Σαν σήμερα ο τορπιλισμός του « Έλλη» στην Τήνο -οι διαψεύσεις των Ιταλών και η Μεγάλη Αλβανία

Τον Δκαπενταύγουστο του 1940, στην Τήνο έχει καταπλεύσει το καταδρομικό Έλλη, σημαιοστολισμένο, για να συμμετάσχει στη μεγάλη θρησκευτική γιορτή. Ξαφνικά στις 8.30 το πρωί , ενώ το « Έλλη» βρίσκεται αγκυροβολημένο περίπου 800 μέτρα από τον λιμενοβραχίονα  περιμένοντας να  αποδώσει τιμές κατά ην περιφορά της ιερής εικόνας, πλήττεται απρόκλητα από υποβρύχιο αγνώστου εθνικότητας.

 

Από τις τρεις τορπίλες που βλήθηκαν  οι δύο εξεράγησαν στον λιμενοβραχίονα ενώ η τρίτη έπληξε το « Έλλη» στο μέσο της δεξιάς πλευράς του, κάτω από το εν λειτουργία λεβητοστάσιο, δημιουργώντας μεγάλο ρήγμα και προκαλώντας έκρηξη.

Το καταδρομικό βυθίστηκε με ένα νεκρό και 29 τραυματίες, ενώ μια γυναίκα στην προβλήτα πέθανε από ανακοπή

Η ιερόσυλη πράξη άφησε τότε άφωνο το πανελλήνιο. Εν καιρώ ειρήνης ένα ξένο υποβρύχιο έπληξε αναίτια και αιφνιδιαστικά ένα ελληνικό πολεμικό σκάφος σε θρησκευτική αποστολή και έθεσε σε κίνδυνο τις ζωές εκατοντάδων προσκυνητών. Η ταυτότητα του υποβρυχίου παρέμεινε « άγνωστος», σύμφωνα με το επίσημο ανακοινωθέν στις εφημερίδες της επόμενης  μέρας. Η κυβέρνηση Μεταξά σε μια προσπάθεια να διατηρήσει την ουδετερότητα και να εμποδίσει την εμπλοκή της Ελλάδας στον πόλεμο, απαγόρευσε κάθε δημοσίευση «περί εθνικότητος του υποβρυχίου και γενικώς περί τορπιλισμού του εύδρομου».

Από τα θραύσματα των ναρκών εξακριβώθηκε αμέσως ότι  το υποβρύχιο ήταν ιταλικό  (ήταν  το «Ντελφίνο»)

Στις 16 Αυγούστου ο ελληνικός τύπος στο σύνολο του χαρακτήρισε «δόλιο και άνανδρο πλήγμα» την απρόκλητη επίθεση κατά του « Έλλη» που «χτυπήθηκε πισώπλατα από εχθρικό στιλέτο»

Ο ιταλικός τύπος απέδωσε τον τορπιλισμό σε τέχνασμα των Άγγλων «ίνα δηλητηριασθούν έτι μάλλον αι ελληνοϊταλικαί σχέσεις». Ο Τσιάνο (γαμπρός του Μουσολίνι)  κατηγόρησε τον ανισσόροπο  Ιταλό διοικητή Δωδεκανήσου De  Vecchi ως εμπνευστή της επιχείρησης, αλλά κατά  τον Γκράτσι υπεύθυνος για τον τορπιλισμό ήταν ο ίδιος ο Μουσολίνι, ο οποίος έτσι ήθελε να αποδείξει στους Άγγλους πως κυρίαρχος της Μεσογείου ήταν η Ιταλία και όχι η Αγγλία.

Ο τορπιλισμός του « Έλλη» δεν ήταν μεμονωμένο γεγονός, αλλά συνέχεια της επιθετικής ιταλικής πολιτικής που είχε μπει επισήμως στον πόλεμο δύο μήνες πριν (τον Ιουνιο του 1940)

  • την ίδια μέρα, ανήμερα δηλαδή του Δεκαπεντεύγουστου, το απόγευμ, χτυπήθηκε  από ιταλικά αεροπλάνα στον όρμο Μπαλή της Κρήτης το ελληνικό ατμόπλοιο «Φρίντων»
  • στις 12 Ιουλίου τρία ιταλικά βομβαρδιστικά αεροπλάνα έβαλαν εναντίον του πλοίου «Ωρίων » και του αντιτορπιλικού « Ύδρα» στην Κρήτη.
  • Στις 31 Ιουλίου ιταλικά αεροσκάφη χτύπησαν τα αντιτορπιλικά  «Βασιλεύς Γεώργιος» και «Βασίλισσα Όλγα» στον κόλπο της Κορίνθου αλλά και δύο ελληνικά υποβρύχια στο  λιμάνι της Ναυπάκτου.

ΚΛΙΜΑΚΩΣΗ

  • Στις 11 Αυγούστου οι Ιταλοί κινούν το ζήτημα  «Νταούτ Χότζα», θέτοντας απερίφραστα ότι υπάρχει αλυτρωτικό ζήτημα των Αλβανών  σε βάρος της Ελλάδας και προς όφελος της Ιταλοκρατούμενης  τότε Αλβανίας. Το πρακτορείο Στέφανι μεταδίδει ότι  «δολοφονήθηκε ο Αλβανός πατριώτης, Νταούτ Χότζα». Ο Χότζα, που ήταν ληστής και είχε όντως καταδικαστεί ερήμην σε θάνατο στην Ελλάδα για τα ποινικά εγκλήματά του, δολοφονήθηκε πράγματι, όμως  στην Αλβανία και από Αλβανούς. Οι δράστες μάλιστα συνελήφθησαν στην Ελλάδα, γιατί διέφυγαν μετά το φόνο και εισήλθαν σε ελληνικά εδάφη.
  •  Αλβανοί και Ιταλοί προπαγάνδιζαν όμως ότι  «εφονεύθη αγρίως από Έλληνες επί Αλβανικού εδάφους».Συγχρόνως μια συντονισμένη εκστρατεία, του Ιταλικού Τύπου και ραδιοφώνου ενοχοποιούσε τις ελληνικές αρχές για τη «δολοφονία του Χότζα», και έθετε ζήτημα « απελευθέρωσης της  Τσαμουριάς από τον ελληνικό ζυγό». Οι ανακοινώσεις του Αθηναϊκού Πρακτορείου στις 12, 13 και 14 Αυγούστου, οι οποίες κατέρριπταν τους ιταλικούς ισχυρισμούς, παραθέτοντας  αφ΄ ενός αδιάψευστα στοιχεία και αφετέρου τα  ονόματα των πραγματικών δολοφόνων του, που ήταν Αλβανοί και συνελήφθησαν στην Ελλάδα, όπου είχαν καταφύγει, αποσιωπήθηκαν από τον Ιταλικό Τύπο. Αντιθέτως το σύνολο των Ιταλικών εφημερίδων, κατηγορούσε την Ελλάδα για επεκτατισμό και αξίωνε απόδοση εδαφών (Τσαμουριά) στην Αλβανία.
  • Ο πρεσβευτής της Ελλάδας στη Ρώμη, Ιωάννης Πολίτης, τηλεγράφησε στις 14 Αυγούστου στην Ελληνική κυβέρνηση : « Ούτω η Ιταλία ζητεί αναφαδόν τον ακρωτηριαμόν της Ελλάδος και δη επειγόντως. Όλα τα μέχρι τούδε γνωστά αποτελούν προοίμιον του κεφαλαίου τούτου».
  • Πάντως κανείς δεν φανταζόταν τότε  την συνέχεια του «κεφαλαίου τούτου», που ξεκίνησε την επόμενη στις 15 Αυγούστου, στο λιμάνι του νησιού της Μεγαλόχαρης , για να ολοκληρωθεί στις 28 Οκτωβρίου, με την επίθεση της Ιταλίας κατά της Ελλάδας. Ωστόσο ο τορπιλισμός του «Έλλη» αφύπνισε και ξεσήκωσε τον ελληνικό λαό, προετοιμάζοντάς τον ψυχολογικά να αντιμετωπίσει τον εισβολέα που δε σεβάστηκε «ιερά και όσια».
Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here