Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΥΛΟΠΟΥΛΟΥ*

Τα πανεπιστήμια πριν την ψήφιση του νόμου Κεραμέως – Χρυσοχοίδη βρίσκονταν σε καθεστώς ύπνωσης. Οι συνθήκες παρατεταμένης καραντίνας και τα μαθήματα που εδώ και ένα χρόνο γίνονται εξ αποστάσεως με χρήση μεθόδων τηλεδιάσκεψης, ερήμωσαν τα πανεπιστήμια και τα έριξαν σε βαθιά νάρκωση.

Η ψήφιση και εφαρμογή του νόμου όμως, ήταν η αιτία να αφυπνιστούν οι φοιτητές και να εξεγερθούν, διαμαρτυρόμενοι έντονα για τις παγκοσμίως πρωτότυπες συνθήκες αστυνομοκρατίας που ο νέος νόμος επιβάλλει. Ο οποίος για να νομιμοποιήσει τη μόνιμη εγκατάσταση αστυνομικών δυνάμεων στα πανεπιστήμια, την εισαγωγή και εφαρμογή μεθόδων ηλεκτρονικής παρακολούθησης της πανεπιστημιακής ζωής, καθώς και την εφαρμογή πειθαρχικών ποινών με κυβερνητικές αποφάσεις, επικαλείται βαριά εγκληματικότητα και ανομία εντός των πανεπιστημίων.

Η πρεμιέρα της εφαρμογής της νέας τάξης πραγμάτων με την οποία θα επιβληθεί το δόγμα «Νόμος και Τάξις» στα πανεπιστήμια, έγινε την περασμένη εβδομάδα στο ΑΠΘ.

Όχι τυχαία, αφού ο πρύτανης του ΑΠΘ είναι εκ των ελαχίστων, αν όχι και ο μόνος, που στήριξε εξ αρχής ανοικτά και απροκάλυπτα τα κυβερνητικά αστυνομικά μέτρα στα πανεπιστήμια.

Μόνο που η πρεμιέρα της εφαρμογής της νέας τάξης στα πανεπιστήμια αποκάλυψε ότι όταν η κυβέρνηση της Δεξιάς επικαλείται εγκληματικότητα και ανομία, εννοεί την ελεύθερη έκφραση της πανεπιστημιακής κοινότητας.

Και όταν η κυβέρνηση αναφέρεται σε εγκληματίες μέσα στα πανεπιστήμια, δεν εννοεί άλλους από τις φοιτήτριες και τους φοιτητές, τη νέα δηλαδή γενιά που αγωνιά και αγωνίζεται για ένα καλύτερο αύριο.

Η πρώτη λοιπόν δοκιμαστική εφαρμογή του δόγματος «Νόμος και Τάξις» στα πανεπιστήμια έγινε την περασμένη Δευτέρα από τον πρύτανη του ΑΠΘ. Ο οποίος κυριολεκτικά για «ψύλλου πήδημα» και δείχνοντας μηδενική ανοχή σε μια εισβολή 25 μόλις φοιτητών στο κτίριο διοίκησης με αίτημα την απόσυρση του αυταρχικού νόμου, ενημέρωσε αμέσως και χωρίς καμία προσπάθεια ειρηνικής διευθέτησης της κατάστασης την εισαγγελία, καταγγέλλοντας δήθεν φθορές και καταστροφές και υποτιθέμενη απειλή του προσωπικού.

Χωρίς, όπως αποδείχθηκε, να συμβαίνει ούτε το ένα, ούτε το άλλο.

Η μέχρι τώρα πρακτική των πρυτανικών αρχών ενώπιον τέτοιων περιστατικών ήταν κατά βάση αποτρεπτική και επιτυγχάνονταν με την αξιοποίηση των πανεπιστημιακών υπηρεσιών, κατά τρόπο ώστε ελέγχοντας τις εισόδους και ενισχύοντας τη φύλαξη, να αποτρέπονται παρόμοιες εισβολές. Στο ενδεχόμενο που οι φοιτητές κατάφερναν παρόλα αυτά να εισέλθουν στα πανεπιστημιακά κτίρια, η πρακτική που εφαρμόζονταν με επιτυχία απέναντι σε φοιτητές με πολιτικά αιτήματα, ήταν αυτή του δασκάλου προς φοιτητές. Επιστράτευση δηλαδή του διαλόγου και επίδειξη των αρετών του ορθού λόγου.

Ο πρύτανης του ΑΠΘ, εγκαινιάζοντας το νέο δόγμα της αυταρχικής και αντιδημοκρατικής κυβερνητικής πολιτικής και λειτουργώντας σαν εμπρηστής του ήπιου κλίματος, χωρίς να αξιοποιήσει την πανεπιστημιακή φύλαξη και χωρίς να χρησιμοποιήσει την πειθώ του διαλόγου, κατήγγειλε καθ’ υπερβολή αξιόποινες πράξεις και κάλεσε απευθείας την αστυνομία.

Η συνέχεια είναι γνωστή από τις εικόνες ντροπής που κυκλοφόρησαν με την απίστευτη βία και καταστολή που ασκήθηκε σε βάρος φοιτητριών και φοιτητών, που ημίγυμνοι σέρνονταν στα πεζοδρόμια από πάνοπλους αστυνομικούς.

Η πρεμιέρα της νέας τάξης πραγμάτων στα πανεπιστήμια δεν τελείωσε εδώ. Η παντελής απουσία των πρυτανικών αρχών από τα επεισόδια με τις αστυνομικές δυνάμεις στον προαύλιο χώρο της διοίκησης του ΑΠΘ, επέτρεψε εκτός από άγριο ξύλο, ρίψη χημικών και μαζικές προσαγωγές και συλλήψεις και την επανακατάληψη του κεντρικού κτιρίου του πανεπιστημίου.

Αφού δεν υπήρχε κανείς εκπρόσωπος της διοίκησης να παραλάβει το κτίριο όταν αυτό εκκενώθηκε από την αστυνομία.
Η επίσημη πρώτη της νέας αυταρχικής πραγματικότητας που η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιβάλλει στα πανεπιστήμια ξεκίνησε με μια παταγώδη αποτυχία.

Καθώς το πανεπιστήμιο, μετά από μια από τις πιο σκληρές αστυνομικές επιχειρήσεις, έμεινε και… δαρμένο και κατειλημμένο. Και μάλιστα με μια κατάληψη που διαρκεί εδώ και μια βδομάδα.

Η αστυνομική  βία δεν ταιριάζει στα πανεπιστήμια.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες που διαμαρτύρονται πολιτικά δεν είναι εγκληματίες για να καλείται η αστυνομία να τους καταστείλει και να τους συλλάβει.
Ούτε η ελεύθερη έκφραση είναι πράξη ανομίας, ούτε και η διεκδίκηση πολιτικών αιτημάτων συνιστά εγκληματική ενέργεια.

Σήμερα, μετά από 9 μέρες κατάληψης του κτιρίου διοίκησης του ΑΠΘ επικρατεί άκρα του τάφου σιωπή από πλευράς αρχών.

Αντιπροσωπεία φοιτητών παρουσίασε τα αιτήματά τους στη Σύγκλητο, τα οποία τα μέλη του οργάνου άκουσαν με μεγάλη προσοχή. Μεταξύ αυτών τα επείγοντα προβλήματα έλλειψης ακαδημαϊκού, διοικητικού και τεχνικού προσωπικού, το οποίο εδώ και 10 χρόνια δεν ανανεώνεται, ούτε αναπληρώνονται οι
συνταξιοδοτούμενοι, τα οξυμένα προβλήματα υποχρηματοδότησης των εξοπλισμών και των υποδομών, τα προβλήματα που έχει δημιουργήσει στις εργαστηριακές ασκήσεις και στις κλινικές η μακρόχρονη εκπαίδευση εξ αποστάσεως, η εξίσωση των πανεπιστημιακών πτυχίων με πτυχία 3ετών σπουδών των αδιαβάθμητων, εκτός αξιολόγησης και εκτός εισαγωγικών εξετάσεων ιδιωτικών κολεγίων και πάρα πολλά άλλα.

Παρόλα αυτά, ο πρύτανης της… μηδενικής ανοχής απέναντι σε διαμαρτυρόμενους φοιτητές, που αντί να συζητήσει μαζί τους κάλεσε αμέσως την εισαγγελία, επιδεικνύει εδώ και μια εβδομάδα… μηδενικό ενδιαφέρον για την εύρεση κοινού τόπου, την αποκατάσταση του κλίματος ειρήνης στο πανεπιστήμιο και τη λήξη της κατάληψης που η δική του απουσία επέτρεψε να συμβεί.

Σε επιστολή του υπογράφοντα αυτό το κείμενο, με την ιδιότητα του πρώην πρύτανη του ΑΠΘ, με την οποία ζητιόταν την ύστατη ώρα να υπάρξει διαμεσολάβηση για την εκτόνωση της κατάστασης στο ΑΠΘ, δεν υπήρξε καμία απάντηση.

Εντωμεταξύ, η άρνηση της κυβέρνησης να δώσει μια δίκαιη λύση στο αίτημα του απεργού πείνας και δίψας Κουφοντίνα κλιμακώνει την κοινωνική ένταση. Το φυτίλι της ενδεχόμενης αναγγελίας του θανάτου του υπάρχουν φόβοι ότι θα πυροδοτήσει ανεξέλεγκτες καταστάσεις στους δρόμους, που θα βρουν το ΑΠΘ με εκατοντάδες φοιτητές και φοιτήτριες κλεισμένους σε ένα κατειλημμένο κτίριο, δημιουργώντας τις ιδανικές συνθήκες για προβοκάτσια.

Η κυβέρνηση και οι οπαδοί της επενδύουν με κάθε τρόπο στην ένταση και στην ακραία πόλωση, δίκην αντιπερισπασμού στην κυβερνητική αποτυχία σε όλα τα επίπεδα της πολιτικής.

Με δεδομένη την παταγώδη αποτυχία της πρόβας τζενεράλε της αστυνομοκρατίας των πανεπιστημίων οδηγούν τα πράγματα στα άκρα πυροδοτώντας το κλίμα, μη δίνοντας λύση στα προβλήματα και μη κάνοντας καμία προσπάθεια για την εκτόνωση της έντασης, προκειμένου να αποδειχθεί αυτό που εξ αρχής ήταν ο στόχος τους.

Ότι όποια κι αν είναι η ερώτηση, η απάντηση είναι η αστυνομία.

Σπέρνουν ανέμους και δεν αργεί η ώρα που θα θερίσουν θύελλες. Η κοινωνική ανοχή και τα όρια της υπομονής εξαντλούνται…

Ο Γιάννης Μυλόπουλος είναι καθηγητής και πρώην πρύτανης του ΑΠΘ.

Από tvxs

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here