Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

 

Η γενικότερη πολιτική της σύγχρονης Τουρκίας, αλλά και διαχρονικά πιο σωστά, χαρακτηρίζεται από την ατέρμονη υπομονή στην άσκησή της και την συνεχιζόμενη ποικιλότροπη ψυχολογική βία που ασκεί σε όσους θέλει να κατακτήσει ή να υποτάξει στις ορέξεις και διαταγές της, προς ίδιον φυσικά απώτερο όφελος. Χρησιμοποιεί, εν προκειμένω, όλους τους διαθέσιμους παράγοντες και μέσα που μπορεί να έχει στη διάθεσή της, κατά το δοκούν και άκρως αποτελεσματικά. Εφημερίδες, δηλώσεις δικών της αξιωματούχων αλλά και συμφέρουσες από άλλους ξένους πολιτικούς, τηλεόραση, Τύπο, ραδιόφωνο, όλα στην καθημερινότητα, τόσο για χρήση στο αχανές εσωτερικό της χώρας με σκοπό την εμψύχωση του ηθικού των πολιτών της, όσο και για την όποια κόπωση των άλλων, έξω από αυτή.   Η ιστορία το γνωρίζει καλά αυτό και μάλιστα με τις ανάλογες λεπτομέρειες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η αιωνόβια πολιορκία και προσπάθεια κατάληψης της Κωνσταντινούπολης, αλλά και άλλων περιοχών του ελληνισμού, όπως η Κύπρος, τον προηγούμενο πλέον αιώνα, για να εστιαστούμε έτσι αποκλειστικά εις τα καθ’ ημάς.

Στο τελευταίο χρονικό διάστημα, λοιπόν, διαφαίνεται κάποια περίεργη «στροφή» στο πλαίσιο των  εθνικών θεμάτων, μέσα στα οποία περιλαμβάνονται και οι πολυδιαφημιζόμενες συνομιλίες, διερευνητικές επαφές και πιθανές διαπραγματεύσεις μεταξύ  των δύο αντίπαλων πλευρών. Είναι περίεργο πάντως και άξιον απορίας το γεγονός ότι παρά τα όσα δρομολογούνται μυστικά και σιωπηλά, η κυβέρνηση δεν ανακοινώνει δημοσίως τίποτα επ’ αυτού και αφήνει τους πολίτες παντελώς ανενημέρωτους. Βεβαίως ορισμένα πράγματα στην εξωτερική πολιτική γίνονται στο παρασκήνιο και δεν ανακοινώνονται δημόσια, για ευνόητους λόγους, κι’ ούτε πρέπει άλλωστε, αλλά σίγουρα ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να μένει με σοβαρές απορίες για την πορεία των εθνικών θεμάτων της πατρίδας του. Σε αντίθεση, όμως, η κυβέρνηση δεν παύει κάθε απόγευμα και σε ζωντανή μετάδοση να μας δίνει λεπτομέρειες για την πορεία του αριθμού των θυμάτων, των νοσηλευόμενων ασθενών στις μονάδες εντατικής θεραπείας  και των καινούργιων φορέων του κορονοϊού που ανιχνεύτηκαν με τις γνωστές δοκιμασίες. Όμως, εάν όλα αυτά γίνονται για την πανδημία του κορονοϊού, γιατί δεν υπάρχει έστω στοιχειώδης ενημέρωση των Ελλήνων πολιτών για τα τεκταινόμενα ή για όσα ψιθυρίζονται πως θα συμβούν στα παρασκήνια για τα θρυλούμενα στα πολύ σοβαρά εθνικά θέματα;

Φοβούμαστε ότι κάποιοι επώδυνοι συμβιβασμοί οι οποίοι θα γίνουν στις προσεχείς διαπραγματεύσεις και με την ανάλογη προτροπή και εξαναγκασμό των γνωστών μας, πλέον, μεγάλων δυνάμεων, θα ειπωθεί μελλοντικά από τους κυβερνώντες ότι αποτελούν  και μεγάλες εθνικές επιτυχίες. Όμως για να γίνει αποδεκτό  αυτό από την κοινή γνώμη πρέπει να προηγηθεί και να γίνει η κατάλληλη ψυχολογική ετοιμασία των πολιτών από τα διαθέσιμα μέσα και πιθανότατα από εντεταλμένους προς αυτό αρθρογράφους, όπως εύκολα μπορεί ένας υποψιασμένος παρατηρητής και αναγνώστης να διαπιστώσει, ώστε το κοινό να δεχτεί τη νέα κατάσταση η οποία ωστόσο είναι καταδικασμένη να πάρει σάρκα και οστά και να γίνει νόμος του διεθνούς δικαίου και το σπουδαιότερο με, δήθεν, την υψηλή εποπτεία και αποτελεσματική και υπεύθυνη εγγύηση κάποιων μεγάλων δυνάμεων! Η ως τώρα πορεία των  συναντήσεων, των δηλώσεων των πολιτικών, ένθεν κακείθεν, στο εθνικό θέμα, δεν αφήνουν και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας.

Οποία, όμως, ειρωνεία και τύχη της μοίρας! Εάν έστω κατά διάνοια γίνει πραγματικότητα κάτι τέτοιο,  η χώρα μας για ακόμα μία φορά κινδυνεύει να  πάρει  ένδοξα και δίκαια το επίθετο και τον γνωστό και διαχρονικό της τίτλο, «έρμη»! Τον γνωρίζει φυσικά πολύ καλά. Φρόντισαν να την τιμήσουν με αυτόν αρκετοί άλλοι σε παλιότερες  εποχές!

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here