Του ΠΕΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΌΠΟΥΛΟΥ

Από μικρός το Πάσχα το βίωνα ως μια περίοδο επίπονη, βασανιστική.

Όμως μετά από λίγο ερχόταν η λύτρωση, η απελευθέρωση, η Ανάσταση.

Αυτό πέρασε διάφορα στάδια.

Από την παραδοσιακή θρησκευτική μορφή (νηστεία, εκκλησία) κλπ με κύριο εκφραστή την μαμά αλλά και το κλίμα της εποχής.

Σε δεύτερη φάση στην αμφισβήτηση, την αντίδραση, περί της ύπαρξη της ανάστασης κλπ και στην φάση της συνειδητής κατανόησης.

Όμως σε όλες τις φάσεις με την διαφορετική τους οπτική η κάθε μια, πάντα έβλεπα την περίοδο ως μια διαδικασία όπου η δοκιμασία και επίπονη προσπάθεια για διαφορετικά πράγματα, στόχο έχουν την απελευθέρωση και την λύτρωση…

Βλέπω πάντα τον έντονο συμβολισμό όπως εγώ κατανοώ πέρα απ την θρησκευτική του  διάσταση.

Πως όταν διακατέχεσαι από βαθιά πίστη μπορείς να αντλείς δύναμη, να έχεις αντοχές και κουράγιο.

Όταν έχεις βαθιά πίστη σε αυτό που στοχεύεις, σε αυτό που πιστεύεις δεν σε εμποδίζουν οι δυσκολίες, τα εμπόδια, ο πόνος ώστε να μπορέσεις να φτάσεις στο τέλος όσο άπιαστο κι αν φαντάζει. Είναι πολλά τα παραδείγματα που το αποδεικνύουν.

Ο συμβολισμός κατά την ταπεινή μου άποψη χωρίς να μπαίνω σε θρησκευτικές  αντιπαραθέσεις και αναλύσεις (το έχουν κάνει σοφότεροι εμού) είναι πως με την βαθιά  πίστη, τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα.

Διότι μετά τον Γολγοθά έρχεται η ανάσταση.

Όπως λεει και ο ποιητής:

«Πίστη έχεις, όταν- όσο αλόγιστο
και πλάνο ο νους σου κι αν το ξέρει-
προσμένεις ήλιο τα μεσάνυχτα
κι αστροφεγγιά το μεσημέρι».

 

Καλή ανάσταση!

Print Friendly, PDF & Email

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here