Στις εσώτερες όχθες και στα περιθώρια της μοναξιάς

 

Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

 

 

 

Αν κάνουμε πιστευτή τη ρήση του πολυμαθούς Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε, το ταλέντο του ανθρώπου αναπτύσσεται καλύτερα στη απομόνωση, αλλά αντίθετα, ο χαρακτήρας του   σχηματίζεται μέσα στις τρικυμίες της ζωής. Εκείνος, ξέρουμε,  βίωσε αμφότερες τις συνθήκες. Ετούτος όμως ο άνθρωπος που παρατηρούμε, μόνος, ξεκρέμαστος  και αιωρούμενος μέσα στη ερημιά της πόλης, πορεύεται και σημαδεύει στο άγνωστο. Οι αόρατοι, μικροσκοπικοί και επικίνδυνοι εχθροί, φυσικά, παραμονεύουν στις γωνίες, αλλά τους εχθρεύονται οι μοναξιές μας,  εξωτερικές και εσώτερες.  Μέσα στον εαυτό μας, όμως,  βρίσκεται ένα μέρος όπου μπορείς να ζήσεις μόνος σου και εκεί να ανανεώνεις τις πηγές σου, οι οποίες σημειωτέον  δεν στεγνώνουν ποτέ, μάς άφησε παρακαταθήκη  κάποτε η πολύπλευρη και πολυάσχολη Περλ Μπακ. Να φέρουμε στη μνήμη μας πως ήταν εκείνη που έζησε μεγάλο μέρος του βίου της στην Κίνα, και πως τιμήθηκε με το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας (1938) για τις πλούσιες και επικές περιγραφές της ζωής των χωρικών στην Κίνα, καθώς και για τα βιογραφικά της αριστουργήματα. Η μελέτη των βιβλίων της από τους σημερινούς αναγνώστες, αποφέρει πολύπλευρη γνώμη για την Κίνα και  την απαραίτητη ανατολίτικη  σοφία για την συνέχιση της υπόλοιπης ζωής μας.

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here