Σαν σήμερα πριν 40 χρόνια-Η δεύτερη μεγαλύτερη θεομηνία όλων των εποχών- Επληξε πολλές περιοχές του λεκανοπεδίου-Πνίγηκαν 37 άνθρωποι-Πλημμύρισαν 1.924 υπόγεια-Παρασύρθηκαν 172 ΙΧ

Του Βαγγέλη Μαρκουλή

 

37 πνιγμένοι

Πλημμύρισαν 1.924 υπόγεια

Παρασύρθηκαν 172 αυτοκίνητα και καταστράφηκε το 15% των δρόμων

Σαν σήμερα το 1977. Το θυμάμαι σαν τώρα. Στα 19 μου, κάπου στις 20:30 που απορούσαμε όλοι εκεί στο τέρμα του Πειραιά, στον φούρνο Πριφτάκη, στον κάθετο δρόμο μπροστά από την καθολική εκκλησία γωνία με την Εθνικής Αντιστάσεως γιατί αργούσε το λεωφορείο για τον Κορυδαλλό. Είχε περάσει ήδη μισή ώρα και. Άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες χοντρές στάλες. Και μια μια συμμαθήτριά μου από το Δημοτικό που συνάντησα στη στάση εκείνο το βράδυ, ξεκινήσαμε με τα πόδια για το σπίτι μας.

Στη Λεύκα αντιληφθήκαμε το πρόβλημα. Το νερό έφθανε στους 40 πόντους. Για καλή μας τύχη, είδαμε πως σε ένα φορτηγό που ανέβαινα στην καρότσα του που δεν είχε σκέπασμα. Δεν μας ένοιαζε που θα πήγαινε.

-«Κορυδαλλό πάμε αλλά από Αμφιάλη. Από εδώ δεν πάει». Μας είπε ο οδηγός.

Ένας ιερέας, με νερό ως τη μέση του αλλά κρατώντας σταθερά την ομπρέλα του, έβλεπε με απορία. Εμείς ακόμα χασκογελούσαμε. Δεν είχαμε αντιληφθεί ότι η κατάσταση αρχίζει και γίνεται τραγική. Στη Λεωφόρο Αθηνών, στο ύψος της Νεάπολης, αρχίσαμε να το αντιλαμβανόμαστε. Σωροί από λάσπες.

Πεσμένες κολώνες της ΔΕΗ. Τα ηλεκτροφόρα καλώδια στον δρόμο. Σκοτάδι παντού. Κραυγές απόγνωσης για την καταστροφή που τους βρήκε.

Είχα από τότε το μικρόβιο της Δημοσιογραφίας. Σταμάτησα σε ένα περίπτερο στη διασταύρωση των δρόμων Ταξιαρχών και Αθηνών (τώρα Γρηγορίου Λαμπράκη) και ζήτησα να πάρω ένα τηλέφωνο. Κάλεσα στην «Απογευματινή» και ζήτησα τον Αστυνομικό Συντάκτη. Μίλησα με τον αείμνηστο Τάσο Χιόνη, με τον οποίο είχα την τύχη να τον γνωρίσω από κοντά μερικά χρόνια αργότερα και να συνεργαστούμε ως συνάδελφοι πια στο Αστυνομικό ρεπορτάζ. Του περιέγραψα συνοπτικά το «οδοιπορικό μου» και το τι είχε προκαλέσει η θεομηνία… Με άκουγε κάπου τρία λεπτά και εγώ άκουγα μόνο την ανάσα του. Όταν του είπα «αυτά», μου είπε «σε ευχαριστώ Βαγγέλη και κλείσαμε.

Τότε δεν υπήρχαν οι τηλεοπτικοί Σταθμοί για συνεχή ροή προγράμματος, ζεύξεις από δέκα σημεία, Pull, Skype για «ζωντανές» συνεντεύξεις. Ούτε και Iphone για selfies δίπλα στις λάσπες, τα κατεστραμμένα αυτοκίνητα και τις σωρούς που παρασύρθηκαν από τα ορμητικά νερά από το Νεκροταφείο Νεάπολης.

Την επομένη, όταν μετά βίας κατάφερα να πάω στη δουλειά, είδα στα περίπτερα το μέγεθος της καταστροφής από τις εφημερίδες. Πήρα και την «Απογευματινή» και διάβασα το «οδοιπορικό» μου. Μόνο τότε κατάλαβα γιατί άκουγα μόνο την ανάσα του. Τα είχε καταγράψει όλα…

Πνιγμένοι – καταστροφές

Αναμφίβολα πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη θεομηνία όλων των εποχών, που κράτησε μιάμιση ώρα και έπληξε πολλές περιοχές του λεκανοπεδίου. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι το γεγονός ότι το Αιγάλεω και το Μοσχάτο κηρύχθηκαν σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Συνολικά πλημμύρισαν 1.924 υπόγεια, παρασύρθηκαν 172 αυτοκίνητα και καταστράφηκε το 15% των δρόμων. Ο αριθμός των θυμάτων έφτασε τα 37. Οι περισσότερες καταστροφές σημειώθηκαν σε Νίκαια και Κορυδαλλό. Επίσημα είχαν καταμετρηθεί 150 χιλιοστά στο κέντρο της Αθήνας. Και έπεσαν όλα σε λίγη μόλις ώρα, με ένα υποτυπώδες δίκτυο συλλογής βρόχινων υδάτων…

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here