«Ποτάμι» προς Λοβέρδο: Γύρισες την Τήνο στα χρόνια της χούντας και μιλάς από πάνω

«Σκοτώνονται» ο Σταύρος Θεοδωράκης με τον Ανδρέα Λοβέρδο, με αφορμή τη πρωτοβουλία του δεύτερου να καταθέσει ερώτηση στη Βουλή για το ίδρυμα Τήνου.

Συγκεκριμένα, η χούντα είχε αλλάξει τον τρόπο διαχείρισης του ιδρύματος Παναγίας Τήνου (έναν τρόπο λειτουργίας που ίσχυε ανελλιπώς από την επανάσταση του 1821!) και  όταν αυτό επανήλθε στην «προτέρα» του κατάσταση, η κυβέρνηση  του ΠΑΣΟΚ και συγκεκριμένα ο Ανδρέας Λοβέρδος επανέφερε το 2014 την διαχείριση στο «μοντέλο» της χουντας. Με τροπολογία που υπέγραψαν  βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, των ΑΝΕΛ και του Ποταμιού, ο τρόπος διοίκησης άλλαξε και πάλι, επανερχόμενος στο παραδοσιακό σχήμα.

Ο Λοβέρδος, που ανήκει στο Κίνημα Αλλαγής,  κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή όπου εγκαλεί ουσιαστικά όσους υπέγραψαν την  επαναφορά του παραδοσιακού σχήματος διοίκησης (τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Συρμαλένιο, Α. Συρίγο, Ν. Μανιό, Ν. Ξυδάκη. Θ. Μεγαλοοικονόμου, τον βουλευτή των ΑΝΕΛ Κ. Ζουράρι και τον βουλευτή από το Ποτάμι Σπ. Δανέλλη)

Μιλά για μεθοδεύσεις και αναφέρει ότι η τροπολογία «καθαιρεί αυθαιρετα  και χωρίς καμία δικαιολογία τη νομίμως εκλεγμένη διοικούσα επιτροπή του Ιδρύματος της Παναγίας Τήνου με αντιδημοκρατικές διαδικασίες που καταδικάζουν το ίδρυμα της Παναγίας της Τήνου σε ακυβερνησία και πλήρη αδυναμία να πράξει το καθήκον του απέναντι στους χιλιάδες προσκυνητές».

Το Ποτάμι αντέδρασε με την εξής ανακοίνωση:

«Θέλει περισσό θράσος να είσαι αυτός που ως υπουργός γύρισες την διαχείριση του ιδρύματος Τήνου πίσω στα χρόνια της Χούντας, σήμερα, που το ίδρυμα αποδόθηκε στους κατοίκους της Τήνου, να συνεχίζεις να προκαλείς ζητώντας ξανά χουντικές ρυθμίσεις. Το Ποτάμι ψήφισε τον Φεβρουάριο την τροπολογία για το Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελίστριας Τήνου σε πλήρη συνεννόηση με τους εκπροσώπους του τηνιακού λαού. Οι φορείς και οι πολίτες της Τήνου ήταν οι πρώτοι που αντέδρασαν το 2014 στην παράδοση του ιδρύματος – και βεβαίως των εσόδων του – στα χέρια ενός προσώπου, του επιχώριου Μητροπολίτη. Τότε δηλαδή που με τροπολογία του ο υπουργός κ. Λοβέρδος επέβαλε ξανά τον τρόπο λειτουργίας που ίσχυε επί Χούντας – από το 1969 και μέχρι το 1976 – ακυρώνοντας ένα καθεστώς που ίσχυε από το 1823. Η τροπολογία του Φεβρουαρίου έβαλε τέλος στην εκτροπή που έδινε υπερ-προνόμια στον τοπικό μητροπολίτη και επανέφερε το Ίδρυμα στους σκοπούς που είχαν ορίσει οι κτήτορες του: Διττός χαρακτήρας – λαϊκός και εκκλησιαστικός – και διττή αποστολή – κοινωφελής και θρησκευτική. Όσο για τις  ανησυχίες του κ. Λοβέρδου για «πιθανή ακυβερνησία του ιδρύματος» λόγω της άρνησης της απερχόμενης διοίκησης να συνεχίσει να ασκεί προσωρινά τα καθήκοντά της, εκβιάζοντας την επιστροφή στο παλιό καθεστώς, οι γνωμοδοτήσεις των νομικών – με κορυφαία αυτή του συνταγματολόγου Νίκου Αλιβιζάτου – είναι σαφείς: Ο Πρόεδρος και τα μέλη της Διοικούσας Επιτροπής οφείλουν να συνεχίσουν να ασκούν τη διαχείριση των τρεχουσών υποθέσεων του Ιδρύματος, έως την 30η Οκτωβρίου, οπότε και θα αναλάβει καθήκοντα η νέα διοίκηση»

ΤΙ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ Ο ΛΟΒΕΡΔΟΣ

Τον Οκτώβρη του 2014, μεταξύ άλλων τροπολογιών, πέρασαν τρεις τροπολογίες οι οποίες με πραξικοπηματικό τρόπο παρέδωσαν στην Εκκλησία το Πανελλήνιο Ιερό Ιδρυμα Ευαγγελιστρίας Τήνου (ΠΙΙΕΤ),  το οποίο ήταν ένα  κοινωφελές ίδρυμα που από το 1825, και για περίπου 200 χρόνια, βρισκόταν υπό την εποπτεία του κράτους, με διοίκηση λαϊκών Τηνίων πολιτών και προσέφερε πολλά στην ανάπτυξη του νησιού

Απο τότε το ίδρυμα έπαψε να εξαιρείται από τον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Ελλάδας και από αυτοτελές κοινωφελές ίδρυμα, μετατράπηκε σε εκκλησιαστικό ίδρυμα. Ετσι, στην ουσία, η 200 ετών λαϊκή διοίκηση του ΠΙΙΕΤ πέρασε στα χέρια της Εκκλησίας μαζί με τη διαχείριση του μεγάλου του πλούτου

Μέχρι τότε το παγκάρι του Ιδρύματος  είχε τρία κλειδιά και δεν μπορούσε κανείς να το ανοίξει μόνος του! Το ένα κλειδί το κρατούσε η εκλεγμένη από τον λαό της Τήνου εννεαμελής επιτροπή, το δεύτερο το είχε το  Δημόσιο Ταμείο (δηλαδή το κράτος) και το τρίτο η Εθνική Τράπεζα. Αυτό διασφάλιζε την πλήρη διαφάνεια. Με τις τροπολογίες, ο έλεγχος αυτός πέρασε στην Εκκλησία. Επίσης, δόθηκε στον εκάστοτε μητροπολίτη η δυνατότητα να συμμετέχει στη διαδικασία επιλογής του διδακτικού και διοικητικού προσωπικού της (μοναδικής στην Ελλάδα) Σχολής Καλών Τεχνών Πανόρμου Τήνου. Μέχρι τότε λόγο για τη Σχολή είχαν δύο καθηγητές του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και δύο της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών Αθηνών.

Τρίτη αλλαγή του Λοβέρδου είναι αυτή που επηρεάζει τη διοίκηση. Ο μητροπολίτης συμμετέχει πλέον στην εκλογή του αντιπροέδρου και γραμματέα της Διοικούσης Επιτροπής του Ιδρύματος με τη δυνατότητα διπλής ψήφου

Το Ιδρυμα αυτό κτίστηκε το 1823 από την προσωπική περιουσία ιδιωτών, οι οποίοι με τη διαθήκη τους το κληροδότησαν στον λαό της Τήνου και όρισαν με σαφήνεια τον λαϊκό του χαρακτήρα και τον δημοκρατικό τρόπο λειτουργίας του (αποκλείοντας ρητώς τους ιερωμένους από τη διοίκηση).

« […] ε) Οι εφημέριοι, οι διάκονοι, οι ψάλται, οι κανδηλανάπται, οι κανονάρχοι, να εκτελούν τα χρέη τους και να μην ανακατώνονται διόλου εις τας υποθέσεις της Εκκλησίας, αλλά να υποτάσσωνται εις εκείνα όπου τους διορίζουν οι Επίτροποι και εκ συμφώνου να είναι εις την Εκκλησίαν και να αλλάζουν πάλιν εκ συμφώνου, και να ευρίσκουν άλλους διά να μη διαμένουν πολύν καιρόν» (Απόσπασμα από τη διαθήκη των κτητόρων).

Το ίδρυμα αυτό, μέχρι να γίνει εκκλησιαστικό, είχε χρηματοδοτήσει την ηλεκτροδότηση του νησιού και είχε συνδράμει  στην ανάπλαση  της ύδρευσης ώστε να λυθεί το πρόβλημα της ύδρευσης της πόλης της Τήνυ, είχε χρηματοδοτήσει λιμενικές υποδομές, συντήρτηση σχολειων, συντηρούσε  γηροκομείο,  τη Σχολή Καλών Τεχνών, στην οποία προσέφερε από το 1955 και κάθε χρόνο πολλά χρήματα για τη λειτουργία της, διατηρούσε την  παράδοση του νησιού στη μαρμαροτεχνία και τη μαρμαρογλυπτική, ανέλαβε τις σπουδές δυο σπουδαίων καλλιτεχνών, του Χαλεπά και του Γύζη,όπως και άλλωνλιγότερο γνωστών. Εξάλλου εξαρχής είχε λαϊκό χαρακτήρα και το 1829 είχε ιδρύσει έντεκα σχολεία στο νησί, το ένα από αυτά γαλλόφωνο. Το ίδρυμα κάλυπτε τους μισθούς των δασκάλων και όλα τα  έξοδα των σχολείων. Το 1833 έδωσε το σημαντικότατο για την εποχή ποσό των 20.000 δραχμών για τις ανάγκες του Εθνικού Στρατού, έδωσε 5.000 για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Αθηνών, το 1860 έστειλε χρήματα για τους Χριστιανούς της Συρίας και της Ινδίας, το 1866 στήριξε οικονομικά τους Κρητικούς που κατέφυγαν διωκόμενοι στην Τήνο, ως πρόσφυγες, το 1922 κατέβαλε το ποσό των 30.000 δραχμών στους Μικρασιάτες πρόσφυγες του νησιού όπως και οικόπεδα στη μια άκρη του λιμανιού, το 1925 έδωσε για την αεροπορική άμυνα 100.000 δρχ. και πλήρωσε για να ιδρυθεί Γυμνάσιο. Το 1940 με πατριωτική ετοιμότητα προσέφερε όλη την κινητή και ακίνητη περιουσία του πλην της Αγίας Εικόνας στην ελληνική κυβέρνηση για τις ανάγκες του πολέμου -την ίδια μέρα ο βασιλιάς Γεώργιος σφράγιζε το Τατόι, με τα τιμαλφή του, και αναχωρούσε για την Αίγυπτο, χωρίς να δώσει πεντάρα. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής πρόσφερετροφή και ρουχισμό σκαι το 1957 έκτισε το σημερινό Γυμνάσιο-Λύκειο χωρίς να πάρει δεκάρα απο το υπουργείο Παιδείας. Επίσης έφτιαξε βρεφονηπιακούς σταθμούς ειδικά για τα παιδιά που υπέφεραν από τον εμφύλιο και βρήκαν καταφύγιο εκεί, έδινε δε χρήματα σε όλους τους αναξιοπαθούντες χωρίς να εξεταζει πολιτικά φρονήματα, όπως ήταν το «στάνταρ» τς εποχής εκείνης. Και αγότερα, το 2007 ανέλαβε να πληρωνει το ενοίκιο όλων των πληγέντων απο τις πυρκαγιές της Ηλείας, επί 6 μήνες.

Μετά την ψήφιση των τροπολογιών οι Τήνιοι ξεσηκώθηκαν  και απαιτησαν να επανέλθει ο ίδρυμα στο πνεύμα και το γράμμα της αρχικής διαθήκης των κτητόρων.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here