Σάσα Βούλγαρη: Όλη η αλήθεια για τα παραμύθια

 

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΙΟΥΣΗ

Στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, τα τρία πρώτα Σάββατα του Φεβρουαρίου και τα τρία πρώτα Σάββατα του Μαρτίου στις 17.00 – 18.30 το απόγευμα. Μιλάμε με την Σάσα Βούλγαρη, από τους πρωτοπόρους της προφορικής αφήγησης στην Ελλάδα, από το 1993.

Διδάσκει Τεχνική της Αφήγησης και Δημιουργική Γραφή με τη δική της Μέθοδο Εκπαίδευσης από το 1995. Γνωστοποίησε ευρέως την Προφορική Νεο-Αφήγηση στην Ελλάδα, με σταθερά προγράμματα σε Σχολεία, Μουσεία, Βιβλιοθήκες και σημαντικά Πολιτιστικά Ιδρύματα και την Ελληνική Τηλεόραση (ΕΤ1).Είναι η πρώτη Eλληνίδα προφορική αφηγήτρια που προτάθηκε για το Διεθνές Βραβείο Astrid Lindgren Memorial Award (δύο φορές υποψήφια της SCBWI – Greece το 2014 και το 2015).

-Τι ακριβώς θα παρουσιάσεις;

Είναι μια νέα μου ιδέα: πρόκειται για μία διαδραστική μορφή μικρών σεμιναρίων, με χρήση power point (μοιάζουν με μικρά παραμυθένια «ταινιάκια», γεμάτα όμορφες εικόνες), με θεωρητικό κομμάτι και με αφήγηση ιστοριών που σχετίζονται με το θέμα της κάθε συνάντησης. Ενιοτε θα υπάρχουν “guest stars” καλεσμένοι. Η ιδέα είναι να περάσει κάποιος όμορφα και δημιουργικά μαθαίνοντας βασικές γνώσεις για το λαϊκό παραμύθι και την αφήγηση. Τα σεμινάρια λειτουργούν μεμονομένα αλλά και σαν σύνολο (όπου παρέχεται έκπτωση, υλικό – βιβλιογραφία και βεβαίωση παρακολούθησης).

-Σε ποιούς απευθύνεται;

Σε όλους!!! Σίγουρα σε άτομα που ασχολούνται με την εκπαίδευση, την επικοινωνία, την ψυχολογία, κ.λ.π. αλλά και σε γονείς, σε… τροχονόμους, ζαχαροπλάστες, κηπουρούς, κομπιουτεράδες, όπως λέω χαριτολογώντας… Τελικά σε όποιον αγαπά τα παραμύθια! Ας μην ξεχνάμε ότι το storytelling έχει μπει ακόμα και στο επιχειρηματικό κομμάτι. Ίσως έχει ενδιαφέρον να πω ότι είναι η τρίτη χρονιά που με προσκαλούν στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο για να μιλήσω σε τελειόφοιτους για το αντικείμενό μου!

-Παραμύθια για μικρούς ή και για μεγάλους;

Και για μικρούς και για μεγάλους με άλλο υλικό και προσανατολισμό, ενίοτε.

Αλλά, κυρίως για ενήλικες – έτσι ήταν από παλιά – γιατί έχουν μεγαλύτερη ανάγκη παραμυθίας (παρηγοριάς), να ξεφύγουν, να ξεχαστούν, να ζήσουν τη θαλπωρή μιας όμορφης στιγμής, ο ένας δίπλα στον άλλο.

Δεν είναι «θεατρική σκηνή» η αφήγηση, είναι αγκαλιά, είναι συντροφιά, είναι καλαμπούρι και σοφία αντάμα.

-Και άλλα παραμύθια στις μέρες μας;

Ας μην μπερδεύουμε τους ψεύτες με τους παραμυθάδες.

Ο παραμυθάς – ο γνήσιος παραμυθάς – δηλώνει από την αρχή ότι θα σου πει «Ψέμματα κι Αλήθεια». Δεν κοροϊδεύει κανέναν. Είναι κύριος του εαυτού του και του έργου του κι όχι καιροσκόπος της στιγμής. Υπηρετεί την απόλαυση του κοινού του.

-Τι θα συμπεριλάμβανες στα σύγχρονα παραμύθια;

Θα έβγαζα εντελώς τον διδακτισμό και θα έβαζα περισσότερη αθωότητα.

Ας μην ξεχνάμε ότι τα ομορφότερα κείμενα όλων των εποχών μιλούν για όλα τα βαριά θέματα χωρίς να έχουν στο εξώφυλλο ταμπέλες. Σκεφτείτε τον Κοντορεβυθούλη ως «μια ιστορία για την αξεπέραστη δύναμη ενός ατόμου με ειδικές δεξιότητες»!

Εμείς καταντήσαμε να πηγαίνουμε στο βιβλιοπωλείο όπως στο super market! Εδώ τα βιβλία για «μπούλινγκ», εδώ τα βιβλία για «φιλία», εδώ για «αυτογνωσία», εδώ… για το όποιο θέμα.

Σίγουρα πρέπει να υπάρχουν και βιβλία με εξειδικευμένη θεματολογία αλλά…

-Μήπως σε σχέση με τη θλιβερή μας πραγματικότητα τα παραμύθια του λαού είναι πιο αληθινά από αυτά των πολιτικών;

Μα… θέλει και ρώτημα; Τα λαϊκά παραμύθια μιλούνε για αλήθειες της ψυχής μας. Οι πολιτικοί μιλάνε με τα ψέμματα που συμφέρουν τους ίδιους. Όλων ανεξαιρέτως των παρατάξεων!!! Μερικοί (λέμε τώρα!) ίσως είναι λίγο καλύτεροι αλλά οι περισσότεροι ξεχνάνε ότι είναι Υπηρέτες των ανθρώπων που τους ψήφισαν, με την έννοια του γενικού καλού κι όχι του «σου κάνω όλα τα χατίρια για να με ψηφίσεις και μετά σε κοροϊδεύω». Υπάρχουν βασιλιάδες και βεζύρηδες στα παραμύθια που μεταμφιέζονται και νυχτοπερπατάνε για να δουν τις ανάγκες του λαού τους με τα ίδια τους τα μάτια!

-Εχει μέλλον η λαική αφήγηση στις μέρες μας;

Δε μιλάμε βέβαια πια για τη μορφή που είχε στην παραδοσιακή κοινωνία – αυτό πέθανε για πάντα. Αλλά… Κοιτάξτε… Είμαι μια ζωντανή απόδειξη νομίζω! Ξεκίνησα να αφηγούμαι, πρωτοποριακά, το 1993 (έμοιαζα τότε με εξωγήινη όταν δήλωνα παραμυθού) και μέσα σε αυτήν τη φοβερή κρίση, την ανελέητη για όλους μας, συνεχίζω το έργο μου.

Με φιλοξενούν σημαντικοί χώροι όπως το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκης, Σχολεία, Πανεπιστημιακοί χώροι, Βιβλιοθήκες… Συνεχίζω να κάνω αυτό που αγαπώ, νοιώθω τυχερή.

Παρόλα αυτά πρέπει να προσθέσω ότι υπάρχει αυτή τη στιγμή πληθώρα ατόμων που δηλώνουν «αφηγητές» – έχει γίνει λίγο μόδα να λένε όλοι παραμύθια – αλλά ελάχιστοι τηρούν τις προδιαγραφές. Το ποιες είναι αυτές είναι θέμα για συνέντευξη από μόνο του.

Αν προσθέσουμε τη δυσκολία του ελεύθερου επαγγελματία που τελεί υπό διωγμό στην Ελλάδα τι να πω… Να τελειώσω τη συνέντευξη αισιόδοξα: ο ήρωας των παραμυθιών τα καταφέρνει πάντα!!!

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here