Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΔΟΥΚΑ

Ας φανταστούμε ότι οι κυβερνώντες-οι όποιοι κυβερνώντες-επιβιβάζονται σε ένα ειδικό διαστημόπλοιο για ένα ταξίδι στο χρόνο, παρελθόντα ή μέλλοντα. (Όχι δεν είναι κάποιο σχέδιο φυγάδευσης, αλλά μια αποστολή υψίστης σημασίας). Καθώς το διαστημόπλοιο πλησιάζει στο ακρότατο όριο  ταχύτητας, το πλήρωμα θα κυκλοφορεί σε έναν ενοποιημένο παρελθόν-παρόν-μέλλον, με μια πανοπτική θέαση όλων των γεγονότων που συνέβησαν ή θα συμβούν. Από τη θέση αυτή θα μπορέσουν  απρόσκοπτα να «πειράξουν » ανεπιθύμητα γεγονότα ή να προσθέσουν ευνοικότερα.  Θα μπορέσουν  να εφαρμόσουν  (επιτέλους!) το  κυβερνητικό πρόγραμμα, θα απαγορεύσουν   λιτότητα-φτώχεια-ανεργία, θα αυξήσουν τα εισοδήματα (εννοείται με «ταξική μεροληψία»), θα ανασκευάσουν το εγχώριο και παγκόσμιο πολιτικό στερέωμα, θα επιτύχουν συσπείρωση- κλείσιμο της ψαλίδας κ.α.

Έχουμε σοβαρές επιφυλάξεις ως προς την επιτυχία του σχεδίου. Όπως έχει αναλυθεί σε μια εκτεταμένη βιβλιογραφία,  η τεράστια ενέργεια που απαιτείται και άλλα προβλήματα, εμποδίζουν την πραγματοποίηση ανάλογων ταξιδιών στις υπάρχουσες συνθήκες.

Αλλά ακόμα και αν υποθέσουμε ότι τα προβλήματα αυτά μπορεί να ξεπεραστούν, άλλα προβλήματα ανακύπτουν. Δεν μπορεί κανείς να τροποποιήσει κατά το δοκούν καταστάσεις του παρελθόντος ή μέλλοντος χωρίς να οδηγηθεί σε αντιφάσεις και παραδοξότητες (παράδειγμα το «παράδοξο των διδύμων»). Στο κάτω-κάτω δεν έχουμε γνωρίσει ταξιδιώτες του χρόνου, από το παρελθόν ή το μέλλον.  Ή μήπως υπάρχουν; Είμαστε τόσο βέβαιοι ότι πρέπει να αποκλείσουμε την περίπτωση αυτή;

Αν κοιτάξουμε γύρω μας θα διαπιστώσουμε πολλούς  θλιμμένους ανθρώπους προσκολλημένους στο παρελθόν ή το μέλλον. Ζουν με την επιθυμία να κάνουν το παρόν-παρελθόν ή το παρόν-μέλλον. Κάποιοι θα το επιχειρήσουν αγνοώντας τις επιπτώσεις. Διότι τί νόημα έχει να ζεις στο παρόν όταν έχεις δει το μέλλον;  Και εν πάση περιπτώσει  τί είναι καλύτερο; Να γνωρίζεις και να ακολουθείς τις προδιαγραφές ή να τις αρνείσαι και μετά να τις ακολουθείς αναγκαστικά;  Να μη γνωρίζεις και να ακολουθείς αυτό που πιστεύεις; Και εν τέλει, τί μπορούμε να γνωρίζουμε και τί δε μπορούμε; Ποιά τα όρια;

Μα θα πείτε ότι με αυτά που γράφουμε εδώ, συγχέουμε την επιστημονική φαντασία με την πραγματικότητα. Ναι, βέβαια, αλλά μην μας διαφεύγει ότι η πραγματικότητα συχνά ξεπερνά την  επιστημονική φαντασία. Σκεφτείτε για παράδειγμα την «απειλή»  των κυβερνώντων ότι θα καταστρέφονταν το παγκόσμιο-πλανητικό οικονομικό σύστημα.  αν δεν γίνονταν αποδεκτοί οι όροι που έθεσαν και επέρχονταν ρήξη.  Για να διαπιστώσουν αργότερα οι ίδιοι ότι αυτό που θεωρούσαν  απειλή/όπλο κατά των δανειστών, ήταν αυτό ακριβώς που και οι δανειστές εύχονταν να γίνει, ώστε να απαλλαγούν από το περαιτέρω φορτίο διάσωσης!

Τί θαυμάσιο  υλικό/σενάριο για μια θεσπέσια  ταινία επιστημονικής φαντασίας στα χέρια ενός σκηνοθέτη του είδους, ενός Κιούμπρικ.  Εμάς πάντως μας απασχολούν και άλλες διαστάσεις.  Αν όπως φαίνεται οδηγούμαστε σε ρομποτοποιημένες μελλοντικές κοινωνίες, αναδεικνύονται διαλογισμοί για την ανθρώπινη μοίρα που βλέπαμε σε παλαιότερες εμβληματικές ταινίες:  Αλφαβίλ,  Στάλκερ,  Σολάρις. Υπαρξιακοί διαλογισμοί για το τί καθορίζει το ανθρώπινο και τί το μη ανθρώπινο, τί είναι αυτό που μας κάνει ανθρώπους, τη σχέση Ανθρώπου-Τεχνολογίας, Γνώσης-Εξουσίας,  τα όρια Ελευθερίας-Βούλησης και άλλα αναπάντητα ερωτήματα.

Όση ώρα συζητάμε για όλα αυτά, μια φοβερή υποψία μας κυριεύει: Μήπως αυτά που συμβαίνουν  γύρω μας είναι  προετοιμασία κάποιου οργανωμένου σχεδίου μιας πιθανής εκκένωσης τμημάτων της υδρογείου προς διαστημικούς σταθμούς ή άλλους γαλαξιακούς πλανήτες μπροστά στον κίνδυνο μιας απρόβλεπτης καταστροφής;  Μια τεράστια οικολογική καταστροφή, μια τυχαία πυρηνική έκρηξη, ένας θανατηφόρος ιός ή οτιδήποτε άλλο  καθιστά ακατοίκητα τμήματα του πλανήτη.  Άραγε, τί  μπορούν να σημαίνουν οι αλλεπάλληλες καταστροφές (πυρκαγιές, πλημμύρες, θαλάσσια μόλυνση) που συμβαίνουν συσσωρευτικά τον τελευταίο καιρό; Ανεξάρτητα από ευθύνες, διανύουμε  μια νέα φάση στη  σχέση ανθρώπου-φύσης,  μια απειλητική κατάσταση  συναγερμού-σειρήνες  προειδοποιητικές  εκτάκτων αναγκών-ακραίων  φυσικο-κοινωνικών  φαινομένων;  Τί γνωρίζουν για όλα αυτά οι κυβερνητικοί, αρκετοί των οποίων έχουν διακριθεί σε υποθέσεις συνωμοσίας-μεταφυσικής-δεισιδαιμονίας;

Δεν θέλουμε το απόσταγμα του άρθρου να είναι απαισιόδοξο. Δηλώνουμε κατηγορηματικά την ανυποχώρητη πεποίθησή μας ότι το Καλό τελικά νικά και πράγματι θα θριαμβεύσει και αυτή τη φορά, απέναντι στις δυνάμεις του σκότους- παρακμή, συνωμοσιολογία, ανέχεια, μισαλλοδοξία, φτώχεια, αλαζονεία, διχασμός.

Δικαιούμαστε να ταξιδεύουμε  σε πιο ήσυχες θάλασσες, πιο  ευχάριστους τόπους,  με λιγότερο  επικίνδυνους ανθρώπους.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here