Του ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΑΡΔΑΒΑΝΗ
Ημίφως και σιγή στο ακροατήριο.
Όπως πρέπει στους ακροατές.
Στην κυλιόμενη οθόνη οι επιβλητικές Kaplan-Meier, σχήματα πολύχρωμα κυττάρων, πυρήνων, οδών μεταγωγής σημάτων.
Πάντα τα σήματα κινούνται αμφίδρομα, από τον μικρόκοσμο στον ορατό και αισθητό, στον μακρόκοσμο.
Αμέτρητα αρκτικόλεξα επιστημονικών ομάδων της «προηγμένης» αλλοδαπής, κατατεθειμένων και εγκεκριμένων κλινικών μελετών -acronyms- που δηλώνουν αυστηρά: σκύψτε και προσκυνήστε.
-Εμείς ξέρουμε -και- για σένα, εμείς θα τα χειριστούμε σωστά, όλα! Εμείς θα εισπράξουμε πρώτα -εσείς ίσως αργότερα αν περισσέψουν ψίχουλα.
Όμως απ’ όλα τούτα τα ηγεμονικά που περνούν στην οθόνη, αναβλύζει και το Αίσιον· οι χτεσινοί μαθητές σήμερα διδάσκουν· αυτοί που σε άκουγαν χτες με μάτια λαμπερά, σήμερα είναι στο βήμα και τους ακολουθείς καθώς περιπλανιώνται στα μονοπάτια των πληροφοριών που οδηγούν στους αυτοκινητοδρόμους της Γνώσης -αυτής της απρόσιτης Μητέρας.
Ενώ εσύ ακούς μακρυνό τον ρόγχο των λαβωμένων σου που σε ακολουθεί όπου κι αν ταξιδεύεις· ρόγχος απτόητος από την αδιάκοπη «πρόοδο της Έρευνας».
Είναι κουράγιο αυτό ή όχι; Είναι.
Είναι η διαρκής αντίθεση Νέου και Παλιού στο Συνεχές της Ιστορίας.
Η αδιάκοπη παρουσία Σημάτων.
Όλος ο Βίος μια ασύλληπτη μείξη σημάτων.
Γι’ αυτό χρειαζόμαστε νέους δείκτες, νέους αλγορίθμους.
Όλα ζητούν να καταλάβουν περισσότερο χώρο.
Ολόκληρο τον χώρο.
Στο μυαλό μας, στη ζωή μας, ατομική και συλλογική.
Όπως τα αέρια.
Ζωγραφική: Paul Clee
Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here