Του Γεωργίου Νικ. Σχορετσανίτη

Ο Γερμανός φιλόσοφος Αρθούρος  Σοπενχάουερ, ήταν κατηγορηματικός, όταν έλεγε πως οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν το παρόν σαν να είναι κάτι προσωρινό, χρήσιμο μόνο για να φτάσουμε στους στόχους μας. Γι’ αυτό ισχυριζόταν, ‘… οι περισσότεροι άνθρωποι αναλογιζόμενοι το παρελθόν, συνειδητοποιούν πως δεν έζησαν παρά με την αίσθηση του προσωρινού και εκπλήσσονται όταν διαπιστώνουν πως η ζωή τους, και όσα προσδοκούσαν απ’ αυτή, ήταν ακριβώς εκείνα που τόσο αψήφιστα πέρασαν χωρίς να τα απολαύσουν…’.

Ίσως να έχει μεγάλο δίκιο ο φιλόσοφος σε κάποια πράγματα, αλλά η πολύξερη και υπομονετική ιστορία, έχει τις δικές της απόψεις για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον κάποιων ανθρώπων και του τόπου τους.  Παρατηρώ μετά από μια σχετική ανάπαυλα κάποιων ημερών, τα πρωτοσέλιδα των έντυπων εφημερίδων, αλλά και γνωστών και αξιόπιστων ηλεκτρονικών σελίδων. Σχεδόν παντού το ενδιαφέρον μονοπωλούν οι σκληρές καιρικές συνθήκες της τρέχουσας εβδομάδας μαζί με κάποια συγκεκριμένα μέτρα προστασίας των επικίνδυνων ομάδων, οι βαθμολογίες των φετινών πανελληνίων εξετάσεων, και η γνωστή πια πολιτική επικαιρότητα και αντιπαράθεση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης η οποία τελευταία, μετά την πρόσφατη συμφωνία με τους στυγνούς δανειστές, γιατί περί αυτού ακριβώς πρόκειται και όχι περί εταίρων όπως διατείνονται, φαίνεται να υποχωρεί κάπως σε ένταση και οξύτητα. Σε δεύτερη μοίρα τα οικονομικά προβλήματα των Ελλήνων, οι φορολογικές δηλώσεις και μερικές πυρκαγιές εδώ κι εκεί. Διαπιστώνω με λύπη μου πως σε μεγάλο βαθμό απουσιάζει  το δραματικό θέμα του Κυπριακού προβλήματος για το οποίο, ειδικά ετούτη την εποχή, βρίσκονται  σε πλήρη εξέλιξη κάποιες διαπραγματεύσεις στο θέρετρο Κραν Μοντανά της Ελβετίας οι οποίες ίσως σηματοδοτήσουν την περαιτέρω πορεία των Κυπρίων, και όχι μόνο, για πολλές δεκαετίες. Δεν υπάρχει αμφιβολία, όμως, ότι το Κυπριακό πρόβλημα διαρκεί πάνω από  σαράντα χρόνια, πολλές προσπάθειες έγιναν κατά καιρούς,  πολλά ειπώθηκαν και γράφτηκαν και ίσως κατά κάποιο τρόπο ‘κούρασαν’ την κοινή γνώμη στον απ’ εδώ ελλαδικό γεωγραφικό χώρο, αλλά και μέσα στην ίδια τη μεγαλόνησο, στην Κύπρο. Απ’ εδώ,  το ενδιαφέρον του κοινού μονοπωλείται από τις δυσβάσταχτες συμφωνίες και τα οικονομικά μέτρα τα οποία σε συνεχόμενη βάση αναγκάζονται να λάβουν όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις με δραματικές μειώσεις μισθών και συντάξεων, ανεργία και ότι άλλο συνεπάγεται απ’ αυτές τις καταστάσεις, τις οποίες οι ανάλγητοι δήθεν πολιτικοί κρυμμένοι πίσω από βαρύγδουπα ονόματα και τίτλους της γηραιάς ηπείρου, αποκαλούν άκουσον-άκουσον μεταρρυθμίσεις! Απ’ εκεί, συζητώντας μαζί τους, ο κόσμος δείχνει απογοητευμένος, γιατί βλέπει ότι όλα αυτά τα χρόνια δεν έχει αλλάξει κάτι προς το καλύτερο. Ίδιες καταστάσεις, ίδιοι εκβιασμοί, παρεμφερείς δηλώσεις της τουρκικής πλευράς, το ζήτημα της ασφάλειας και των εγγυήσεων, δηλαδή η παραμονή των τουρκικών στρατευμάτων, ίδια και απαράλαχτα. Ο παντοδύναμος χρόνος φαίνεται πως αμβλύνει αρκετά πράγματα σε αυτόν τον κόσμο! Φυσικά στην Κύπρο το θέμα των διαπραγματεύσεων μονοπωλεί πάλι όχι μόνο τα πρωτοσέλιδα αλλά και το εσωτερικό των εφημερίδων τους, αλλά στον απ’ εδώ ελλαδικό χώρο, η σχετική ειδησιογραφία  καταλαμβάνει λίγο σχετικά χώρο στα μέσα επικοινωνίας και τις εφημερίδες, συγκριτικά πάντοτε με την τεράστια σημασία του για ολόκληρο τον ελληνισμό.

Η συγκεκριμένη, όμως, διαπραγμάτευση δείχνει πως έχει ξεχωριστή σημασία και ίσως είναι μοναδική ευκαιρία για δίκαιη λύση, γιατί τον τελευταίο καιρό κάποια πράγματα φαίνεται πως έχουν αλλάξει στο συσχετισμό δυνάμεων που περιφέρονται γύρω από το Κυπριακό θέμα. Το ένα αποτελεί η συνεχιζόμενη απομάκρυνση της Τουρκίας από τις ΗΠΑ και η πρόσδεσή της με κάποιο τρόπο στην περιφέρεια της Ρωσίας απειλώντας ακόμα και με έξοδο από το σκέλος του ΝΑΤΟ, και το δεύτερο γεγονός η δρομολογούμενη έξοδος της Μεγάλης Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Με αυτή την τελευταία κίνηση, η πρώην πραγματικά υπερδύναμη, η Γηραιά Αλβιώνα,  θα καθορίσει αναμφίβολα εκ νέου το ρόλο της στα παγκόσμια πράγματα και υποθέσεις, χωρίς τον όποιο ανασταλτικό μηχανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο κεφάλι της. Έτσι γεννώνται κάποιοι  καινούργιοι συσχετισμοί δυνάμεων οι οποίοι πιθανόν ωφελήσουν το εθνικό πρόβλημα στο οποίο αναφερόμαστε.

Έχοντας κατά νου τα παραπάνω, θα συμφωνήσουμε, μερικώς βέβαια, με τον   Αρθούρο Σοπενχάουερ, ότι πρέπει να δώσουμε μεγαλύτερη βαρύτητα στο παρόν, εάν θέλουμε να έχουμε καλύτερο μέλλον ως Ελληνισμός!

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here