Του Φώτη Κουβέλη*

Η απλή αναλογική καταγράφει τους πραγματικούς εκλογικούς συσχετισμούς, υπηρετεί τη γνήσια έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας και τον λειτουργικό, στο πλαίσιο της Δημοκρατίας, χαρακτήρα του εκλογικού σώματος ως του αμέσου οργάνου του κράτους.

Με την απλή αναλογική, η Βουλή γίνεται πραγματικά αντιπροσωπευτικός θεσμός της ελληνικής κοινωνίας και παρέχεται η δυνατότητα να εκφράζονται χωρίς αποκλεισμούς, στο πλαίσιο αυτής –της αντιπροσωπευτικά συγκροτούμενης Βουλής-όλες οι απόψεις και οι πολιτικές θέσεις. Διαμορφώνει συνθήκες αποκατάστασης της εμπιστοσύνης των πολιτών στο κοινοβούλιο και αποκρούει την προνομιακή μεταχείριση των μεγαλυτέρων και δυνάμει κυβερνητικών κομμάτων έναντι των μικροτέρων.

Ο αντίπαλος λόγος στην απλή αναλογική περιορίζεται στον ισχυρισμό ότι αυτή δεν εξασφαλίζει την κυβερνητική σταθερότητα. Η κυβερνητική σταθερότητα όμως δεν στηρίζεται σε νομικές ρυθμίσεις και δεν προκύπτει ως το αποκλειστικό αποτέλεσμα του εκλογικού συστήματος. Η κυβερνητική σταθερότητα προϋποθέτει, κατά κύριο λόγο, περιεχόμενο πολιτικής για την κοινωνική συνοχή και τη συσπείρωση των κοινωνικών δυνάμεων. Για την κατάργηση της απλής αναλογικής η Ν.Δ. προβάλλει την απειλή της ακυβερνησίας και ουσιαστικά επαναφέρει την δημοκρατικά απαράδεκτη θέση για τη «χαμένη ψήφο» στα μικρότερα κόμματα. Η απλή αναλογική «απελευθερώνει» και απεγκλωβίζει την πολιτική και τις δυνάμεις της από αρνητικές διλημματικές θέσεις και κομματικές αγωνίες για την ύπαρξή τους και είναι δυνατόν να οδηγεί σε πολιτικές συνθέσεις και συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας σε προγραμματική βάση. Σε αυτές τις συνθέσεις γνήσια αναφέρεται ο ΣΥΡΙΖΑ, με την πεποίθηση ότι είναι αναγκαίες οι συγκλίσεις για μια μεγάλη προοδευτική πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία, με στόχο και διεκδίκηση μια νέα προοδευτική διακυβέρνηση.

Στη χώρα μας είναι διαμορφωμένοι δύο πολιτικοί πόλοι. Ο ένας νεοφιλελεύθερος και συντηρητικός και ο άλλος προοδευτικός. Οι πολιτικές δυνάμεις του λεγόμενου ενδιάμεσου χώρου, (αναφερόμενες ως κέντρο, κεντροαριστερές, σοσιαλδημοκρατικές), δικαιώνοντας τον αυτοπροσδιορισμό τους πρέπει να αναζητήσουν συγκλίσεις με την αριστερά και να κλείσουν επί της ουσίας το κεφάλαιο της συμπόρευσης με τη νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Ο αναγκαίος διάλογος της κεντροαριστεράς με τον ΣΥΡΙΖΑ προϋποθέτει την απομάκρυνση της κεντροαριστεράς από τη σημερινή πολεμική ατμόσφαιρα που επιλέγει το ΚΙΝΑΛ. Η ομαλοποίηση των σχέσεων της Κεντροαριστεράς με τον ΣΥΡΙΖΑ δεν αντιστρατεύεται τον αυτοπροσδιορισμό της ούτε οδηγεί στον ετεροκαθαρισμό της από τον ΣΥΡΙΖΑ. Η ανταγωνιστικότητα του ΚΙΝΑΛ προς τον ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν έντονα αρνητικό και για το ίδιο το ΚΙΝΑΛ να εκφρασθεί και στο πεδίο της απλής αναλογικής και να την αρνηθεί. Η στάση όμως του ΚΙΝΑΛ για την απλή αναλογική είναι υπόθεση του ίδιου όπως και η ευθύνη του να υπηρετήσει το σχέδιο της Ν.Δ. να εξαφανίσει και να «κάψει» την απλή αναλογική.

Ο ΣΥΡΙΖΑ υπερασπίζεται και θα υπερασπισθεί την απλή αναλογική, απευθυνόμενος στις δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις οι οποίες την εντάσσουν και στο πρόγραμμά τους. Στο ενδεχόμενο δε των διπλών εκλογών ο ΣΥΡΙΖΑ, με την προωθούμενη διεύρυνσή του και τον αριστερό μετασχηματισμό του, θα είναι παρών και διεκδικητής νικηφόρου αποτελέσματος.

*Μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου της ΚΕΑ του ΣΥΡΙΖΑ

Από την Εποχή

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here