Ποιος σώζει ποιον; Ένα ντοκιμαντέρ για το πως φτάσαμε στη κρίση

Της ΚΑΤΙΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

από Mikrocosmos.gr

Ένα ντοκιμαντέρ για το πώς φτάσαμε στην κρίση
Ένα ντοκιμαντέρ για την κρίση, μια ταινία άκρως κατατοπιστική που περιγράφει  τη διαδρομή που ακολουθήθηκε πριν από δεκαετίες και οδήγησε στην οικονομική ύφεση που ζούμε. Μια εκ των συντελεστών του ντοκιμαντέρ, η δημοσιογράφος Ευρυδίκη Μπερσή μας μιλά για ένα προαναγγελθέντα οικονομικό «θάνατο»

Υπάρχουν κερδισμένοι τελικά από την οικονομική κρίση; Τι είναι τελικά τα «πακέτα διάσωσης»;

Τα «πακέτα διάσωσης» (έτσι λέγονται στη Γερμανία τα μνημόνια) θα ήταν σωστότερο να ονομάζονται «πακέτα τραπεζικής διάσωσης». Το “Ποιος σώζει ποιον” πιάνει το νήμα των δραματικών στιγμών που ζει η Ελλάδα την τελευταία πενταετία από πολύ νωρίτερα, εξηγώντας πώς φαινομενικά αδιάφορες για εμάς οικονομικές αποφάσεις προηγούμενων δεκαετιών επέτρεψαν την αποχαλίνωση του τραπεζικού κλάδου και οδήγησαν στην κρίση που ζούμε. Στον ελληνικό δημόσιο λόγο, όταν μιλάμε για το «πάρτι» της δεκαετίας του 2000, πάει ο νους μας στην αυξημένη κατανάλωση και την επίπλαστη ευημερία εκείνης της περιόδου.
Το ντοκιμαντέρ δείχνει ότι το ελληνικό πάρτι, που συντηρήθηκε χάρη σε υψηλό δανεισμό με χαμηλά επιτόκια, ήταν μία υποσημείωση στο παγκόσμιο τραπεζικό φαγοπότι. Ο επιθετικός δανεισμός προς χώρες και νοικοκυριά – ακομη και προς όσους ήταν προφανές ότι δεν θα μπορέσουν να αποπληρώσουν τα δανεια αυτά- δεν έγινε κατά τύχη, ούτε κατά λάθος.
Ηταν μια υπολογισμένη στρατηγική των τραπεζών, που γνώριζαν ότι ελέγχουν σε τέτοιο βαθμό την πολιτική εξουσία, ώστε όταν οι φούσκες σκάσουν, να δοθεί μια λύση που θα είναι πάλι προς όφελός τους. Να βγούν αλώβητες, ακόμη και να κερδίσουν από την κρίση όπως κέρδισαν από την περιόδο που προηγήθηκε.

Στο ντοκιμαντέρ θέτετε σημαντικά ερωτήματα, όπως αν όντως η Γερμανία σώζει τις νότιες χώρες της Ευρώπης ή οι πολίτες της Ευρώπης διασώσαμε και εξακολουθούμε να διασώζουμε τις τράπεζες. Πήρατε πειστικές απαντήσεις;

Ας πούμε ότι πήραμε απαντήσεις που βάζουν το κοινό, ιδιαίτερα το γερμανικό κοινό, που έχει δεχθεί γενναίες δόσεις προπαγάνδας, σε σκέψεις. Η ταινία αυτή δεν χρηματοδοτήθηκε από επίσημους φορείς αλλά από χιλιάδες ανθρώπους σε όλη την Ευρώπη, που ένιωθαν την ανάγκη να ξεφύγουν από το απλουστευτικό σχήμα περί εργατικών βορείων και τεμπέληδων νοτίων.
Η συγκινητική υποδοχή της στη Γερμανία, την Αυστρία και αλλού, μας λέει ότι πάρα πολύς κόσμος βρίσκει μέσα από την ταινία απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά.

Εκτός από την Ελλάδα έχετε κάνει γυρίσματα και στην Ισπανία και Ιρλανδία. Υπάρχουν διαφορές και ποιες ανάμεσα σε αυτές τις χώρες;

Εγώ συγκεκριμένα έκανα τα γυρίσματα στην Ισλανδία, την πρώτη χώρα που σαρώθηκε από την κρίση, τον οκτώβριο του 2008, μια χώρα εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης, που απάντησε κάπως καλύτερα στην κατάρρευση απ ό,τι οι χώρες της ευρωζώνης. Μία από τις κινήσεις που βοηθησαν την ισλανδική οικονομία να σωθεί από βέβαιο θάνατο ήταν η διαγραφή χρεών σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις- κίνηση που δεν έγινε σε καμία άλλη χώρα. Πάντως για το ελληνικό κοινό νομίζω ότι οι πιο συγκλονιστικές εικόνες προέρχονται από την Ισπανία.

Η οικονομική κρίση θεωρείτε ότι είναι μόνον οικονομική;

Είναι κρίση ενός ολόκληρου συστήματος. Και δυστυχώς βλέπουμε ότι οι λυσεις που επιλέγει το σύστημα αυτό για να βγεί από την κρίση του είναι όλο και πιο αντιδημοκρατικές, μεταφέροντας την κρίση και στο επίπεδο της πολιτικής.

Υπάρχει διέξοδος; Οι απαντήσεις που λάβατε από τους υπευθύνους σας κάνουν αισιόδοξους;

Προς το τέλος της ταινίας, βλέπουμε ένα επιβλητικό νυχτερινό πλάνο του ουρανοξύστη της Goldman Sachs με την κάμερα να ανεβαίνει όλο και πιο ψηλά και ακούμε στοιχεία για την διαρκώς μεγαλύτερη συγκέντρωση πλούτου στην κορυφή. Αυτή η τάση δεν μπορεί να αντιστραφεί αν δεν ασκηθεί τεράστια, κολοσιαία πίεση από την κοινωνία. Οι ακτίνες αισιοδοξίας προέρχονται από τα παραδείγματα ανθρώπων και ομάδων που αντιστέκονται.
Αλλά το πρώτο βήμα για να συμβεί αυτό είναι να κατανοήσουμε όλοι τι έχει συμβεί και το “Ποιός σώζει ποιον” συνεισφέρει σε αυτή την κατεύθυνση.

 

 

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here