Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

 

 

Όταν η ανθρώπινη ταλαιπωρία, όποιου βαθμού,  πάψει να υφίσταται, τότε αργά ή γρήγορα όλα επιστρέφουν στην πρότερη κατάσταση! Όλοι ξεχνούν τα όσα δυσάρεστα διαδραματίστηκαν, συνεχίζοντας καλές ή κακές, χρόνιες και βαθιά ριζωμένες συνήθειες. Αυτό βέβαια δεν ισχύει μόνο για την τελευταία πανδημία του κορονοϊού, αλλά και για μετά από κάθε ασθένεια για την οποία απαιτήθηκε  νοσηλεία του νοσούντος ασθενούς, ή έστω κάποια καθήλωση και απραξία για άλλοτε άλλο χρονικό διάστημα. Η παραμονή, όμως, σχεδόν όλων των ασθενών στο νοσοκομειακό κρεβάτι προσφέρει άφθονο χρόνο για περίσκεψη, συλλογισμό, ενδοσκόπηση, περισυλλογή, αναστοχασμό, είναι μεγάλη ευκαιρία για επανεξέταση προτεραιοτήτων, για εξοστρακισμό  βλαβερών  συνηθειών, όπως τη διακοπή του καπνίσματος, απόφαση για μεγαλύτερη απώλεια σωματικού βάρους, περισσότερη άσκηση και καθημερινή  δραστηριότητα, και τόσα άλλα γνωστά, σε μικρό ή μεγαλύτερο  βαθμό, από όλους.

Η πρόσφατη πανδημία σημάδεψε για τα καλά τα σύνορα χωρών, ύψωσε ρατσιστικά τείχη ωσάν ο ιός να μην μπορεί να τα διαπεράσει, και βέβαια έδωσε την ευκαιρία στις παντοδύναμες  φαρμακευτικές εταιρείες να επιδοθούν σ’ έναν αγώνα δρόμου με σκοπό την παρασκευή εμβολίου και φυσικά το ανάλογο κέρδος, μια δραστηριότητα η οποία συνεχίζεται ακάθεκτη. Και, βέβαια,  να μην ξεχνάμε ότι όλοι γίναμε θιασώτες ενός ισχυρού δημόσιου συστήματος υγείας, για άπαντες,  χωρίς εξαιρέσεις, ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους με ένα σύστημα υγείας διανθισμένο με σοσιαλιστικές πινελιές, παρά το γεγονός ότι πριν κάποιοι ίσως  είχαν αντίθετη γνώμη σε πολλές επιμέρους παραγράφους. Πιθανόν σε μεγάλο βαθμό να συνετέλεσε η αυτοθυσία μελών των υγειονομικού κλάδου εκάστης χώρας. Πολλοί ήταν εκείνοι που πέθαναν στην εκτέλεση του καθήκοντος, αψηφώντας σχεδόν όλοι  τον πιθανό δικό τους Γολγοθά, γιατροί, νοσηλευτές και λοιπό νοσομειακό προσωπικό ταλαιπωρήθηκαν αφάνταστα, οι περισσότεροι συνεχίζουν τον καθημερινό τους αγώνα γιατί ο ιός είναι πάντα εδώ και μάλλον θα παραμείνει για πολύ καιρό ακόμα. Ακόμα ζωγραφίζεται στα μάτια μας η έξοδος πολιτών στα μπαλκόνια των σπιτιών τους και το ζεστό τους χειροκρότημα για τους υγειονομικούς, οι οποίοι σε ανταπόδοση έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και συνέχισαν τις ειλικρινείς προσπάθειες. Κάπου αλλού πένθησαν, όπως στη γειτονική Ιταλία όπου ο ηλικιωμένος γιατρός Ρομπέρτο Στέλλα, στην περιοχή του Βαρέζε, παρά την απουσία προστατευτικών μέτρων συνέχισε μαχόμενος στην πρώτη γραμμή εξασκώντας ακάθεκτος το ιατρικό του λειτούργημα, για να πεθάνει τελικά από αναπνευστική ανεπάρκεια λόγω μόλυνσης από τον  κορονοϊό.  Και σαν το παραπάνω παράδειγμα, υπήρξαν πολλά και σε διάφορα μέρη του πλανήτη, γιατί αρκετοί ήταν και είναι και σήμερα εκείνοι που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αγωνίζονται επικίνδυνα για χάρη των συνανθρώπων τους, χωρίς να απαιτούν κάτι ιδιαίτερο πλην της πιστής εφαρμογής κάποιων χιλιοειπωμένων  κανόνων προσωπικής υγιεινής.

Οι καλές πράξεις, έγραφε κάποτε στο βιβλίο της «Η ανθρώπινη κατάσταση» (Γνώση, 1986 και 2009) η γερμανοαμερικανίδα πολιτική επιστήμονας και φιλόσοφος Χάνα Άρεντ (1906-1975),  οφείλουν να ξεχαστούν σύντομα, γιατί  και η απλή θύμησή τους θα καταστρέψει την ιδιότητά τους να είναι καλές. Έτσι δεν μπορούν ποτέ να γίνουν αναπόσπαστο τμήμα του κόσμου, συνεχίζει. Έρχονται και παρέρχονται, χωρίς ν’ αφήσουν ίχνος, χωρίς να αποτελούν μέρος ετούτου  του κόσμου. Ένα χρόνο πριν, και η πιο απογειωμένη φαντασία δεν θα περιέγραφε πως θα  φτάναμε εδώ. Τουλάχιστον τώρα, ας δείξουν όλοι την ευγνωμοσύνη τους σε όσους μόχθησαν με την ειλικρινή τους προσπάθεια για λήψη των απλών και ουσιαστικών προληπτικών μέτρων που όλοι γνωρίζουμε, ας προστατέψουμε την προσωπική μας ζωή και ας συνηθίσουμε να πλένουμε τα χέρια μας, όχι δίκην Πόντιου Πιλάτου αλλά με την τακτική τού «πολύ σχολαστικά», που έλεγε και η γνωστή διαφήμιση, ως πρώτο  και ελάχιστο απαραίτητο μέτρο αντιμετώπισης της πανδημίας, μεταξύ των άλλων. Όσον αφορά τους υγειονομικούς, αυτοί γνωρίζουν καλά από την ιστορία τους, πως, ούτως ή άλλως, αργά ή γρήγορα,  η προσφορά τους θα ξεχαστεί από το γενικό σύνολο, όταν και όποτε τελειώσει η παρούσα ενσκήψασα λαίλαπα!

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here