«Ενα παιδί πεθαίνει». Η μαρτυρία μιας 15χρονης που συνελήφθη στην Πατησίων

Δύο παιδιά, ετών 15, στην Πατησίων χθες, ημέρα του Αλέξη. Περπατούσαν τηρώντας όλα τα μέτρα.  Απέναντί τους βρήκαν το σιδερόφρακτο κράτος. Εζησαν την αγριότητα της καταστολής, το άδικο της σύλληψής τους. «Σήμερα είναι παράνομο να περπατάμε με μετακίνηση 6», τους είπαν και τους προσήγαγαν. 
Κρατήθηκαν επί ώρες σε άθλιες συνθήκες στη ΓΑΔΑ χωρίς νερό, χωρίς φαγητό, χωρίς αερισμό, χωρίς πρόσβαση σε δικηγόρο, όπως δεκάδες άλλοι ανήλικοι.
Μετήχθησαν στη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών στη Λεωφ. Αθηνών για αποτυπώματα και φωτογραφίες σαν καταζητούμενοι (αρνήθηκαν με τη συναίνεση των γονέων τους και κατηγορήθηκαν και για απείθεια κατά της αρχής).
Εζησαν την αναλγησία και την απανθρωπιά των αστυνομικών όταν μπροστά στα μάτια τους ένας 18χρονος, επίσης κρατούμενος, έπαθε επιληπτική κρίση και εκείνα, μαζί με άλλα παιδιά, έτρεχαν στον διάδρομο του κρατητηρίου πανικόβλητα ζητώντας βοήθεια, «ένα παιδί πεθαίνει».
Ενα αγόρι και ένα κορίτσι χθες στην Πατησίων, συνελήφθησαν απλά γιατί περπατούσαν. Τα παιδιά μας. Ας μην συνηθίσουμε τη βαρβαρότητα.
Διαβάστε τη μαρτυρία της νεαρής κοπέλας που συνελήφθη: 
«Σήμερα 6/12 περπατούσα εγώ με τον φίλο μου, και οι δύο 15 χρονών, στη 1 το μεσημέρι στην Πατησίων, αφού είχαμε στείλει και οι δυο μήνυμα. Στην Πατησίων, κοντά στο μουσείο, μας σταμάτησαν δύο αστυνομικοί για έλεγχο. Αφού δείξαμε χαρτιά και ταυτότητες μας είπαν να περιμένουμε για να μας μεταφέρουν στο Τμήμα, με προσαγωγή και όταν ρωτήσαμε τον λόγο η απάντηση ήταν ότι «σήμερα 6/12 είναι παράνομο να περπατάμε με μετακίνηση 6».
Φτάσαμε στο Τμήμα, και αφού πήραν τα στοιχεία μας, μας μετέφεραν σε κρατητήρια, όπου βρισκόμασταν περίπου 30 άτομα, σε κλειστό χώρο, χωρίς αερισμό. Υστερα από 2 ώρες εκεί, μας μετέφεραν, επειδή είμαστε ανήλικοι, στον κάτω όροφο με έντονο συνωστισμό από άτομα που πέρασαν παρόμοια διαδικασία. Εκεί βρισκόμασταν 4 ώρες, χωρίς φαγητό και με νερό που αγοράζαμε οι ίδιοι, σε έναν χώρο κλειστό χωρίς αερισμό 20-30 άτομα.
Δεν ήμασταν ενημερωμένοι για τίποτα, ούτε για τον λόγο που βρισκόμασταν εκεί, και μας έβαλαν να υπογράψουμε το έγγραφο του προστίμου, λέγοντάς μας ότι μόνο εάν το υπογραψουμε θα μπορέσουμε να κάνουμε ένσταση ώστε να μην πληρώσουμε πρόστιμο, χωρίς γονέα ή δικηγόρο μπροστά. Επειτα από αρκετή ώρα μας άφησαν να επικοινωνήσουμε με τους γονείς μας και να τους πούμε ότι είμαστε καλά, ενώ μας έλεγαν οτι δεν μπορούν να έρθουν πάνω μέχρι να τελειώσει η διαδικασία. Επειτα από 1 ώρα ήρθαν, έφεραν φαγητό και καθίσαμε 6 παιδιά να φάμε.
Ενα από τα παιδιά από το πουθενά άρχισε να παθαίνει κάποιου είδους επιληπτική κρίση, στο πάτωμα του διαδρόμου, έξω από το γραφείο των αστυνομικών. Πανικοβλημένοι ζητούσαμε  βοήθεια από οποιονδήποτε έχει γνώσεις για πρώτες βοήθειες και κανείς δεν εμφανίστηκε, ούτε κάλεσαν ασθενοφόρο κατευθείαν. Πολλά παιδιά τρέχαμε στον διάδρομο, φωνάζοντας πως , ένα παιδί πεθαίνει και πως χρειαζόμαστε επειγόντως βοήθεια, και οι αστυνομικοί ίσα ίσα που αντιδράσανε, λέγοντας πως δεν μπορούν να εγκαταλείψουν το πόστο τους ουτε για να πάρουν τηλέφωνο.
Μετά από μισή ώρα έφτασαν γιατροί του ΕΚΑΒ και κατάφερε το παιδί να ηρεμήσει και να πάρει λίγο αέρα. Η κατάσταση μας είχε αφήσει όλους σοκαρισμένους. Υστερα από μισή με μια ώρα, συνέβη άλλο ένα περιστατικό που μια κοπέλα λιποθύμησε.
Παραμείναμε στον ίδιο χώρο μέχρι τις 23:00 το βράδυ, φαγητό είχαν μόνο όσοι τους το έφεραν οι γονείς τους, πολλά άτομα από το πρωί δεν είχαν φάει τίποτα, και στο δωμάτιο επικρατούσε συνεχής ένταση και άγχος. Μετά, στις 23:10 μας μετέφεραν σε ομάδες 20 ατόμων στη διεύθυνση εγκληματικών ενεργειών, για να φωτογραφίσουν ορισμένους που το δέχτηκαν και οι υπόλοιποι να φύγουν με κατηγορία απείθειας.
Γενικότερα επικρατούσαν άθλιες καταστάσεις. Η κατηγορία μας για τη σύλληψη ήταν η διασπορά του covid-19, ενώ μέσα στα κρατητήρια και στους διαδρόμους της Γ.Α.Δ.Α, πλήθη ανθρώπων ήταν ο ένας πάνω στον άλλον για ώρες, χωρίς αερισμό, φαγητό και καμία ενημέρωση για την υπόθεσή τους. Πολλοί από τους συλληφθέντες δεν είχαν παραβεί καμία νομοθεσία».
Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here