Στον «Ιστό του Κροκόδειλου» (ο κινηματογραφικός dr. Hannibal Lecter)

 

 Του ΝΙΚΟΥ ΤΟΥΛΑΝΤΑ*

People don’t always tell you what they are thinking. They just see to it that you don’t advance in life… (dr. Hannibal Lecter/Hannibal, 2001)

 

Ο ρόλος είχε ήδη παικτεί αλλά αποτυχημένα σε σχέση με την καταπληκτική ερμηνεία του από τον Sir Anthony Hopkins. Ο τελευταίος δήλωσε  πως ήταν «πανεύκολο να μπει στον ρόλο» (στα 54, 64 και 65 έτη του να κάνει έναν διανοούμενο κανίβαλο!), πως ήθελε «να είναι τρομακτικός» και πως – εφόσον προφανώς και τα κατάφερε – ήταν η πιο τρομακτική ταινία που είδε μετά το «Psycho» του Hitchcock.

Πλάνο από την πρώτη σκηνή του στο Silence of the Lambs/1997

 

Μία ψυχολογική ανάλυση του ρόλου εξηγεί πως δεν γίνεται να υπάρξει τέτοιο σύμπλεγμα ψυχοπαθούς και παράλληλα ο τελευταίος να τα βγάζει πέρα και για πάντα κάτω απ’ τη μύτη όλων.  Ίσως γιατί, μεταξύ άλλων, συγκρινόμενος με τέτοιου ακραίου τύπου αληθινούς εγκληματίες, δε μπορούμε να δούμε πώς από την παιδική κακοποίηση που υπέστησαν όλοι αυτοί ανεξαιρέτως, κάποιος μπορεί να βρει την πραότητα και το επίπεδο κουλτούρας του ψυχιάτρου στην ιδιότητα Χάνιμπαλ Λέκτερ.

Επιτακτικά, από το πρώτο κιόλας έργο της τριλογίας (The silence of the lambs/1997, Hannibal/2001, Red Dragon/2002), η προσωπικότητά του προωθείται σαν κάτι το τερατώδες. Ο ταλαντούχος ηθοποιός σκέφτηκε, πλάθοντας το θυμικό του ήρωα να κάνει κάτι κόντρα σε σχέση με τις προσδοκίες που γεννά αυτή η πληροφόρηση. «Παίξε αντίθετα», είπε κι έκανε. Πρώτη του ατάκα, μία γλυκύτατη «καλημέρα». Το φρικιαστικό συνήθειό του να τρώει ανθρώπους, εναρμονίζεται – με το ταλέντο βέβαια και όχι μόνο στο σενάριο – με τις πάρα πολλές αρετές.

Σε ένα γεύμα του με τον ηθοποιό Jim Carrey, o Hopkins εξήγησε πως κατά κάποιο τρόπο υποδυόταν τον κροκόδειλο και την ταραντούλα. Πέρα από την σαρκοφαγία και την υπομονή του κροκόδειλου κατά τη θήρευση, πολλοί απορούν στο που ακριβώς βρίσκεται η ταραντούλα. Στη δραστηριότητα και υπομονή του. Ο Χάνιμπαλ, υφαίνει την απόδρασή του από την πρώτη κιόλας εμφάνισή του και συνδιαλλαγή (στο Silence of the Lambs). Άπλετη υπομονή, δεινά παζαρέματα, ψυχολογική χειραγώγηση – υφαίνουν το θέλημά του, το οποίο, στο Hannibal (2001), θα ζει και θα δρα ελεύθερο στην πανέμορφη Φλωρεντία. Προσωπικά πιστεύω πως είναι η καλύτερη από τις ταινίες της τριλογίας ακριβώς επειδή φέρνει εις πέρας το δύσκολο εγχείρημα να μας δείξει με τί μοιάζει ο ρόλος όταν είναι «ελεύθερος».

Η αντιστάθμιση της σκληρότητας του εγκληματία βομβαρδίζεται με δεδομένα υψηλής αισθητικής και κατάρτισης μπρος και πίσω από τις κάμερες. Ο ηθοποιός δήλωσε πως έκανε διάφορες ασκήσεις για να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις της τελειομανίας του και όχι τόσο του ρόλου. Μεταξύ άλλων, έβαλε κανόνα στον εαυτό του να μαθαίνει απ’ έξω ένα ποίημα την εβδομάδα αναφέροντας μερικά ενδεικτικά ονόματα ποιητών όπως οι Shakespeare, Eliot, Arnold, Frost και Yeats.

Πίνακας του Hopkins. Η ζωγραφική προέκυψε στη ζωή του όπως και η υποκριτική, ενώ από μικρός ήθελε να γίνει Μουσικοσυνθέτης.

 

Πλούσιος σε γνώση και ικανότητες, ο γιατρός δείχνει, πέρα από ανθρώπους, να αρέσκεται πολύ και σε «πνευματικά γεύματα». Παραθέτω αυτά που εντόπισα στο «Menu» της κινηματογραφικής τριλογίας:

Ακούει

Bach, Mendelssohn, Patrick Cassidy

Έχει διαβάσει

Abdullah Fatteh, Δάντη, Μάρκο Αυρήλιο, Οράτιο, William Blake, Επίκουρο

Έχει ικανότητες

Φωτογραφικής Μνήμης, Υπεροσμίας, Διορατικότητας, Ενορατικότητας, Στρατηγικής, Χειραγώγησης, Εμπάθειας, Ψυχολόγησης, Διδακτικής, Μέντορινγκ

Έχει γνώσεις

Ψυχιατρικής, Εγκληματολογίας, Ιατροδικαστικής, Ανατομίας, Γαστρονομίας, Μαγειρικής, Ζωγραφικής, Χειρουργικής, Αναισθησιολογίας, Αρχαιολογίας, Θρησκειολογίας, Αρωματοποιΐας, Ζωολογίας, Φιλοσοφίας, Επικοινωνιολογίας, Μουσικής, Λογοτεχνίας, Ιστορίας, Ιστορίας Τέχνης, Οδήγησης, Φωτογραφίας, Ιταλικών, Λατινικών, Χορού, Πιάνου

                                                                                              22/6/2020

 

*Ο Νίκος Τουλαντάς είναι αυτοδίδακτος λογοτέχνης και δημιουργεί ερασιτεχνικά τα τελευταία 12 χρόνια. Έχει ασχοληθεί με την ποίηση, την στιχουργική και τα τελευταία 5 χρόνια με την δοκιμιογραφία. Το 2018 έλαβε μέρος στον 9ο Παγκόσμιο Διαγωνισμό Λογοτεχνίας του Ελληνικού Πολιτιστικού Ομίλου Κυπρίων (Ε.Π.Ο.Κ) όπου και απέσπασε το πρώτο βραβείο στην κατηγορία του Δοκιμίου.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here