Πόσο καθαρή είναι η πισίνα;

Το θαλασσινό νερό, λόγω της φυσικής ανανέωσης και οξυγόνωσής του από τον κυματισμό και λόγω του μεγάλου υδάτινου όγκου του, αυτοκαθαρίζεται σε σημαντικο βαθμό τα δε παθογονα κάπως «αραιώνουν» και έτσι ακόμα κι αν κάποιος έρθει σε επαφή, δεν προσβάλλεται από μεγάλο αριθμο τους και συχνά «γλιτώνει» τη λοιμωξη

Ομως η πισινα είναι κλεστή και  για να είναι ασφαλής πρέπει και κατασκευαστικά να έχει χτιστεί εξαρχής σωστά αλλά και στη συνέχεια να εφαρμόζεται η ανά τεράωρο ανανέωση του νερού της, το διαρκές φιλτράρισμα και η συνεχής απολύμανση. Επίσης πρέπει και οι κολυμβητές να τηρούν όλα τα μέτρα που επιβάλλονται για την υγεία των ίδιων και των άλλων

Η ποιότητα του νερού επηρεάζεται από:

  • το σύνολο των ωρών που χρησιμοποιείται η πισινα καθημερινά
  • την περίοδο (στην  κολυμβητική αιχμή πέφτει η ποιότητα μοιραία)
  • το συνολικό αριθμό των χρηστών
  • την ηλικία των χρηστών (τα παιδιά δεν συμμορφώνονται εύκολα στους κανόνες υγιεινής).

Η μόλυνση του νερού προέρχεται κυρίως από τους κολυμβητές (ούρα, εκκρίσεις από τη μύτη, σάλιο, ιδρώτας, δέρμα, τρίχες και νεκρά κύτταρα, καθώς και ίχνη κοπράνων)

Η επιβάρυνση αυτή μπορεί να είναι σημαντική αν σκεφτεί κανείς ότι κάθε μέρα ένας ενήλικας παράγει και αποβάλλει από το δέρμα του  1 λίτρο ιδρώτα, 1 δις νεκρών κυττάρων και 38 γραμμάρια λίπους. Ενας άνθρωπος απελευθερώνει στο νερό της δεξαμενής 2×108 μικροοργανισμούς που προέρχονται μόνον από το δέρμα του!

Μικροοργανισμοί κοπρανώδους προέλευσης είναι διάφοροι ιοί (αδενοϊοί, εντεροϊοί, ιός ηπατίτιδας Α, νοροϊοί), βακτήρια (Shigella spp., E.coli O157) και πρωτόζωα (κρυπτοσπορίδιο, γιάρδια), ενώ μικροοργανισμοί μη-κοπρανώδους προέλευσης είναι διάφορα βακτήρια (Legionella spp., Pseudomonas spp., Mycobacterium spp., Leptospira spp., Staphylococcus aureus), ιοί (αδενοϊοί, ιοί των θηλωμάτων, ιός της μολυσματικής τερμίνθου), πρωτόζωα (Naegleria fowleri, Acanthamoeba spp., Plasmodium spp.) και μύκητες (Trichophyton spp., Epidermophyton floccosum)

Οι περισσοτεροι από αυτούς μπορούν να προκαλέσουν λοιμώξεις στους λουόμενους αν αυτοί καταπιούν νερό αλλά και με την απλή επαφή του δέρματος και των βλεννογόνων ή τυχόν τραυμάτων τους με μολυσμένο νερό (βλεννογόνοι ματιών, αυτιών, γεννητικών οργάνων)

Το συχνότερο μικροβιακό αίτιο λοιμώξεων είναι το κρυπτοσπορίδιο που επιβιωνει εύκολα στις πισίνες.

O έλεγχος ρουτίνας για πιθανούς μικροβιολογικούς κινδύνους διενεργείται  στις πισινες μέσω μικροβίων «δεικτών» και οι υπεύθυνοι-ειδικοί δεν αναζητούν συγκεκριμένα παθογόνα, γιατί  τα μικρόβια «δείκτες» είναι πιο εύκολο να απομονωθούν και είναι πάντα  σε μεγαλύτερους αριθμούς από τα παθογόνα. Αν οι δείτες ειναι υψηλοί, τότε η πισίνα δεν θεωρείται καθαρή ακόμα κι αν δεν βρέθηκε συγκεκριμένο παθογόνο

Η μικροβιολογική ποιότητα του νερού στις πισίνες στη χώρα μας καθορίζεται από την υπ’ αριθμ. Γ1/443/73  υγεινομική διαταξη «Περί κολυμβητικών δεξαμενών μετά οδηγιών κατασκευής και λειτουργίας αυτών», όπως αυτή τροποποιήθηκε με την υπ’ αριθμ. Γ4/1150/76 διάταξη το 1976 και την  ΔΥΓ2/80825/05/2006 .

Σύμφωνα με την υγειονομική διάταξη:

  1. Ο αριθμός των συνολικά αναπτυσσόμενων αποικιών μικροβίων σε άγαρ μετά από επώαση στους 37°C επί 24 ώρες δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 200 ανά ml ύδατος (‘αγαρ είναι το υλικο στο οποίο γίνεται η εξέταση στο μικροβιολογικό εργαστήριο)
  2. Ο αριθμός των κολοβακτηριοειδών δεν πρέπει να είναι ανώτερος των 15 ανά 100 ml ύδατος.
  3. Κανένα κολοβακτηρίδιο (E.coli) δεν πρέπει να περιέχεται σε 100 ml ύδατος.

Η πισίνα σύμφωνα με το νόμο πρέπει να ελέγχεται κάθε εβδομάδα, δηλαδή να λαμβάνεται δείγμα νερού της

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) είναι πιο χαλαρος από την ελληνική νομοθεσία και δεν απαιτεί μετρήσεις ολικών κολοβακτηριοειδών

Ο περιοδικός έλεγχος ειδικά  για Pseudomonas aeruginosa και Legionella spp. είναι χρήσιμος κυρίως για θερμαινόμενες πισίνες υδρομασάζ

Τονίζεται ωστόσο ότι η απουσία των μικροοργανισμών «δεικτών» δεν εγγυάται την ασφάλεια, καθώς ορισμένα παθογόνα είναι πιο ανθεκτικά στις μεθόδους απολύμανσης σε σχέση με τα μικρόβια «δείκτες» και δεν υπάρχει ο ιδανικός μικροοργανισμός «δείκτης». Για αυτό το λόγο, σε περιπτώσεις διερεύνησης μιας συρροής κρουσμάτων υδατογενούς αιτιολογίας σε πισινα,  απαιτείται και η ανίχνευση του ειδικού παθογόνου που υποψιάζονται οι γιατροί (π.χ. ιών, πρωτοζώων).

Ο κίνδυνος μικροβιακής μόλυνσης και πρόκλησης ασθένειας σε πισινα είναι γενικά μικρός, ειδικα΄όταν οι διαχειριστές της φροντίζουν να υπάρχει επαρκής ποσότητα  απολυμαντικού, κατάλληλο pH, φίλτρα που λειτουργούν αποτελεσματικά και όταν παράλληλα, παρακολουθούν συχνά τις μη μικροβιακές παραμέτρους, οι οποίες όμως επηρεάζουν την υγιεινή

Αυτλες οι μη μικροβιακές παράμετροι αυτοί είναι η θερμοκρασία, το υπολειμματικό απολυμαντικό και το  pH

ΧΡΗΣΙΜΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Τα άτομα που φορούν φακούς επαφής πρέπει  να τους αφαιρούν προτου μπουν στην πισινα

‘Οταν  είναι ζεστο το νερό αναπτύσσονται πιο εύκολα τα παθογόνα, επειδή στο θερμό νερό αδρανοποιούνται σε σημαντικό βαθμό τα χημικά απολύμανσης που χρησιμοποιούνται στις πισίνες

Πρέπει ο κολυμβητης να πλένεται προτού μπει στην πισίνα (για τους άλλους), αλλά και οταν βγαινει (για τον εαυτό του)

Το τσούξιμο στα μάτια που νιώθει κάποιος όταν είναι στην πισινα δεν οφειλεται στο χλώριο, αλλά στην αντιδραση του χλωριου με τον ιδρώτα, το σάλιο και τα ούρα των κολυμβητων (αμμωνία και άζωτο)

Το κανάλι υπερχείλισης της πισίνας πρέπει να λειτουργεί τέλεια γιατί δεν χρησιμεύει μόνο στο να μην ξεχειλίζει η πισίνα, αλλά και γιατί η μεγαλύτερη ποσότητα της οργανικής ρύπανσης και μόλυνσης συσσωρεύεται  στην επιφάνεια του νερού, οπότε η σωστή λειτουργία του καναλιού υπερχείλισης εξασφαλίζει ότι απομακρύνονται τα επιφανειακά στρώματα του νερού που είναι και τα πιο μολυσμένα. Αυτά εξέρχονται από τη δεξαμενή, καθαρίζονται και απολυμαίνονται, και έτσι το νερό επιστρέφει καθαρό και υγιεινό στη δεξαμενή.

Το ντους ειναι απαραίτητο πριν τη χρήση της πισίνας απομακρυνει τον ιδρώτα, τα καλλυντικά, τα υπολείμματα ούρων και κοπράνων, την  πιτυρίδα κ.λπ. Η χημική αντιδραση όλων αυτών με το χλώριο παράγει αλογονωμένους υδρογονάνθρακες, χλωρφορμιο αλδεΰδες και τριαλομεθάνια, που είναι επικίνδυνες ουσίες σχετιζόμενες και με την εμφάνιση άσθματος.

Το ιδανικο pH στην πισίνα 7,4 έως 7,6 ώστε η απολύμανση να είναι επαρκής αλλά να μην ερεθιζονται και τα μάτια. Χωρίς σωστο pH δεν μπορεί να υπολογιστεί σωστά η χλωριωση ώστε να ειναι αποτελεσματική

Το χλωριο δυστυχώς δεν προστατεύει από όλα τα παθογόνα και αν μια πισίνα «μυρίζει» χλωρίνη, δεν σημαίνει απαραιτήτως ότι ο κολυμβητής ειναι εξασφαλισμένος 100% Η χλωρίωση δεν είναι αποτελεσματική για τα πρωτόζωα Cryptosporidium parvum και Giardia lamblia. Για αυτούς τους οργανισμούς χρησιμοποιουνται φίλτρα ψιλής άμμου, υπεριώδης ακτινοβολία UV και όζον

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here