στις Φέρρες η Παναγία η Κοσμοσώτειρα και στη Σαμοθράκη η Παναγία η Κρημνιώτισσα και η Καμαριώτισσα
Στην Κομοτηνή η Μονή της Παναγίας της Φανερωμένης
Στην Ξάνθη η Παναγία η Αρχαγγελιώτισσα και η Παναγία η Καλαμού

Στη Μακεδονία

Στη Δράμα η Εικοσιφοίνισσα
Στο Κιλκίς η Παναγία η Φιλαδελφειώτισσα
Στη Μηχανιώνα η Παναγία η Φανερωμένη
Στην Καστοριά η Παναγία η Μαυριώτισσα
Στη Θεσσαλονίκη η Παναγία η Δεξιά, η Παναγία η Ελεούσα, η Παναγία η Φανερωμένη, η Παναγία η Γοργοϋπήκοος (που γοργά αποκρίνεται στις προσευχές), η Παναγία η Βρεφοκρατούσα, η Παναγία των Χαλκέων
Στις Πρέσπες η Παναγία η Πορφυρά
Στη Σιάτιστα η Παναγία του Μικρόκαστρου

Στην Ήπειρο

Στην Άρτα εικόνες περίπυστες είναι της Παναγίας Ροβελίστης, Κυρίας Πεφανερωμένης, Παναγίας Γεροντίσσης, Βρεφοκρατούσης, και Σκουληκαριάς
Στην Παραμυθιά η Κοίμηση Θεοτόκου των Παγανιών και του Γηρομερίου
Στην Κόνιτσα η Μολυβδοσκέπαστη
Στην περιοχή Τζουμέρκων (Ιωαννίνων) η Παναγία Τσούκας (βλαχικο τοπωνύμιο που σημαίνει κορφή)

Στα Ιόνια Νησιά

Στην Κέρκυρα της Μυρτιδιωτίσσης, της Παλαιοκαστριτίσσης, της Πλατυτέρας, της Κυράς των Αγγέλων.
Στους Παξούς στο Νησάκι της Παναγίας
Στην Κεφαλληνία Υπεραγίας Θεοτόκου Άτρου, Αγριλίων, Θεμάτων, Κηπουραίων, και Παλαιοχέρσου. Επίσης η Παναγία η Φιδούσα (η παράδοση αναφέρει ότι η Παναγία έσωσε τη μονή με γκρίζα φιδάκια για να φοβηθούν οι πειρατές και να μην την λαφυραγωγήσουν ή ότι μεταμόρφωσε τις μοναχές σε φίδια για να μην τις βιάσουν οι πειρατές)
Στη Λευκάδα η Φανερωμένη
Στη Ζάκυνθο, της Αναφωνήτριας, της Σκοπιωτίσσης, της Χρυσοπηγής, της Λαουρένταινας (ίσως επειδή το εικόνισμα βρέθηκε μετά την άλωση της Κωνσταντινουπολεως από έναν λαουρέντη, δηλαδή απο έναν βοηθό οικοδόμου), της Γαλανούσας, της Μυρτιδιωτίσσης, της Παναγούλας, της Σπηλούλας, της Βιγλατσούρας, της Σγουροπουλιάς, της Θαλασσομαχούσας
Στα Κύθηρα η Μυρτιδιώτισσα

Στη Θεσσαλία

Στη Μαγνησία η Παναγία η Ξενιά (τοπωνύμιο)
Στην Καλαμπάκα η Κοίμηση Θεοτόκου Σταγιάδων και η Κοίμηση Θεοτόκου Βυτουμά
Στα Τρίκαλα η Κοίμηση Λαγκαδιάς
Στα Φάρσαλα Παναγία η Δεμερλιώτισσα
Στη Σκιάθο η Παναγία η Εικονίστρα
Στην Ελασσώνα η Παναγία η Ολυμπιώτισσα

Στη Στερεά Ελλάδα

Στο Καρπενήσι η Παναγία η Προυσού και η Παναγία Τατάρνης
Στο Μεσολόγγι η Αγία Ελεούσα
Στη Ναύπακτο η Παναγία η Αμπελακιώτισσα
Στη Θήβα η Μεγάλη Παναγιά και η Παναγία η Σκριπού Ορχομενού (εχει πολλές επιγραφές και ίσως ονομάσθηκε έτσι απο το λατινικό scriptus)
Στην Αθήνα η Κοίμηση Θεοτόκου Πεντέλης, Ρόμβης, στο Μοναστηράκι της Παντανάσσης (η βασίλισσα των πάντων, πᾶς + ἄνασσα). Επίσης η Παναγία η Ελευθερώτρια, στην Κηφισιά
Στη Σαλαμίνα Παναγία η Φανερωμένη
Στη Φθιώτιδα οι Μονές Αγάθωνος και Δαμάστας
Στη Φωκίδα η Παναγία της Βαρνακόβης
Στη Χαλκίδα της Παναγίας της Φανερωμένης Αρτάκης, της Χιλιαδούς, της Ντινιούς στην Ιστιαία, της Κοιμήσεως Θεοτόκου Μάτζαρη στον Οξύλιθο Κύμης (το «Μάντζαρη» ίσως ήταν το όνομα του πρώτου μοναχου που την έχτισε ή κατ’ άλλους προήλθε απο την ονομασία «μαντζάρια» για τα χρήματα που έδινε η μονή στους φτωχούς)

Στην Πελοπόννησο

Στην Κόρινθο η Παναγία η Φανερωμένη Χιλιομοδίου
Στα Καλάβρυτα της Μονής Μεγάλου Σπηλαίου. Επίσης οι εικόνες Παναγίας της Τρυπητής, της Μακελλαριάς και το Προσκύνημα της Παναγίας της Πλατανιώτισσας
Στην Πάτρα η Κοίμηση του Γηροκομείου
Στην Ηλεία η Κοίμηση Θεοτόκου Κρυονερίου Αγίας Ελεούσης Βαρθολομιού και Χρυσοπηγής Δίβρης
Στη Μεσσηνία η Κοίμηση της Θεοτόκου Μονής Βουλκάνου (Βουλκάνος, Βουρκάνος, ή Δορκάνος ήταν ίσως το όνομα του βυζαντινού γαιοκτήμονα στον οποίο ανήκε η περιοχή)
Στη Λακωνία η Παναγία η Χρυσαφίτισσα στη Μονεμβασία και η Παναγία η Παντάνασσα στον Μυστρά
Στην Αρκαδία η Παναγία η Έλωνη, της Αρτοκωστάς, της Παλαιοπαναγιάς, της Μαλεβής. Επίσης η Κοίμηση Θεοτόκου Κερνίτσης και Μπούρα

Στα Νησιά του Αιγαίου

Στην Τήνο η Παναγία η Ευαγγελίστρια
Στην Πάρο η Εκατονταπυλιανή
Στη Σαντορίνη η Παναγία Επισκοπής
Στην Αμοργό η Χοζοβιώτισσα
Στην Ανάφη η Παναγία η Καλαμιώτισσα
Στην Ίο η Παναγία η Γκρεμιώτισσα
Στην Άνδρο η Θεοσκέπαστη και Παναγία η Φανερωμένη
Στην Σάμο η Παναγία Καρλοβάσου
Στη Λέσβο η Παναγία Αγιάσου, ή Αγιασώτισσα
Στη Χίο η Παναγία η Βρεφοκρατούσα
Στην Ίμβρο η Παναγιά η Μπαλωμένη (η παράδοση αναφέρει ότι έσωσε με «μπάλωμα» δηλαδή ράμματα, ένα αγοράκι που μαχαιρώθηκε παίζοντας)
Στη Σχοινούσα η Παναγία η Ακαθή
Στην Κέα η Καστριανή
Στην Αλόννησο του Βουνού
Στην Κύθνο η Παναγία η Κανάλα
Στη Μύκονο η Παραπορτιανή
Στη Νάξο η Αργοκοιλιώτισσα

Στη Δωδεκάνησο

Στη Νίσυρο Παναγία η Σπηλιανή
Στη Ρόδο η Παναγία της Φιλερήμου, η Παραμυθία, της Τσαμπίκας και η Φανερωμένη Ιξιάς
Στη Λέρο Παναγία του Κάστρου και η Παναγία η Γουρλομάτα.
Στην Αστυπάλαια Παναγία η Πορταΐτισσα.
Στην Κάρπαθο η Παναγία η Λαρνιώτισσα και η Παναγία η Ολυμπίτισσα.
Στους Λειψούς η Παναγία του Χάρου (επειδή σε μια σπανιότατη απεικόνιση κρατά αντί για βρέφος το σταυρό με τον Χριστό εσταυρωμένο)
Στη Σύμη η Παναγία η Αληθινή.
Στην Κάλυμνο η Βλυχάδια και η Γαλατιανή

Στην Κρήτη

Στο Ηράκλειο η Κοίμηση Θεοτόκου Αγκαράθου, Καλυβιανής και Παληανής
Στην Ιεράπετρα η Παναγία η Φανερωμένη
Στη Νεάπολη η «Μεγάλη Παναγιά»
Στον Κίσσαμο Παναγία η Κυρά των Αγγέλων και η Παναγία η Χρυσοσκαλίτισσα (η παράδοση αναφέρει ότι ένα απο τα σκαλιά είναι χρυσό, αλλά σκεπασμένο απο πέτρες και μπορούν να το δουν μόνον οι αληθινοί πιστοί)
Στα Σφακιά η Παναγία στ’ Ασφένδου

Στην Κωνσταντινούπολη

Η Παναγία των Βλαχερνών, η Παμμακάριστος, η Μπαλουκλιώτισσα (τοπωνύμιιο), η Κυριώτισσα, η Καμαριώτισσα, η Κουφατιανή Γαλατά, η Περίβλεπτος στα Ψωμαθειά, η Μουχλιώτισσα (μια εξώγαμη κόρη των Παλαιολογων είχε παντρευτεί έναν χάνο Μογγόλο και λεγόταν «Δέσποινα των Μογουλίων» και στα κτήματά της οικοδομήθηκε η εκκλησία)

Αποτέλεσμα εικόνας για μουχλιώτισσα

των Ουρανών Σαλματομβρουκίου (τοπωνύμιο, φτωχογειτονιά της Πόλης), η Χαντσεργιώτισσα (Χαντζερλί, τοπωνύμιο τουρκικό), της Σούδας, Βεφά – Σωφρακίου, η Παραμυθιώτισσα (Παραμυθία, Παρηγορίτισσα, Θεραπεία), η Κουμαριώτισσα Νεοχωρίου και η Κοίμηση Διπλοκιονίου.

Στη Μεγαλόνησο Κύπρο

Στην Κύπρο η Παναγία η Κυρά, στα Λειβάδια Καρπασίας, έχει καταστραφεί από τους Τούρκους εισβολείς, όπως και πολλά ακόμη προσκυνήματα στα κατεχόμενα εδάφη της.

Σημαντικό προσκύνημα είναι η Παναγία η Ασπροφορούσα, όπως και η Γλυκιώτισσα, και τα δύο κοντά στην Κερύνεια. Ονόματα πολλά της Παναγίας και στη Μεγαλόνησο. Παγκύπριο προσκύνημα η Παναγία η Κυκκώτισσα.

Επίσης σημαντικά προσκυνήματα η Τροοδίτισσα, η Σκουριώτισσα, η Kουσουλιώτισσα, η Αιματούσα ( ή του Αμπελιού) της Αραδίππου, η Παγκριώτισσα στη Λευκωσία, του Μεγάλου Αγρού, της Αμιρούς, της Αμασγού, της Ασίνου, του Γλωσσά, η Σφαλαγγιώτισσα, η Ιαματική του Αρακαπά, η Χρυσαλινιώτισσα, η Χρυσοσπηλιώτισσα στην Κάτω Δευτερά, η Στάζουσα, η Χρυσοκουρδαλιώτισσα, της Αυγασίδας – στο κατεχόμενο χωριό Μηλιά Αμμοχώστου, η Βορινή, η Βοναριώτισσα, η Παναγία η Διπλή στη Λευκωσία, και στην Πάφο η Χρυσορρογιάτισσα, η Λιμενιώτισσα, η Χρυσοπολίτισσα, η Χρυσελεούσα και η Θεοσκέπαστη.

Πότε εορτάζει

Εορτάζεται συνηθέστερα την 15η Αυγούστου ή την 8η Σεπτεμβρίου, ενίοτε όμως και την 8η Σεπτεμβρίου.
(Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο στο dogma.gr απ΄όπου αντιγράψαμε το μεγαλύτερο μέρος του κειμένου και πήραμε/ κλέψαμε  την ιδέα)

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here