Σε κενό αέρος η κυβέρνηση-Τα συστημικά κέντρα ψάχνουν μαξιλαράκια

Του ΧΑΡΗ ΤΣΙΟΚΑ*

Δεκαέξι μήνες μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης από τον κ. Μητσοτάκη και τη Ν.Δ., είναι πλέον δύσκολο να υποβαθμιστεί το γεγονός πως όλες οι καταγραφές αποτυπώνουν ότι το αίσθημα του φόβου έχει υπερκεραστεί από μια γενικευμένη ανασφάλεια, η οποία, με τη σειρά της, γεννά κοινωνική ρευστότητα.

Η δεύτερη φάση της υγειονομικής κρίσης βρίσκει τη χώρα αδύναμη. Με διακριτή την κυβερνητική ανικανότητα να ανταποκριθεί τόσο σε κατεπείγουσες ανάγκες, που αφορούν μέτρα πρόληψης και υποδομές στη διαχείριση της πανδημίας, όσο και στη στήριξη των δυνάμεων της παραγωγής με δίκαιο επιμερισμό των επιπτώσεων αλλά και των ευκαιριών στις δυνάμεις της επισφαλούς εργασίας. Και όλα αυτά συντελούνται σε μια περίοδο που πυκνώνουν οι γεωπολιτικές διεργασίες που επηρεάζουν την ασφάλεια και τον ρόλο της χώρας.

Εν μέσω πανδημίας, απορρύθμιση παντού…

Αυτή τη περίοδο, και παρά τις «πιρουέτες» επικοινωνιακού εντυπωσιασμού της κυβέρνησης, οι πολιτικές που εφαρμόζονται καθημερινά αποκαλύπτουν ότι υπηρετούν εμμονικά μεροληπτικές ανακατανομές μεριδίων αγοράς ή τακτοποιήσεις για λίγους, ισχυρούς και ημέτερους.

Οι περίφημες μεταρρυθμίσεις, που προεκλογικά υποσχέθηκε, στη πολιτική εφαρμογή τους υποκρύπτουν τη στόχευση της απορρύθμισης όχι μόνο της αγοράς σε βάρος των δυνάμεων της πραγματικής οικονομίας άλλα και της κοινωνικής πρόσβασης στα δίκτυα κοινωνικής συνοχής. Όπως είναι το ΕΣΥ, η Παιδεία, η ασφάλιση κ.λπ.

Εφαρμόζονται πολιτικές ασύμβατες με τις κοινωνικές ανάγκες σε περίοδο πανδημίας:

* Στην Υγεία, χάθηκε ο πολύτιμος χρόνος του καλοκαιριού – όχι μόνο για μέτρα πρόληψης αλλά και για την ενδυνάμωση του ΕΣΥ.

Και όλα αυτά εξελίχθηκαν στο όνομα της νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας ότι το κράτος (;), η κοινωνία (;), ο πολίτης (;), θα μπορούσε (;) να αγοράζει υπηρεσίες Υγείας από ιδιωτικά συγκροτήματα…

* Στη πραγματική οικονομία, κορυφαίο αλλά όχι το μοναδικό παράδειγμα είναι ότι ο τεράστιος αριθμός μικρομεσαίων επιχειρήσεων με το πολυάνθρωπο προσωπικό στην πράξη εγκαταλείπεται. Μεσούσης της δεύτερης φάσης της υγειονομικής κρίσης, η κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο στήριξης προκειμένου να παραμείνουν ενεργές! Στην πίεση που δέχεται, καθυστερημένα και αποσπασματικά ανακοινώνει μέτρα – μνημόσυνα, που διά μέσου του «αυτόματου πιλότου της αγοράς» ευνοούν περισσότερο την αναστολή δραστηριοτήτων. Το αποτέλεσμα πλέον γίνεται διακριτό. Η «μεταρρύθμιση» δεν ήταν παρά ο φερετζές για βίαιη ανακατανομή αγοράς σε ολιγοπώλια.

Και όλα αυτά εξελίσσονται μέσα σ’ ένα περιβάλλον εκκωφαντικής σιωπής, για το εκατομμύριο και πλέον των μεσοστρωμάτων και των δυνάμεων της επισφαλούς εργασίας που αναζητούν στα τυφλά λύσεις και τόπους επιβίωσης.

Τα προηγούμενα είναι ενδεικτικά παραδείγματα για το γεγονός ότι η χώρα, χωρίς σχέδιο -ούτε καν αξιοποίησης των πόρων του μαξιλαριού 37 δισ. που άφησε η κυβέρνηση Αλ. Τσίπρα-, καλείται να διαχειριστεί ένα χρέος διευρυνόμενο και δυσβάσταχτο, με τεράστια ανεργία, με ισοπέδωση των εργατικών κατακτήσεων, με κόκκινα δάνεια και πλειστηριασμούς, δώρα στους τραπεζίτες και τους αλλοδαπούς ολιγάρχες.

Οι επιπτώσεις της αμφίσημης πολιτικής της κυβέρνησης άγγιξαν πλέον επικίνδυνα και την εξωτερική πολιτική.

Σε μια περίοδο ραγδαίων γεωπολιτικών διεργασιών, ιδιαίτερα στην Αν. Μεσόγειο και την ευρύτερη περιοχή, με έκδηλο τον αναθεωρητισμό της Τουρκίας, η χώρα, μέσα από παλινδρομήσεις που αμφισβητούσαν ή κρατούσαν στάσιμες πρωτοβουλίες παρελθόντων ετών, ενεργού ρόλου στις γεωπολιτικές διεργασίες της περιοχής, έδειξε να προσαρμόζεται στη λογική του δεδομένου και άνευ όρων συμμάχου. Το αποτέλεσμα ήταν να ακυρωθεί σε κρίσιμους χρόνους ένα ισχυρό πλεονέκτημα διαπραγματευτικής ικανότητας.

Τα εργαλεία μιας πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής, όπως ήταν οι δρόμοι που ανοίχτηκαν με τη Συμφωνία των Πρεσπών, τα Φόρα διαβουλεύσεων με τις χώρες της νότιας Ευρώπης, της Μεσογείου, των αραβικών χωρών καθώς και οι επαφές με τις δυνάμεις που συγκρατούν τον σύγχρονο πολυπολικό κόσμο, εγκαταλείφθηκαν, αδράνησαν, ατόνησαν.

Η ανάγκη για χάραξη σύγχρονης πατριωτικής εθνικής στρατηγικής με πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική γίνεται πλέον κυρίαρχη για τα ζωτικά συμφέροντα της χώρας.

Είναι η προοδευτική απάντηση για να γίνει η Ελλάδα παράγοντας ειρήνης, φιλίας και ανάπτυξης στην περιοχή.

Σε “κενό αέρος» η κυβέρνηση. Τα συστημικά κέντρα ψάχνουν “μαξιλαράκια”

Στον αντίποδα, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, ο κ. Μητσοτάκης και η κυβέρνηση, επειδή αναγνωρίζουν ότι η κοινωνική δυσαρέσκεια αποτυπώνεται πλέον, επιχειρούν τη κοινωνική χειραγώγηση με διοικητικά και επικοινωνιακά εργαλεία.

Στην κατεύθυνση αυτή επιστρατεύεται, με πολύπλευρο αλλά και καλοπληρωμένο τρόπο, ο έλεγχος με επιδίωξη την ένταση του φόβου που γεννά συντηρητισμό, προκειμένου να μεταβληθεί το αίσθημα της ανασφάλειας, αφού αυτό οδηγεί σε κοινωνικές και πολιτικές διεκδικήσεις.

Πρόκειται όμως για στρατηγική κομματικής επιβίωσης και αυτό το κατανοούν τα συστημικά κέντρα, που διακρίνουν ότι το κεφάλαιο «Μητσοτάκης» ξοδεύεται. Έχει πλέον ημερομηνία λήξης.

Υπογραμμίζω ότι τα συστημικά κέντρα λειτουργούν με μακροχρόνιο σχέδιο, για να διασφαλίζουν τη διατήρηση και διεύρυνση των κεκτημένων. Λειτουργούν πάνω από τη συγκυρία. Γι’ αυτό και, στην απώτερη εκδοχή, αναζητούν «δούρειους ίππους» μετάλλαξης της πολιτικής αυτονομίας και οργανωτικής αυτοτέλειας των ριζοσπαστικών αριστερών και σοσιαλιστικών κομμάτων.

Για τις συστημικές δυνάμεις είναι πλέον προτεραιότητα η διαχείριση της κοινωνικής ρευστότητας, πριν αυτή μετεξελιχθεί σε πολιτικό ριζοσπαστισμό με εναλλακτική προγραμματική πρόταση.

Η άμεση επιδίωξή τους βρίσκεται στην ενίσχυση παράπλευρων πολιτικών σχημάτων, που θα απορροφούν τις διαρροές της Ν.Δ. για να μη διακυβεύεται ο πυρήνας των πολιτικών και η κοινοβουλευτική πλειοψηφία που τις στηρίζει.

Με δεδομένο ότι οι επόμενες εκλογές, όποτε και αν διεξαχθούν, θα γίνουν με απλή αναλογική, τα συστημικά κέντρα μαζί με τη Ν.Δ. θα επιχειρούν, παράλληλα, και τη συκοφάντηση του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία, σε επίπεδο τόσο πολιτικής ηγεσίας όσο και πολιτικών θέσεων ή συμπεριφοράς στελεχών, προκειμένου να συντηρηθεί το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο.

Ώρα για πρωτοβουλίες μετεξέλιξης της κοινωνικής σε πολιτική πλειοψηφία

Τα προηγούμενα συνηγορούν πως ο κοινωνικός και πολιτικός χρόνος είναι ο πλέον αναγκαίος για να καταστεί διακριτό ότι είναι εφικτή η διατύπωση ενός εναλλακτικού ριζοσπαστικού προοδευτικού σχεδίου διακυβέρνησης, που θα στηρίζεται σε μια διαφορετική σύνθεση κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας.

Εγγύηση του οποίου θα αποτελεί η μετεξέλιξη της κοινωνικής πλειοψηφίας που υπάρχει σε πολιτική. Δηλαδή με πολιτική αυτονομία και οργανωτική αυτοτέλεια. Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία έχει εντολή να εργαστεί γι’ αυτό αλλά και κοινωνική υποχρέωση. Επείγει με διακριτές πρωτοβουλίες να διατυπώσει με τον προγραμματικό λόγο και με σύγχρονη οργανωτική ανάπτυξη ότι μετεξελίσσεται σ’ ένα ευρωπαϊκό κόμμα της σύγχρονης κυβερνώσας Αριστεράς.

Γιατί έτσι, με διάρκεια κοινωνικής διασύνδεσης και σταθερότητα, θα μπορεί να δίνει τη δυνατότητα σ’ όλους τους αριστερούς, προοδευτικούς και δημοκρατικούς πολίτες να συμμετέχουν, να ελέγχουν και να συνδιαμορφώνουν!

Στην πολύπλευρη κρίση, η ευρωπαϊκή κυβερνώσα Αριστερά έχει πολλούς λόγους όχι μόνο να αποτρέψει την εξουσιοδότηση σε ελεγχόμενους αξιωματούχους που επιδιώκουν τα συστημικά κέντρα, αλλά να τολμήσει σύγχρονες επεξεργασίες – προτάσεις για όλα τα μεγάλα θέματα, όπως, για παράδειγμα, είναι η αναδιανομή ζωνών επιρροής, η τέταρτη βιομηχανική επανάσταση, το περιβάλλον, η γενετική κ.λπ. Οι επιπτώσεις της πολύπλευρης πλέον κρίσης δείχνουν πως είναι η ώρα της μεγάλης συνάντησης στα πεδία των κοινωνικών και πολιτικών αγώνων για να υπάρξει ελπίδα διεξόδου. Σ’ αυτήν την προσπάθεια δεν περισσεύει κανείς. Πολύ περισσότερο τα μέλη και τα στελέχη πολιτικών σχηματισμών που αυτοπροσδιορίζονται στον προοδευτικό χώρο και ανεξάρτητα αν μέρος των ηγετικών στελεχών στρέφονται σε άλλες επιλογές.

Συμβολή στη συγκρότηση της μεγάλης ευρωπαϊκής κυβερνώσας Αριστεράς

Ο ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία είναι πλέον διακριτή και αναγνωρίσιμη δύναμη στην Ευρώπη. Με καταλυτική παρέμβαση του Αλέξη Τσίπρα, μπορεί και πρέπει με πρωτοβουλίες πανευρωπαϊκής εμβέλειας να πρωταγωνιστήσει σε σύγχρονες, κοινωνικά πολλαπλασιαστικές επεξεργασίες ιδεολογικού, πολιτικού, προγραμματικού και οργανωτικού χαρακτήρα για τη συγκρότηση της μεγάλης ευρωπαϊκής κυβερνώσας Αριστεράς. Πρωτοβουλίες που μπορούν με σύγχρονες προσεγγίσεις να συμβάλουν ιδεολογικά στην άρση του ιστορικού σχίσματος του προοδευτικού χώρου, πολιτικά σε επεξεργασίες προγραμματικών προτάσεων που θα αναδεικνύουν και τον εναλλακτικό, ριζοσπαστικό χαρακτήρα τους, με επεξεργασίες για όλα τα μεγάλα προβλήματα που απασχολούν την παγκόσμια κοινότητα, και οργανωτικά στην ενδυνάμωση ενός μοντέλου κομματικής λειτουργίας και ανάπτυξης που θα επιτρέπει τη συμμετοχή όλων όσοι επιθυμούν να ξεπεράσουν τριβές και αδράνειες του παρελθόντος.

 

* Ο Χάρης Τσιόκας είναι μέλος Π.Σ. ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία και Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here