Του ΠΕΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ

Περιέργως πως, αλλά αυτές τις ημέρες  με απασχολεί αυτό το ερώτημα.

Έχω μια ανησυχία, έχω μια περίεργη αίσθηση.

Έχω έναν κόμπο.

Εκτιμώ πως η επόμενη μέρα απ το συλλαλητήριο δεν θα είναι ίδια.

Όχι πως αυτό είναι το Α και το Ω της εποχής, αλλά λόγω συσσώρευσης των προβλημάτων.

Κάτι θα έχει αλλάξει

Δεν είμαι μάντης κακών (κατ ανάγκη) μα η αίσθηση μου είναι πως με όλη αυτήν την πίεση που έχει υποστεί η κοινωνία, με όλη την υποτίμηση του ρόλου της.

Με την συνειδητή  αδρανοποίηση της.

Με την βίαιη  αλλαγή στην διαστρωμάτωση της, την εξαφάνιση και φτωχοποίηση μεσαίων στρωμάτων.

Με την ανυπαρξία ρόλου και μέλλοντος της νεολαίας και την περιθωριοποίηση  που προκαλεί η ανεργία.

Σε συνδυασμό με την υλοποίηση πολιτικών εξαθλίωσης και περιχαράκωσης πολλές φορές της ίδιας της αξιοπρέπειας.

Σε συνδυασμό  με ένα εθνικό ζήτημα σοβαρό μεν , αλλά με έκταση και ένταση πέραν αυτού.

Όλο αυτό μου παρομοιάζει σαν να έχεις ένα ελατήριο (αμορτισέρ) που συνέχεια το πιέζεις, το πιέζεις και μοιραία αν δεν το αφήσεις σιγά, σιγά να εκτονωθεί τότε από την υπερβολική πίεση, θα σπάσει και  «γαία πυρί μειχθήτω».

Είναι σαν να γεμίζεις ένα μπαλόνι συνέχεια με αέρα.

Αυτό που λεω δεν είναι καμιά βαθυστόχαστη ανάλυση , απλά είναι μια φυσική εξέλιξη που ιστορικά έχει επιβεβαιωθεί με αποτελέσματα  ανάλογα των συνθηκών, του αντιπάλου, της σύνθεσης  των κοινωνικών δυνάμεων κλπ.

Σε ότι αφορά την σύνθεση

Όλη αυτή η κρίσιμη κοινωνική μάζα θα είναι συγκεντρωμένη στο συλλαλητήριο,

Θα είναι ένα ψηφιδωτό ετερόκλητο που την κινητοποίηση στηρίζουν τα ΜΜΕ.

Θα είναι από τον Μίκη, μέχρι αυτούς που έδερναν τον Μίκη.

Θα είναι «Αντιμνημονιακοί» και Αντιμνημονιακοί.

Θα είναι Δεξιοί, Νεοφιλελεύθεροι, Μνημονιακοί, Πατριώτες, Παπάδες, Φασίστες, Γραφικοί, Απλοί άνθρωποι κλπ.

Όλο αυτό το ετερόκλητο πλήθος δεν θα έχει τα ίδια δεδομένα, τα ίδια χαρακτηριστικά.

Όμως αυτό που θα το ενώνει είναι το όνομα  Μακεδονία και στο άκουσμα θα έχουν ένα κοινό χειροκρότημα.

Αυτός ο κόσμος κάτω από αυτήν την φόρτιση, και με την ανάλογη τροφοδότηση είναι πιθανόν να υιοθετήσει  συνθήματα και τίτλους τύπου : Μακεδονία σημαίνει Ελλάδα, Όλοι οι Έλληνες ενωμένοι κάτω από την Ελληνική σημαία, Θα δακρύσουν οι Καρυάτιδες κλπ

Συνθήματα που δεν δηλώνουν προοδευτική χροιά.

Χωρίς να ακουστεί ο ρόλος του ΝΑΤΟ, των Αμερικάνων κλπ Τόσο όσο η πραγματική σημασία τους.

Εκεί υπάρχει η λεπτή κόκκινη γραμμή να οδηγηθεί μεγάλη μερίδα, από το Εθνικό  στο Εθνικιστικό.

Από το δημοκρατικό στο σκοταδιστικό.

Φυσικά το πιο εύκολο είναι όλο αυτό να το σνομπάρεις και να το χλευάζεις βάζοντας ταμπέλες.

Το δύσκολο είναι να το αναλύεις, να του δίνεις άλλη προοπτική και να παρεμβαίνεις έτσι ώστε να παίρνει άλλα χαρακτηριστικά και να ανοίγει μια άλλη προοπτική.

Το σίγουρο είναι ένα. Επαγρύπνηση, σωστή ανάγνωση χωρίς ψηφοθηρική εκμετάλλευση (το κάνουν πολλοί και πολλές) και θέσεις που να δίνουν άλλη προοπτική.

Χωρίς ταμπέλες και τσουβάλιασμα.

Δεν θα πάρω μέρος, δεν θα αθροιστώ.

Όμως επιθυμώ να ανοίξει ένας διάλογος με αφορμή αυτό το γεγονός που μπορεί να βγουν χρήσιμα συμπεράσματα και μια παρακαταθήκη για αύριο.

Ελπίζω να υπάρξει μεγάλη μερίδα κόσμου που δεν θα χάσει το χρώμα της και γίνει πραγματικότητα το άσμα, «ρούχα μαζί που πλύθηκαν και έχουνε γίνει ροζ»

Ας έχουμε τον νου μας.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 Έχουν τόσο πολύ ανακατευτεί τα πράγματα που είναι σαν το τραγούδι που λεει: «ρούχα μαζί που πλύθηκαν και έχουνε γίνει ροζ»…

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here