Του ΠΕΡΙΚΛΗ ΚΑΠΕΤΑΝΌΠΟΥΛΟΥ
Την ακροθαλασσιά  κεντούν μικρά άσπρα σημαδάκια. Τα έργα των ανθρώπων ασήμαντες υποδηλώσεις στο πιθάρι της μνήμης.
Ψηλά στο λόφο. Μακριά από την ιταμότητα των καθημερινών πραγμάτων, στέκει ακοίμητος βιγλάτορας . Παρατηρεί και σιωπά. Αφουγκράζεται  και περιμένει.
Τι περιμένει; Ότι περίμενε πάντα.  Έτοιμος  να αντιμετωπίσει το πεπρωμένο του.
Αθηναίος ή Θηβαίος, Βυζαντινός ή Φράγκος, Έλληνας ή Χριστιανός, ποια εποχή και ποιόν αιώνα; Τι σημασία έχει; Αυτός ήταν  πάντα εκεί.
Κάποτε, μετρούσε τις τριήρεις  και τους δρόμωνες  που εισέρχονταν στο  οπτικό του πεδίο, πλέοντας  για να δέσουν στο οχυρωμένο λιμάνι.
Σήμερα, αριθμεί τις  τα αυθαίρετα των ανθρώπων έργα που ξεφυτρώνουν, εδώ και  πολλές δεκαετίας  στις υπώρειες  του οχυρωμένου λόφου, απειλώντας να τον καταλάβουν.
Το μαντείο του Μελάμποδα, το βυζαντινό εκκλησάκι του Αι-Γιώργη, οι παλιές μυλόπετρες στο καθημαγμένο εργαστήρι, τα παλιά κελιά με την οθωμανική αρχιτεκτονική, ο μεγάλος πεύκος και το φιλόξενο πεζούλι. Ολόγυρα μικρές πινελιές από βιολέτες και κίτρινα κρινάκια. Οι  λαξευμένες πέτρες  από τους πύργους που έχουν κυλήσει ανάμεσα στις   «εγγράμματες» ελιές , περιμένουν αιώνες  το στοργικό χέρι  το οποίο θα τις επανατοποθετήσει στην αρχική τους θέση.
Ο  πύργος, στήθηκε και πάλι ορθός, τρίπατος  επιβλητικός.   Οι τοξοθυρίδες του, μικρά κατακόρυφα ανοίγματα στην ισόδομη λιθοδομή, επιτρέπουν στο σήμερα να εισβάλλει στο παρελθόν. Ρωγμές στον άχρονο χρόνο.
Έψαξα  να βρω το μαντείο του  θεραπευτή και ήρωα Μελάμποδα, χωρίς αποτέλεσμα. Εκεί στο ίδιο μέρος, δύο αιώνες πριν τον Ασκληπιό, θεράπευε ψυχή και σώμα.  Βρήκα όμως τον ελλέβορο τον πιστό σύντροφο και βοηθό του. Ανάμεσα στις αρχαίες πέτρες, φυτρώνει ακόμα το φυτό που, στα χέρια του Μελάμποδα,  νίκησε την τρέλα των  θυγατέρων του βασιλιά της Τίρυνθας.
Ο Απόλλωνας άρχισε να βυθίζεται ολοπόρφυρος  στην γαλάζια απεραντοσύνη του ορίζοντα. Οι σκιές αρχίζουν να κυριαρχούν, παίρνουν τον έλεγχο του χώρου και του χρόνου. Το παλιό μονοπάτι  χάνεται στην κορυφή του λόφου.   Κανείς δεν γνωρίζει που οδηγεί.
Άραγε  είναι ο κρίκος  που μας συνδέει με το παρελθόν ή  αποτελεί  προβολή στο μέλλον ;
                                                                                                                                            Αιγόσθενα, 14 Απρίλη 2017
Για την αντιγραφή
Περικλής Καπετανόπουλος
Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here