Πολυχρόνης Κουτσάκης: «Δεν έχουμε δει τα χειρότερα της κρίσης »

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στον ΓΙΩΡΓΟ ΚΙΟΥΣΗ

Γεννήθηκε το 1974 στα Χανιά. Έχει τιμηθεί με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Θεατρικού Έργου 2007 για το έργο του «Σύστημα Ρολόι» και με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Θεατρικού Έργου 2005 για το θεατρικό του έργο «Όταν ήταν ευτυχισμένος», που έχει σαν θέμα τη ζωή του Ελευθέριου Βενιζέλου. Θεατρικά έργα του έχουν βραβευθεί και έχουν ανέβει στην Νέα Υόρκη και σε άλλες πόλεις των ΗΠΑ και της Αγγλίας. To θεατρικό του έργο «Χωρίς Εσένα» ανέβηκε από το θέατρο Αμόρε το 2008 και από το ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης το 2015.

Εχει διασκευάσει το «Χωρίς Εσένα» σε κινηματογραφικό σενάριο, τα δικαιώματα του οποίου αγοράστηκαν από την εταιρία παραγωγής Film Embassy Ltd. στο Λονδίνο. ToBaby Blue” είναι το 16ο βιβλίο του. Έχουν προηγηθεί 8 μυθιστορήματα και μία ποιητική συλλογή που έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα και 6 θεατρικά έργα που έχουν εκδοθεί στον Καναδά.   Ο Πολυχρόνης Κουτσάκης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής στην Σχολή Ηλεκτρονικών Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Πολυτεχνείου Κρήτης. H ιστοσελίδα του είναι http://www.polychronis.com

Τι είναι το Baby Blue;

Το “Baby Blue” είναι ένα μυθιστόρημα που συνδυάζει την μεγάλη μου αγάπη για την αστυνομική λογοτεχνία και το σασπένς με την ανάγκη μου να μιλήσω για την Ελλάδα της κρίσης.

Τι ιστορία πραγματεύεται;

Ένα πανέμορφο τυφλό κορίτσι με εκπληκτικές ταχυδακτυλουργικές δεξιότητες και ο θετός πατέρας της παίζουν στους δρόμους της Αθήνας ένα σκετς του Σαρλό και μένουν τα βράδια, όπως και άλλοι νεοάστεγοι που έχουν πληγεί από την κρίση, στον λόφο του Φιλοπάππου. Όταν γίνουν στόχος αδίστακτων εκτελεστών, που θα σκοτώσουν τον θετό πατέρα της, ένας ισχυρός άνθρωπος του δρόμου αποφασίζει να προστατέψει το κορίτσι (και να κερδίσει χρήματα από το ταλέντο της) και παίρνει ένα τηλέφωνο. Το τηλέφωνο το σηκώνει ο Στράτος Γαζής, ο καλύτερος επαγγελματίας φροντιστής στην Αθήνα – σιχαίνεται να τον λένε δολοφόνο. Αποκαλεί τον εαυτό του φροντιστή γιατί «φροντίζει» τα θύματά του μόνο αφού κάνει έρευνα για να διαπιστώσει αν αξίζουν όντως, κατά την γνώμη του, να πεθάνουν.O Στράτος αντιμετωπίζει μια πολύ μεγάλη κρίση στη σχέση του με τη Μαρία, τον έρωτα της ζωής του, που είναι έγκυος και έχει αμφιβολίες αν μπορεί να κρατήσει το παιδί, με τους κινδύνους που συνοδεύουν τη ζωή που έχουν επιλέξει. Αλλά όσο περισσότερο ο Στράτος γνωρίζει τη Νάστια, τόσο νιώθει πως πρέπει να προστατέψει αυτό το κορίτσι, πως πρέπει να κάνει ότι μπορεί για να την κρατήσει ζωντανή.

Την ίδια ώρα, ο κολλητός φίλος και ερωτικός αντίζηλος του Στράτου, ο Κώστας Δράγκας, αστυνομικός του Τμήματος Εγκλημάτων κατά Ζωής, έχει μόλις αναλάβει μια υπόθεση που σιχαίνεται και, ως συνήθως, έχει ξεκινήσει πόλεμο με όλα τα μέσα ενημέρωσης που δεν μπορούν να του πάρουν κουβέντα.

Αυτό που οι δύο φίλοι δε γνωρίζουν είναι ότι οι υποθέσεις τους συνδέονται. Ότι τα επιχειρηματικά συμφέροντα πίσω από τους κυνηγούς της Νάστιας είναι μεγαλύτερα απ’ όσο μπορούν να φανταστούν. Ότι η λύση του μυστηρίου ίσως να βρίσκεται καλά κρυμμένη στην υπόθεση μιας διάσημης ταινίας. Και ότι, όταν τελειώσει αυτή η ιστορία, τίποτα στην προσωπική τους ζωή δε θα είναι πια το ίδιο.

-Είναι το 16ο βιβλίο σας…

Ναι, ξεκίνησα να γράφω από μικρός, το πρώτο μου μυθιστόρημα εκδόθηκε το 1998 που ήμουν 24 χρονών. Από τότε έχουν εκδοθεί συνολικά 10 βιβλία μου στην Ελλάδα (9 μυθιστορήματα και μία ποιητική συλλογή) και 6 θεατρικά έργα μου στον Καναδά.

-Με εξαιρετικές κριτικές από Ελλάδα και εξωτερικό…

Η αλήθεια είναι ότι και τα βιβλία στην Ελλάδα, και τα θεατρικά μου έργα που έχουν παιχτεί στις ΗΠΑ (Νέα Υόρκη και άλλες πόλεις) και στην Αγγλία έχουν πάρει αρκετά βραβεία και πολύ καλές κριτικές και από το κοινό και από τους κριτικούς. Χαίρομαι πολύ γι’ αυτό, αλλά το πιο κρίσιμο, ξέρετε, είναι όταν τελειώνεις κάτι δημιουργικό να το κοιτάς αυστηρά από απόσταση, σα να μην είναι δικό σου, και να ελπίζεις ότι δεν θα απογοητεύσεις τον εαυτό σου. Αν το καταφέρεις αυτό, έχεις ελπίδες να μην απογοητεύσεις και όσους σου κάνουν την τιμή να το διαβάσουν ή να το δουν.

-Ξεχωρίζετε το «Όταν ήταν ευτυχισμένος”;

Οι συγγραφείς λένε συχνά ότι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν κάποια από τα βιβλία τους, διότι τα νιώθουν σαν παιδιά τους. Είναι ένα ψέμα αυτό, μια διπλωματική απάντηση για να αποφύγει κάποιος την ερώτηση. Το «Όταν ήταν ευτυχισμένος», το μυθιστόρημά μου πάνω στην ζωή του Ελευθέριου Βενιζέλου που εκδόθηκε το 2013 από τις εκδόσεις Πατάκη, είναι ένα βιβλίο που σημαίνει πολλά για μένα, για αρκετούς λόγους. Επειδή είναι προϊόν πολυετούς έρευνας και η κεντρική του υπόθεση στηρίζεται πάνω σε μια ανεξήγητη ιστορικά ψυχολογική «στροφή» του Βενιζέλου, επειδή στηρίχθηκε από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Βενιζέλος» – κάτι που δεν έχει ξαναγίνει για μυθιστόρημα που αφορά εκείνη την εποχή –  αλλά πάνω από όλα επειδή αγαπήθηκε πολύ και από τους αναγνώστες.

-Είναι πάντως ιδιαίτερο ένας καθηγητής του Πολυτεχνείου Κρήτης στους Ηλεκτρονικούς Μηχανικούς να ασχολείται και με το θέατρο και με τον κινηματογράφο… 

Δεν ξέρω πόσο ιδιαίτερο είναι, το να γράφεις (βιβλία, θεατρικά έργα, κινηματογραφικά σενάρια) παράλληλα με την επιστημονική δουλειά σε δίκτυα υπολογιστών, ξέρω όμως ότι είναι εξαντλητικά κουραστικό. Αν δεν αγαπάς πολύ και την επιστημονική και την συγγραφική σου δουλειά, πολύ δύσκολα αντέχεται ο φόρτος.

-«Σύστημα ρολόι” η σημερινή κατάσταση στη χώρα μας;

Κάνετε λογοπαίγνιο με τον τίτλο του έργου μου που είχε πάρει το Α΄ Κρατικό Βραβείο Θεατρικού Έργου από το Υπουργείο Πολιτισμού. Φοβάμαι ότι δεν έχουμε δει τα χειρότερα της κρίσης. Και ότι αν δεν αποφασίσουμε να αλλάξουμε εμείς οι ίδιοι, μέσα μας, αν δεν σκεφτούμε τι έχουμε κάνει λάθος εδώ και δεκαετίες ώστε να φτάσει η χώρα σε αυτά τα χάλια (είναι πολύ εύκολο να τα φορτώνουμε όλα στους πολιτικούς), τότε θα δούμε και τα χειρότερα. Ελπίζω να κάνω λάθος. Ελπίζω περισσότερο στην αλλαγή νοοτροπίας που αναγκαστικά φέρνει η κρίση σε εκείνους που την υφίστανται.

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here