Του Νίκου Τσούλια

 

 

Βαριά ήττα και στις τρεις κάλπες των ευρωεκλογών, των περιφερειακών και των δημοτικών εκλογών υπέστη ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Οι ηγέτες τους όχι απλά και μόνο αποκομμένοι από την πραγματικότητα αλλά δημιουργώντας μια δική τους κομματική – φαντασιακή «πραγματικότητα» δεν μπορούσαν να ερμηνεύσουν και να κατανοήσουν το εκλογικό αποτέλεσμα. Και ψέλλιζαν και κάθε λογής φληναφήματα.

Δεν μπόρεσαν να ομολογήσουν την συντριπτική ήττα τους και πολύ περισσότερο να κάνουν μια στοιχειώδη αυτοκριτική και να παραδεχτούν έστω κάποια λάθη τους. Πνιγμένοι μέσα στην αλαζονεία και στην έπαρση, στον πολακισμό και στο φτηνό τσαμπουκά ακόμα και μετά το εκλογικό αποτέλεσμα δεν μπορούσαν να αποδεχτούν την ήττα τους. Αλλά υπήρχε και κάτι ακόμα χειρότερο. Περίμεναν τον αρχηγό τους για να δουν πως θα χαρακτηρίσει και πως θα αντιμετωπίσει το συμβάν.

Λοβοτομημένη ή χειραγωγημένη σκέψη, τυφλή υπακοή ή πλήρης έλλειψη ελευθερία πνεύματος χαρακτήριζε τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στα πάνελ κατά την εξέλιξη της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων. Ήταν θλιβεροί. Και ακόμα πιο θλιβεροί ήταν οι γυρολόγοι των μεταγραφών τους, που αντί να προσθέσουν ψήφους αφαίρεσαν με την …ηθική τους συμπεριφορά κάθε ίχνος ορθολογισμού και ευτέλισαν τους στοιχειώδεις κανόνες της πολιτικής αισθητικής.

Απέτυχαν παταγωδώς οι γέφυρες και η διεύρυνση με την …προοδευτική συμμαχία των διάφορων συμμαζεμάτων από κάθε καρυδιάς καρύδι. Απέτυχαν οι παρακμιακές επιλογές τύπου Μαυρογιαλούρου των δεκαετιών του 1950 και του 1960, του μοιράσματος φιλοδωρήματος μαζί με τα ψηφοδέλτια. Απέτυχαν οι λογικές του διχασμού και του τύπου «ή αυτοί ή εμείς». Απέτυχε ο διεμβολισμός του ΚΙΝ.ΑΛ. με τα παρακμιακά μέσα της κυνικής συναλλαγής και της εξαχρείωσης συνειδήσεων.

Κατέβηκαν στις εκλογές χωρίς να προσδιορίσουν σε ποια ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου θα ενταχθούν. Γιατί πολύ απλά ένα κόμμα λαϊκισμού απλώνεται παντού σαν την αμοιβάδα. Γιατί τόσο οι Ευρωπαίοι Σοσιαλιστές όσο και ένα σημαντικό μέρος της Ευρωπαϊκής αριστεράς δεν τους θέλουν, ακριβώς γιατί λειτουργούν τυχοδιωκτικά, χωρίς αρχές και αξίες. Ζήτησαν ψήφο εμπιστοσύνης και πήραν ψήφο απόλυτης αποδοκιμασίας. Κατάφεραν να δώσουν τη μεγαλύτερη εκλογική επιτυχία, ιστορικό ρεκόρ διαφοράς, της Ν.Δ. σε ευρωεκλογές στη μεταπολιτευτική περίοδο. Αποδομήθηκαν από παντού, και από αριστερά και από δεξιά.

Τσίπρας εναντίον Τσίπρα, ήταν το μεσονύκτιο παραλήρημα του αρχηγού. «Δεν επέλεξε τον εύκολο δρόμο», ο μεγαλύτερος δημαγωγός που γνώρισε η χώρα στη μεταπολεμική περίοδο. «Ήταν πιστός στις αρχές της αριστεράς», αυτός που υπηρέτησε τη νεοφιλελεύθερη πολιτική με περισσή επιμέλεια. «Ήταν αφοσιωμένος στο λαό», αυτός που ευτέλισε τη θέληση του λαού στο δημοψήφισμα και που τον βύθισε ακόμα πιο πολύ στη φτώχεια.

«Είχε ηθική συνείδηση», αυτός που υπέγραψε με τον πιο υποτελή τρόπο τη μακρόχρονη εποπτεία της ελληνικής οικονομίας και έπληξε τα εθνικά μας συμφέροντα με τη Συμφωνία των Πρεσπών ενάντια σε όλα τα άλλα κόμματα και στη θέληση του λαού. «Αγωνίστηκε για τους πολλούς και κατά της ελίτ» μαζί με τον Κόκκαλη, την Παναγοπούλου, τον Καλογρίτσα, τον Λαυρεντιάδη, τον Σαββίδη κλπ ρημάζοντας τη μεσαία τάξη και κρατώντας στη φτώχεια τους πιο αδικημένους εμπαίζοντάς τους με επιδόματα.

Τώρα θα είναι ο κ. Τσίπρας το μείζον πρόβλημα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και όχι ο μέγας δημιουργός. Τώρα μετά τη νέα επερχόμενη εκλογική ήττα θα αρχίσουν τα όργανα…

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here