Στιγμιότυπα από την αποχαιρετιστήριο της Λούλας Αναγνωστάκη

 
                 Του Αλέξανδρου Ασωνίτη
 
 Α) Στην πόρτα της εκκλησίας, πίσω ακριβώς απ’ τις γαλάζιες βελούδινες κουρτίνες, που μοιάζουν με αυλαία, φαίνονται οι τέσσερις νεκροπομποί που έχουν το φέρετρο στους ώμους. Καθυστερούν να ξεκινήσουν, γιατί ο μπροστινός δεξιά νεκροπομπός βάζει και ξαναβάζει το άσπρο γάντι του, μέχρι να εφαρμόσει καλά.
 
Β) Ένα στεφάνι γράφει: Σ’ ευχαριστώ και σ’ αγαπώ.
 
Γ) Πίσω μου ακριβώς περπατάει και δυσκολεύεται  μια γηραιά κυρία που φοράει ταγιέρ μαύρο με άσπρα πουά, και άσπρο πουκάμισο. Είναι γύρω στα εννενήντα, ίσως περισσότερο. Τα άσπρα ασημένια μαλλιά της φτάνουν μέχρι τους ώμους. Την ρωτάω. «Είμαι απ’ την Θεσσαλονίκη. Ξέρω την Λούλα από μικρή. Ο Μανόλης ήταν καθοδηγητής μου στην ΕΠΟΝ». Κρατάει ένα μεγάλο μπουκέττο από χαμομήλια με μακρύ κοτσάνι. Η Λουκία Πιτσιόλα παρακολουθεί, την πιάνει από το μπράτσο και ανεβαίνουν μαζί προς το μνήμα. Η γηραιά κυρία, που δεν έχει πει το όνομά της, κρατάει μαύρο μπαστούνι και επιμένει να ανέβει μέχρι πάνω-πάνω. Η Λουκία την βοηθάει. Μπροστά από τον ανοιγμένο τάφο, παρακαλεί την Λουκία να τοποθετήσει τα χαμομήλια στο πάνω μέρος του φερέτρου. Χωρίς να διστάσει, η Λουκία ανεβαίνει σ’ ένα μικρό παραπέτο, σκύβει και τοποθετεί τα χαμομήλια, όπως παρακάλεσε η Θεσσαλονικιά φίλη.   Αυλαία.
Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here